Тӯтӣ чу сухани гўӣии пеш шукрат мерад

طوطی چو سخن گوئی پیش شکرت میرد

Тӯбо чу равони гардӣ бар раҳгузарат мерад

طوبی چو روان گردی بر رهگذرت میرد

Ҷавзо чу қадаҳи нӯшии пеши ту камари бандад

جوزا چو قدح نوشی پیش تو کمر بندد

Ва Андам ки қабои пӯшии пеш камарат мерад

و آندم که قبا پوشی پیش کمرت میرد

Машки хутанӣ ҳар дам дар зулфи ту овезад

مشک ختنی هر دم در زلف تو آویزد

Шамъи фалакӣ ҳар шаби пеш қамарат мерад

شمع فلکی هر شب پیش قمرت میرد

Кӯи зиндаи дилӣ то ҷон дар пой ту ифшоанд

کو زنده دلی تا جان در پای تو افشاند

Конро ки буд ҷонӣ бар хок дарат мерад

کانرا که بود جانی بر خاک درت میرد

Собити қадам он бошад кандар қидмат уфтад

ثابت قدم آن باشد کاندر قدمت افتد

Соҳиби назар он бошад кандар ?назарет мерад

صاحب نظر آن باشد کاندر نظرت میرد

Ҳар зинда ӣ соҳиби дил каз ҷон хабарӣ дорад

هر زنده ی صاحب دل کز جان خبری دارد

Чун аз ту хабар бояд пеш хабарат мерад

چون از تو خبر باید پیش خبرت میرد

эй хусрави бут рӯйон бигушо лаби ширин то

ای خسرو بت رویان بگشا لب شیرین تا

Фарҳоди сифати хоҷуи пеш шукрат мерад

فرهاد صفت خواجو پیش شکرت میرد