Хатат ки китоба ӣ ҷамоласт

خطت که کتابه ی جمالست

Сари нома ӣ нома камоласт

سر نامه ی نامه کمالست

Моҳии ту ва муштарӣат меҳраст

ماهی تو و مشتریت مهرست

Шоҳии ту ва ҳоҷибат ҳилоласт

شاهی تو و حاجبت هلالست

Он холи сиёҳи ҳиндӯи осо

آن خال سیاه هندو آسا

Ҳндўчаҳ ӣ гулшан ҷамоласт

هندوچه ی گلشن جمالست

Аз мӯяи танами басони мўист

از مویه تنم بسان مویست

Вази нолаи дилам бшкл нааласт

وز ناله دلم بشکل نالست

Онҷо ки тўӣӣ агар фироқаст

آنجا که توئی اگر فراقست

ӣнҷо ки манам ҳама висоласт

اینجا که منم همه وصالست

Дар олами сӯрат арча ҳиҷраст

در عالم صورت ارچه هجرست

Дар олам маънӣ иттисоласт

در عالم معنی اتصالست

Онро ки набӯдааст ҳоле

آنرا که نبوده است حالی

Ин ҳоли бензад ӯ маҳоласт

این حال بنزد او محالست

Ҳар чанд ки меҳр роз волӣаст

هر چند که مهر راز والیست

Меҳри рухи дӯст бе заволаст

مهر رخ دوست بی زوالست

Хоҷу ки шуд аз ғамати хаёлӣ

خواجو که شد از غمت خیالی

Гар дили з ту барканд хаёласт

گر دل ز تو برکند خیالست