эй зи сунбули бастаи шодравони мишкӣн бар саман

ای ز سنبل بسته شادروان مشکین بر سمن

Ростиро чун қадат сарвӣ надидам дар чаман

راستی را چون قدت سروی ندیدم در چمن

Зангёни сўдоӣии он ҳиндӯони дили сиёҳ

زنگیان سودائی آن هندوان دل سیاه

Ва оҳӯони нахҷӣри он таркони масти теғи зан

و آهوان نخجیر آن ترکان مست تیغ زن

Рӯят аз зулфи сияҳ чун рӯзи равшан дар тулӯъ

رویت از زلف سیه چون روز روشن در طلوع

Ҷисмати андари перҳан чун ҷони ширин дар бадан

جسمت اندر پیرهن چون جان شیرین در بدن

То бирафт аз чашмами он ёқӯти гавҳари поши ту

تا برفت از چشمم آن یاقوت گوهر پاش تو

намеравад оби Фурот аз чашми дарёи бори ман

می رود آب فرات از چشم دریا بار من

Бскаҳ бар тан перҳан кардам қабо аз дарди ишқ

بسکه بر تن پیرهن کردم قبا از درد عشق

Шуд танам монанди як тори қсб дар перҳан

شد تنم مانند یک تار قصب در پیرهن

Гар сабои бўӣии зи гесуяти бтркстони барад

گر صبا بوئی ز گیسویت بترکستان برد

Машки азФр хӯн шавад дар нофи оҳӯии хутан

مشک اذفر خون شود در ناف آهوی ختن

Субҳдам дар саҳни бустонгар барандозии ниқоб

صبحدم در صحن بستان گر براندازی نقاب

Пеш рӯй чун гулат бар лола хандад Настаран

پیش روی چون گلت بر لاله خندد نسترن

То гирифтори сари зулф сиёҳат гашта ам

تا گرفتار سر زلف سیاهت گشته ام

Гаштаам монанди як мӯу ндрони мӯи сад шикан

گشته ام مانند یک مو و ندران مو صد شکن

Гар насими сунбулат бар хок хоҷу бугзарад

گر نسیم سنبلت بر خاک خواجو بگذرد

Ҳамчуи гул бар тани з бихўишӣ бадаранд кафан

همچو گل بر تن ز بیخویشی بدراند کفن