Ман бори ҳиҷр май кашаму ноқаи маҳмилам

من بار هجر می کشم و ناقه محملم

Баргир сорибони нафасии борӣ аз дилам

برگیر ساربان نفسی باری از دلم

Тӯфони оби дидагар аз ин сифат равад

طوفان آب دیده گر از این صفت رود

Зини пас магари сафинаи расонад ба манзилам

زین پس مگر سفینه رساند به منزلم

Бо дарди худ маро бигзоред ва бигузаред

با درد خود مرا بگذارید و بگذرید

Кин дам намонад тоқати қатъи манозилам

کاین دم نماند طاقت قطع منازلم

Гуфтам қадами буруни нуҳум аз остони дӯст

گفتم قدم برون نهم از آستان دوست

Аз оби дидаи пой фурӯ рафт дар гулам

از آب دیده پای فرو رفت در گلم

Ҳар ҷо ки менишинам ва ҳар ҷо ки май рӯм

هر جا که می نشینم و هر جا که می روم

Нақшаш намеравад нафасӣ аз муқобилам

نقشش نمی رود نفسی از مقابلم

Гар дайгарӣ ба зарбат ханҷар шавад қтил

گر دیگری به ضربت خنجر شود قتیل

Ман кушта ӣ ду соиди симини қотилам

من کشته ی دو ساعد سیمین قاتلم

Он дам ки хоки гирдам ва хокам шавад ғубор

آن دم که خاک گردم و خاکم شود غبار

Аз бҷри ишқ бод наёрад ба соҳилам

از بجر عشق باد نیارد به ساحلم

Ҳар чанд умр дар сар таҳсил карда ам

هر چند عمر در سر تحصیل کرده ام

Биҳослист дар ғами ишқи ту ҳосилам

بیحاصلیست در غم عشق تو حاصلم

Хоҷу бирав ки қофилаи кӯс раҳил зад

خواجو برو که قافله کوس رحیل زد

эй дӯстон чаҳ чора чу ман дар слослм

ای دوستان چه چاره چو من در سلاسلم