Гҳикаҳ ҷон равад аз чашми нотавони берун

گهیکه جان رود از چشم ناتوان بیرون

Гумон мабар ки равад меҳр ӯ зи ҷони берун

گمان مبر که رود مهر او ز جان بیرون

Надонам он бути кофари нажоди иғмоӣӣ

ندانم آن بت کافر نژاد یغمائی

Кӣ омадаст зордўии илхони берун

کی آمدست زاردوی ایلخان بیرون

Дар он миёни дили шӯридаи ҳоли ман Гумишад

در آن میان دل شوریده حال من گمشد

Ки орадами дили шӯрида зон миёни берун

که آردم دل شوریده زان میان بیرون

Нишони дили Бамёни шумо аз он орм

نشان دل بمیان شما از آن آرم

Ки аз миён шумо нест ин нишони берун

که از میان شما نیست این نشان بیرون

Спрчаҳи суд ки дар рӯи кашами зи тақвоу зуҳд

سپرچه سود که در رو کشم ز تقوی و زهد

Кунун ки тир қазо омад аз камони берун

کنون که تیر قضا آمد از کمان بیرون

зи бскаҳи оташи дили хеш аз ҷигар полуд

ز بسکه آتش دل خویش از جگر پالود

Забон шамъ фитодаст аз даҳони берун

زبان شمع فتادست از دهان بیرون

Ҳадиси зулфи ту то хома бар забон оварад

حدیث زلف تو تا خامه بر زبان آورد

Фикандааст чу мор аз даҳани забони берун

فکنده است چو مار از دهن زبان بیرون

Чигуна қиссаи шавқи ту дар миёни орм

چگونه قصّه شوق تو در میان آرم

Ки ҳаст ояти муштоқӣ аз баёни берун

که هست آیت مشتاقی از بیان بیرون

Чу дар вафои ту хоҷу бурун равад зи ҷаҳон

چو در وفای تو خواجو برون رود ز جهان

Баради ҳавои рахт бо худ аз ҷаҳони берун

برد هوای رخت با خود از جهان بیرون