Сайд шерон мекунад оҳӯии рӯ ба боз ӯ

صید شیران می کند آهوی رو به باز او

Роҳ Бобул мезанад Њорути афсуни соз ӯ

راه بابل می زند هاروت افسون ساز او

Ҳар шабӣ бингар ки бар маҳтоб бозӣ ме кунад

هر شبی بنگر که بر مهتاب بازی می کند

Ҳиндӯони зулфи анбари чанбари шаби боз ӯ

هندوان زلف عنبر چنبر شب باز او

Аз чаҳ рӯй абрӯии зангории камон ӯ камон

از چه روی ابروی زنگاری کمان او کمان

намекашад пайваста бар таркони тирандоз ӯ

می کشد پیوسته بر ترکان تیرانداز او

Гуфтам аз зулфаш бапушам моҷарои дил валек

گفتم از زلفش بپوشم ماجرای دل ولیک

Чун ниҳон дорам зи дасти ғамза ӣ ғаммоз ӯ

چون نهان دارم ز دست غمزه ی غمّاز او

Бидлонрои эҳтимоли ноз дилбар воҷибаст

بیدلانرا احتمال ناز دلبر واجبست

Вонк бошад нозанинтар беш бошад ноз ӯ

وانک باشد نازنین تر بیش باشد ناز او

Мутриби созандаи гӯи имшаби дамӣ бо мо бисоз

مطرب سازنده گو امشب دمی با ما بساز

Варна чун дам бар кашам дар дам бисӯзам соз ӯ

ورنه چون دم بر کشم در دم بسوزم ساز او

Булбули хуши нағма то гул бар наяндозад ниқоб

بلبل خوش نغمه تا گل بر نیندازد نقاب

Нашунӯд кас дар ҷаҳони овоза ӣ овоз ӯ

نشنود کس در جهان آوازه ی آواز او

Фориғи алболст ҳар кас кӯ нашуд ошиқ валек

فارغ البالست هر کس کو نشد عاشق ولیک

Мурғи бедил дар ҳавои хуштар буд парвоз ӯ

مرغ بیدل در هوا خوشتر بود پرواز او

Ҳоли хоҷу аз сиришки чашм хўнборш бипурс

حال خواجو از سرشک چشم خونبارش بپرس

Кӯи равон чун об мехонд дамодами роз ӯ

کو روان چون آب می خواند دمادم راز او