Ишорат карда будӣ то биёям

اشارت کرده بودی تا بیایم

Бигӯ чун бесар ва бе пои биёям

بگو چون بی سر و بی پا بیایم

Ман шӯридаи дилро аз заъифӣ

من شوریده دل را از ضعیفی

Ндонӣ боз агар фардо биёбам

ندانی باز اگر فردا بیابم

Гарм ронӣ бигӯ то бозгардам

گرم رانی بگو تا بازگردم

Вагар хуоне бифармо то биёям

وگر خوانی بفرما تا بیایم

Баҳри манзил ки Фрмоӣӣ бидида

بهر منزل که فرمائی بدیده

Чаҳ ҷоблқо чаҳ ҷоблсо биёбам

چه جابلقا چه جابلسا بیابم

Агар барфаст вагар борон натарсам

اگر برفست و گر باران نترسم

Агар бо даст вагар сармои биёям

اگر با دست و گر سرما بیایم

Агар хоҳӣ ки бо тан ҳо набошам

اگر خواهی که با تن ها نباشم

На бо танҳо ман танҳо биёбам

نه با تن ها من تنها بیابم

Вагар гўӣии биё то қаъри дарё

وگر گوئی بیا تا قعر دریا

зи баҳри лؤлؤи лолои биёям

ز بهر لؤلؤ لالا بیایم

Бидон ҷоӣӣ ки гавҳар метавон ёфт

بدان جائی که گوهر می توان یافت

Агар кӯҳаст вагар дарёи биёям

اگر کوهست و گر دریا بیایم

Аё кӯии ту манзилгоҳи хоҷу

ایا کوی تو منزلگاه خواجو

Чаҳ Фрмоӣӣ ниёем ё биёям

چه فرمائی نیایم یا بیایم