Хушо бо дӯстон дар бӯстони гул
خوشا با دوستان در بوستان گل
Ки хуш бошад биравӣ дӯстони гул
که خوش باشد بروی دوستان گل
Шукуфа мӯбадасту абри доя
شکوفه موبدست و ابر دایه
Сабои ромину виси длстони гул
صبا رامین و ویس دلستان گل
Саманро шуд нафаси боду равони об
سمن را شد نفس باد و روان آب
Чаманро гашти тани шамшоду ҷони гул
چمن را گشت تن شمشاد و جان گل
Тараннум мекунад бар шохи булбул
ترنّم می کند بر شاخ بلبل
Табассум мекунад дар бӯстони гул
تبسّم می کند در بوستان گل
Лабаш бо ҳам намеояд аз онруӣ
لبش با هم نمی آید از آنروی
Ки дорад хурда ӣ ӣии зар дар даҳони гул
که دارد خرده ی ئی زر در دهان گل
Кашад дар бар қабои Фстқии сарв
کشد در بر قبای فستقی سرو
Наад бар сари кулоҳи соябони гул
نهد بر سر کلاه سایبان گل
Чу бод аз рӯй гул бурқаъ барандохт
چو باد از روی گل برقع برانداخت
Бромди сурх ҳамчун арғавони гул
برامد سرخ همچون ارغوان گل
Бигӯ бо булбул эй боди баҳорӣ
بگو با بلبل ای باد بهاری
Ки боз омад алии рағми замони гул
که باز آمد علی رغم زمان گل
Дилаш сустӣ кунад чун аз ниҳолӣ
دلش سستی کند چون از نهالی
Бсҳн гулистон ояд хазони гул
بصحن گلستان آید خزان گل
Биёи хоҷу ки бо мурғони шаби хез
بیا خواجو که با مرغان شب خیز
Ниҳодаст аз ҳавои ҷон дар миёни гул
نهادست از هوا جان در میان گل
Май нӯшин равони дарда ки бигирифт
می نوشین روان درده که بگرفت
Чу хусрави маликати Нӯшервони гул
چو خسرو ملکت نوشیروان گل