Насими боди сабо чун з бӯстон ояд

نسیم باد صبا چون ز بوستان آید

Марои зи накҳат ӯ буи дӯстон ояд

مرا ز نکهت او بوی دوستان آید

Буруни дӯди зираи дидаи ашки гарми рӯм

برون دود زره دیده اشک گرم روم

зи бскаҳ аз дили пари хӯни ман бҷон ояд

ز بسکه از دل پر خون من بجان آید

Қалам чаҳ шарҳ диҳад зонк достони фироқ

قلم چه شرح دهد زانک داستان فراق

На мумкинаст ки як шама дар баён ояд

نه ممکنست که یک شمه در بیان آید

Агар бҷонби Кирмон равон кунам пайкӣ

اگر بجانب کرمان روان کنم پیکی

Ҳам оби дида ки дар дами басар давон ояд

هم آب دیده که در دم بسر دوان آید

Бурун равад зи дарунами равони бостқбол

برون رود ز درونم روان باستقبال

Чу бонги дмдмаҳ ӣ кӯс корвон ояд

چو بانگ دمدمه ی کوس کاروان آید

Чу хӯнёни бадвади ашк ва доманам гирад

چو خونیان بدود اشک و دامنم گیرد

Ки бош то хабари ёр меҳрбон ояд

که باش تا خبر یار مهربان آید

Серум ббод равадгар чу шамъ аз сари сӯз

سرم بباد رود گر چو شمع از سر سوز

Ҳадиси оташи дил бар сар забон ояд

حدیث آتش دل بر سر زبان آید

Дар орзӯии канори ту аз миён биравам

در آرزوی کنار تو از میان بروم

Гуҳӣ ки васфи миёни ту дар миён ояд

گهی که وصف میان تو در میان آید

Бад-ӣни сифат ки тўӣии оби зиндагонӣ ро

بدین صفت که توئی آب زندگانی را

зи шавқи лаъли лабати об дар даҳон ояд

ز شوق لعل لبت آب در دهان آید

Сафар гузидӣ ва огаҳ набӯдӣ эй хоҷу

سفر گزیدی و آگه نبودی ای خواجو

Ки сайр ҷон шавад онкў бсирҷон ояд

که سیر جان شود آنکو بسیرجان آید