Магзар эй ёр ва дарин воқеа магузор маро

مگذر ای یار و درین واقعه مگذار مرا

Чун шудам сайд ту баргиру нигаҳдори маро

چون شدم صید تو برگیر و نگهدار مرا

Агарам зор кашӣ мекаш ва безор машав

اگرم زار کشی میکش و بیزار مشو

Зорем байн ва азин беш маёзор маро

زاریم بین و ازین بیش میازار مرا

Чун дар афтодаам аз пой ва надорам сари хеш

چون در افتاده ام از پای و ندارم سر خویش

Дасти ман гиру дили хастаи бадасти ори маро

دست من گیر و دل خسته بدست آر مرا

Бегул рӯй ту баси хор ки дар пой манаст

بی گل روی تو بس خار که در پای منست

Кист каз пой бурун оварад ин хори маро

کیست کز پای برون آورد این خار مرا

Бирав эй булбули шӯрида ки бе гули рӯе

برو ای بلبل شوریده که بی‌گل‌رویی

Накушуд гӯшаи хотири сӯии гулзори маро

نکشد گوشهٔ خاطر سوی گلزار مرا

Ҳар ки хоҳад ки бики ҷуръа маро дарёбад

هر که خواهد که بیک جرعه مرا دریابد

Гӯ талаб кун бадари хона ӣ хумори маро

گو طلب کن بدر خانه ی خمّار مرا

То шавам фоши бдиўонгӣу сари мастӣ

تا شوم فاش بدیوانگی و سر مستی

Масту ошуфта бар оред ббозори маро

مست و آشفته بر آرید ببازار مرا

Чанд пандами диҳӣ эй зоҳиду ваъзами гўӣӣ

چند پندم دهی ای زاهد و وعظم گوئی

Далқу тасбеҳи турои хирқау зуннори маро

دلق و تسبیح ترا خرقه و زنّار مرا

зи устонами з чаҳ берун фиканӣ чун хоҷу

ز استانم ز چه بیرون فکنی چون خواجو

Хокро ҳам з серум бигузар ва бигзор маро

خاک را هم ز سرم بگذر و بگذار مرا