Май гузаштӣ ва ман аз давр назар ме кардам

می‌گذشتی و من از دور نظر می‌کردم

Хоки пояти ҳама бар торак сар ме кардам

خاک پایت همه بر تارک سر می‌کردم

Хирқа ӣ абри бхўнобаҳи фурӯ май барадам

خرقه‌ی ابر به خونابه فرو می‌بردم

Домани кӯҳи пар аз лаъл ва гуҳар ме кардам

دامن کوه پر از لعل و گهر می‌کردم

Чун биҷуз моҳ надидам ки биравят монаст

چون به جز ماه ندیدم که به رویت مانست

Нисбат рӯй ту зонрў бқмр ме кардам

نسبت روی تو زان‌رو به قمر می‌کردم

То магар бо ту бзри васл муҳайё гардад

تا مگر با تو زر وصل مهیا گردد

Миси рухсори зи савдои ту зар ме кардам

مس رخسار ز سودای تو زر می‌کردم

Ҳар нафас каз даҳани танг ту мекардам ёд

هر نفس کز دهن تنگ تو می‌کردم یاد

Малик ҳастӣ зи дили танг бадар ме кардам

ملک هستی ز دل تنگ به در می‌کردم

Даҳани ғунча ӣ сероб чу хандон ме шуд

دهن غنچه‌ی سیراب چو خندان می‌شد

Ёди он писта ӣ чун танг шукр ме кардам

یاد آن پسته‌ی چون تَنگِ شکر می‌کردم

Чеҳра ӣ боғи бхўнобаҳи фурӯ май шастам

چهره‌ی باغ به خونابه فرو می‌شستم

Даҳани чашмаи пар аз лўлўӣ тар ме кардам

دهن چشمه پر از لؤلوی تر می‌کردم

Чун биёад лаб мегаван ту мехӯрд шароб

چون به یاد لب میگون تو می‌خورد شراب

Ҷоми хоҷуи ҳамаи пари хӯн ҷигар ме кардам

جام خواجو همه پر خون جگر می‌کردم