Зиҳии хаттии бхтои бардаи сӯии хитта ӣ чин

زهی خطی بخطا برده سوی خطّه ی چین

Гирифтаи чини бадви ҳиндӯии зулф чин барчин

گرفته چین بدو هندوی زلف چین برچین

Намӯда лаъли лабати сулсӣ аз хати ёқӯт

نموده لعل لبت ثلثی از خط یاقوت

Бунафшаи ?ути хати райҳони навишта бар насрин

بنفشه ات خط ریحان نوشته بر نسرین

Чу субҳдам мутабассим шудӣ фалаки пиндошт

چو صبحدم متبسّم شدی فلک پنداشت

Ки аз қамар бадарахшед ришта ӣ парвин

که از قمر بدرخشید رشته ی پروین

зи лаъли духтари руз чун муроди бустонам

ز لعل دختر رز چون مراد بستانم

Ки кашф он накунад мӯҳтасиб барои рузин

که کشف آن نکند محتسب برای رزین

Аҷаби зи ҷодӯии мастат ки нотавони хуфта

عجب ز جادوی مستت که ناتوان خفته

Ниҳодааст камонаш мудом бар болин

نهاده است کمانش مدام بر بالین

Чаҳ шуд ки бо ман саргаштаи кӣна май варзӣ

چه شد که با من سرگشته کینه می ورزی

зи зарра меҳр набошад бҳичи рӯ дар кин

ز ذرّه مهر نباشد بهیچ رو در کین

Агарчӣ рафт бтлхии дарин талаби Фарҳод

اگرچه رفت بتلخی درین طلب فرهاد

Нарафт аз сар ӯ шӯри шукри ширин

نرفت از سر او شور شکّر شیرین

Гул арча ҳаст арӯс ттқ нишин чаман

گل ارچه هست عروس تتق نشین چمن

Гулӣ чу вис набошад бглстони ромин

گلی چو ویس نباشد بگلستان رامین

Чу дар сухани яд Байзо намӯда ӣии хоҷу

چو در سخن ید بیضا نموده ئی خواجو

Чигуна нисбат шеърат кунам бсҳри мубин

چگونه نسبت شعرت کنم بسحر مبین