Дилам ки ҳалқа ӣ гесуӣ ёр ме гирад

دلم که حلقه ی گیسوی یار می گیرد

Дарун ҳалқа нишастаст ва мор ме гирад

درون حلقه نشستست و مار می گیرد

Баҳри куҷо ки рӯми оби дида май байнам

بهر کجا که روم آب دیده می بینم

Ки домани ман шӯрида кор ме гирад

که دامن من شوریده کار می گیرد

Нигор то зи ман хастаи дил канор гирифт

نگار تا ز من خسته دل کنار گرفت

зи хӯни дидаи канорам нигор ме гирад

ز خون دیده کنارم نگار می گیرد

Ғуломи он бути чинам ки сари ҳади хутанаш

غلام آن بت چینم که سر حد ختنش

Тилоия ӣ сипаҳ Зангбор ме гирад

طلایه ی سپه زنگبار می گیرد

Ду чашми оҳӯии рӯбоҳи бози сайёдаш

دو چشم آهوی روباه باز صیادش

Бғмзаҳи шери длонро шикор ме гирад

بغمزه شیر دلانرا شکار می گیرد

Чу ёди наргиси маст ту мекунам бсбўҳ

چو یاد نرگس مست تو می کنم بصبوح

Марои зи ғояти мастӣ хумор ме гирад

مرا ز غایت مستی خمار می گیرد

зи машки чин чаҳ хато дар вуҷӯд ме ояд

ز مشک چین چه خطا در وجود می آید

Ки хати сабзи ту аз вай ғубор ме гирад

که خطّ سبز تو از وی غبار می گیرد

Сиришки дида ки бар чашм кардаам ҷояш

سرشک دیده که بر چشم کرده ام جایش

Чаҳ аўФтодаҳ ки аз ман канор ме гирад

چه اوفتاده که از من کنار می گیرد

Чу дами зи нофа ӣ зулф ту мезанад хоҷу

چو دم ز نافه ی زلف تو می زند خواجو

Ҷаҳони шмомаҳ ӣ машк ттор ме гирад

جهان شمامه ی مشک تتار می گیرد