Ин ғазали як ду навбат аз сари сӯз

این غزل یک دو نوبت از سر سوز

Булбулӣ боз гуфт дар наврӯз

بلبلی باز گفت در نوروز

К-эии гули тоза рӯй хандони лаб

کای گل تازه روی خندان لب

Ваии длорои бӯстони афрӯз

وی دلارای بوستان افروز

Гар бдонстмӣ ки фурқати ту

گر بدانستمی که فرقت تو

Инчунин саъб бошаду дилсӯз

اینچنین صعب باشد و دلسوز

Аз ту холии нбўдмии икдм

از تو خالی نبودمی یکدم

Ва зтўи даврии нҷстмии як рӯз

و زتو دوری نجستمی یک روز

Ман чунин аз ту давр ва бар васлат

من چنین از تو دور و بر وصلت

Хори сари тез аз он сифати пирӯз

خار سر تیز از آن صفت پیروز

Дар дилам зон дарози сўхтнист

در دلم زان دراز سوختنیست

Ин ҳамаи захми новаки длдўз

این همه زخم ناوک دلدوز

Гул бихандед ва гуфт хомаш бош

گل بخندید و گفت خامش باش

Ваоташ дили зхор бар мФрўз

واتش دل زخار بر مفروز

Агарат ҳаст брки суҳбати мо

اگرت هست برک صحبت ما

Дида ӣ бозро бухор бидӯз

دیده ی باز را بخار بدوز

Бар канорӣ бирав чу чанг бисоз

بر کناری برو چو چنگ بساز

Дар миёнии биё чу авд бисӯз

در میانی بیا چو عود بسوز

Ҳар ки дорад сари муҳаббати ту

هر که دارد سر محبت تو

Гӯи зи хоҷуи биё ва ишқ омӯз

گو ز خواجو بیا و عشق آموز

Венаи гуҳарҳо ки мекунад тазмин

وین گهرها که می کند تضمین

Як бик мегузин ва меандӯз

یک بیک می گزین و میاندوز