Чун тӯтии хати ту пар бар шукр андозад

چون طوطی خطّ تو پر بر شکر اندازد

Мурғи дили ман оташ дар бол ва пар андозад

مرغ دل من آتش در بال و پر اندازد

Сӯфии з май лаълатгар нӯш кунад ҷомӣ

صوفی ز می لعلت گر نوش کند جامی

Тасбеҳ бар ифшоанд саҷҷода бар андозад

تسبیح بر افشاند سجّاده بر اندازد

Чун тир занад чашмати сайёра ҳадаф гардад

چون تیر زند چشمت سیاره هدف گردد

Чун теғ кашад меҳрати гардун сипар андозад

چون تیغ کشد مهرت گردون سپر اندازد

Чун ғамза ӣ хунхорат бар қалб камӣн созад

چون غمزه ی خونخوارت بر قلب کمین سازد

Баси кушта ки ҳар лаҳза бар икдгр андозад

بس کشته که هر لحظه بر یکدگر اندازد

Онкас ки дилӣ дорад ҷон дар раҳат ифшоанд

آنکس که دلی دارد جان در رهت افشاند

Вонро ки сиррӣ бошад дар поти срондозд

وانرا که سری باشد در پات سراندازد

Дар меҳри ту чун лолаи рухсора бхўн шавем

در مهر تو چون لاله رخساره بخون شویم

Аз бскаҳи дилам ҳар дами хӯн дар ҷигар андозад

از بسکه دلم هر دم خون در جگر اندازد

Ақл аз сари нодонӣ бо ишқ наёмизад

عقل از سر نادانی با عشق نیامیزد

Бо шери жёни оҳӯ кӣ панҷа дар андозад

با شیر ژیان آهو کی پنجه در اندازد

Он лаҳза ки боз ояд пеш назараш меРом

آن لحظه که باز آید پیش نظرش میرم

Кохр чу маро бинад бар ман назар андозад

کاخر چو مرا بیند بر من نظر اندازد

Фарҳоди сифати хоҷуи давр аз лаби ширинат

فرهاد صفت خواجو دور از لب شیرینت

Фарёду фиғон ҳар дам дар кӯҳ ва дар андозад

فریاد و فغان هر دم در کوه و در اندازد