Боз чун булбули бсд дастон бибастон омадем

باز چون بلبل بصد دستان ببستان آمدیم

Боз чун мурғони шбгирии хуши алҳони омадем

باز چون مرغان شبگیری خوش الحان آمدیم

Гар бдомни дӯстон гул мебаранд аз бӯстон

گر بدامن دوستان گل می برند از بوستان

Мо бкоми дӯстон бо гул бибастон омадем

ما بکام دوستان با گل ببستان آمدیم

Остини афшон бурун рафтем чун сарв аз чаман

آستین افشان برون رفتیم چون سرو از چمن

Дӯстони дастӣ ки дигари пои кӯбони омадем

دوستان دستی که دیگر پای کوبان آمدیم

Ҳамчуи гули як сол агар кардем ғурбати ихтиёр

همچو گل یک سال اگر کردیم غربت اختیار

Муждаи булбулро ки дигар бо гулистони омадем

مژده بلبل را که دیگر با گلستان آمدیم

Аз миёни бӯстон чун бед агар ларзони шудем

از میان بوستان چون بید اگر لرزان شدیم

Бар канори чашма чун сарви хиромони омадем

بر کنار چشمه چون سرو خرامان آمدیم

Чашм равшан гаштаем акнӯн ки баъд аз муддатӣ

چشم روشن گشته ایم اکنون که بعد از مدتی

Аз чаҳ канъони басӯии моҳи канъони омадем

از چه کنعان بسوی ماه کنعان آمدیم

Ҷони мо гармо бирафтем аз сар паймон нарафт

جان ما گرما برفتیم از سر پیمان نرفت

Соқиои паймонаи даҳ чун мо ба паймони омадем

ساقیا پیمانه ده چون ما به پیمان آمدیم

Гар парешон рафтаем акнӯн ту хотири ҷамъи дор

گر پریشان رفته ایم اکنون تو خاطر جمع دار

Кин замон бар буии он зулфи парешони омадем

کاین زمان بر بوی آن زلف پریشان آمدیم

Сабр дар Кирмон басӣ кардем хоҷуи вази ватан

صبر در کرمان بسی کردیم خواجو وز وطن

Рахт барбастему дигари сӯии Кирмони омадем

رخت بربستیم و دیگر سوی کرمان آمدیم