Он фитна чу бархезад сад фитнаи барангезад

آن فتنه چو برخیزد صد فتنه برانگیزد

Ваон лаҳза ки биншинад баси шӯр ( бпои хезад )

وان لحظه که بنشیند بس شور (بپا خیزد)

Аз хоки сари кӯяш холӣ нашавад ҷонам

از خاک سر کویش خالی نشود جانم

Гар хӯни ман мискин бо хоки бромизд

گر خون من مسکین با خاک برآمیزد

эй соқии оташ рӯй он об чу оташи даҳ

ای ساقی آتش روی آن آب چو آتش ده

Бошад ки дилами обӣ бар оташи ғами резад

باشد که دلم آبی بر آتش غم ریزد

Бо сӯфии софии гӯ дар дарди Муғони овез

با صوفی صافی گو در درد مغان آویز

Кони дил ки буд софӣ аз дарди нпрҳизд

کان دل که بود صافی از دُرد نپرهیزد

Гар чашми ту ҷон хоҳад дар ҳол барафшонам

گر چشم تو جان خواهد در حال برافشانم

Конкш назарӣ бошад бо чашм ту наситезад

کانکش نظری باشد با چشم تو نستیزد

Аз хоки ман хокӣ ҳар хор ки бар равед

از خاک من خاکی هر خار که بر روید

Чун бар гузарат бинад дар доманати овезад

چون بر گذرت بیند در دامنت آویزد

Аз бандагӣати хоҷуи озод куҷо гардад

از بندگیت خواجو آزاد کجا گردد

Козодаҳ касе бошад каз банди ту нгризд

کازاده کسی باشد کز بند تو نگریزد