Тарки ман хоқони нигар дар ҳалқаи ушшоқ ӯ

ترک من خاقان نگر در حلقه عشّاق او

Моҳи ман хуршеди байн дар соя ӣ бғтоқ ӯ

ماه من خورشید بین در سایه ی بغطاق او

Хони урдӯии фалакро коФтобш ме ниҳанд

خان اردوی فلک را کافتابش می نهند

Бӯса гоҳе нест алои кавкаби бшмоқ ӯ

بوسه گاهی نیست الا کوکب بشماق او

Гарчи чнгзхони бшмшири ҷафо олам гирифт

گرچه چنگزخان بشمشیر جفا عالم گرفت

ӣнҳамаи қатлу ситам воқеъ нашуд дар ҷоқ ӯ

اینهمه قتل و ستم واقع نشد در جاق او

Арча дар тобаст зулфаш кин татовул ме кунад

ارچه در تابست زلفش کاین تطاول می کند

Гӯиёи ҷавр ва ҷафо шартаст дар мисоқ ӯ

گوئیا جور و جفا شرطست در میثاق او

Чун бутами оёқ бар лаб май наад ҳамчун қадаҳ

چون بتم آیاق بر لب می نهد همچون قدح

Ҷон блб меоядам аз ҳасрати оёқ ӯ

جان بلب می آیدم از حسرت آیاق او

Ҳар амӣриро буд қишлоқу яйлоқӣ дигар

هر امیری را بود قشلاق و ییلاقی دگر

Мейри модари ҷон буд қишлоқу дили яйлоқ ӯ

میر مادر جان بود قشلاق و دل ییلاق او

Ҳар дам аз крёс берун ояд ва ғавғо кунад

هر دم از کریاس بیرون آید و غوغا کند

Ҷони куҷои беруни тавонам барад аз шилтоқ ӯ

جان کجا بیرون توانم برد از شلتاق او

Дар бғлтоқи мурассаъи дӯш чун ма май гузашт

در بغلتاق مرصّع دوش چون مه می گذشت

ӯ малул аз мо ва мо аз ҷону дили муштоқ ӯ

او ملول از ما و ما از جان و دل مشتاق او

Гуфтамаш охир бичишам лутф дар хоҷуи нигар

گفتمش آخر بچشم لطف در خواجو نگر

Зонк дар хайлат набошад каси бостҳқоқ ӯ

زانک در خیلت نباشد کس باستحقاق او