эй диламро шукри ҷонпарварат чун ҷони азиз

ای دلم را شکّر جان پرورت چون جان عزیز

Хокати пояти ҳамчуи оби чашма ӣ ҳайвони азиз

خاکت پایت همچو آب چشمه ی حیوان عزیز

Айб набӯдгар туранҷ аз даст нашиносам ки нест

عیب نبود گر ترنج از دست نشناسم که نیست

Дар ҳамаи Мисрам касе чун Юсуфи канъони азиз

در همه مصرم کسی چون یوسف کنعان عزیز

Як замони охир чу меҳмони туам хорам макун

یک زمان آخر چو مهمان توام خوارم مکن

Зонк бошад пеши арбоби карами меҳмони азиз

زانک باشد پیش ارباب کرم مهمان عزیز

Хастагони зинда дил донанд қадари дарди ишқ

خستگان زنده دل دانند قدر درد عشق

Пеши соҳиб дард бошад доруу дармони азиз

پیش صاحب درد باشد دارو و درمان عزیز

Гар ман бечораи наздики ту хорам чора нест

گر من بیچاره نزدیک تو خوارم چاره نیست

Давр набӯд гар надорад бандаро султони азиз

دور نبود گر ندارد بنده را سلطان عزیز

Оби чашму ранг рӯй мо надорад қӣматӣ

آب چشم و رنگ روی ما ندارد قیمتی

Зонк набӯд гавҳари андари баҳру зари даракони азиз

زانک نبود گوهر اندر بحر و زر درکان عزیز

Зулфи кофари кеш ӯ имони ман барбод дод

زلف کافر کیش او ایمان من برباد داد

эй азизони пеши кофар кӣ буд имони азиз

ای عزیزان پیش کافر کی بود ایمان عزیز

Гар туро хоҷу набошад обрўӣӣ дар ҷаҳон

گر ترا خواجو نباشد آبروئی در جهان

Айб набӯд зонк набӯд ганҷ дар вайрони азиз

عیب نبود زانک نبود گنج در ویران عزیز

Бар сари майдони ишқаши ҷон бар афшони мрдўор

بر سر میدان عشقش جان بر افشان مردوار

Қалб душман нашканад онро ки бошад ҷони азиз

قلب دشمن نشکند آنرا که باشد جان عزیز