Чу номи ту дар номаи ӣӣ дида ам

چو نام تو در نامه ئی دیده ام

Баномат ки бар дида молидаа ам

بنامت که بر دیده مالیده ام

Биёади замини бӯси даргоҳи ту

بیاد زمین بوس درگاه تو

Саропои он нома бӯсида ам

سراپای آن نامه بوسیده ام

Зиноами ту ваон нома ӣ номдор

زنام تو وان نامه ی نامدار

Србндгӣ бар напечида ам

سربندگی بر نپیچیده ام

Ҷузи ин як ҳунар нест мактуб ро

جز این یک هنر نیست مکتوب را

Вагар ҳаст бории ман ин дида ам

وگر هست باری من این دیده ام

Ки онҳо ки дар рӯй ӯ хонда ам

که آنها که در روی او خوانده ام

Ҷавобӣ аз ва боз нашунида ам

جوابی ازو باز نشنیده ام

Қалам чун сари як забоняш нест

قلم چون سر یک زبانیش نیست

Аз он нои тарошида бибрида ам

از آن نا تراشیده ببریده ام

Вале инки биниҳод сар бар хатам

ولی اینکه بنهاد سر بر خطم

Азу ростиро писандида ам

ازو راستی را پسندیده ام

Забонам чу ёрои нутқаш намонад

زبانم چو یارای نطقش نماند

Забонии занӣ бар тарошида ам

زبانی ز نی بر تراشیده ام

Биё эй дабир ар надории мидод

بیا ای دبیر ار نداری مداد

Сиёҳии буруновар аз дида ам

سیاهی برون آور از دیده ام

Чу зулфи ту шӯрида шуд ҳоли ман

چو زلف تو شوریده شد حال من

Бибахшоӣ бар ҳол шӯрида ам

ببخشای بر حال شوریده ام

Сияҳ кардаам нома аз дӯди дил

سیه کرده ام نامه از دود دل

Сияҳи рӯтар аз хома гардӣда ам

سیه روتر از خامه گردیده ام

Чу хоҷуи дарин рқъаҳ аз сӯзи ишқ

چو خواجو درین رقعه از سوز عشق

Банӣ оташии тез пӯшида ам

به نی آتشی تیز پوشیده ام