Зиҳӣ рӯй дили афрӯзати чароғу чашм ҳар дида

زهی روی دل افروزت چراغ و چشم هر دیده

Марои сад чашма дар чашму турои сад дида дар дида

مرا صد چشمه در چشم و ترا صد دیده در دیده

Накарда дар ҷаҳони комии биҷузи васлати таманнои дил

نکرده در جهان کامی بجز وصلت تمنّا دل

Надида бар фалаки рӯзӣ чу рухсорати қамари дида

ندیده بر فلک روزی چو رخسارت قمر دیده

Ман аз он гӯии симинат чу чавгон гашта саргашта

من از آن گوی سیمینت چو چوگان گشته سرگشته

Вазони чавгони мишкӣнати басар чун гӯй гардӣда

وزان چوگان مشکینت بسر چون گوی گردیده

Канор аз ман чаҳ май ҷўӣии бёбнгр ки бе рӯят

کنار از من چه می جوئی بیابنگر که بی رویت

Канорам мекунад ҳар шаби пар аз хӯни ҷигари дида

کنارم می کند هر شب پر از خون جگر دیده

Аз он мисли ту дар олам наомад дар назари мо ро

از آن مثل تو در عالم نیامد در نظر ما را

Ки бе рӯй ту бар олами нёндозди назари дида

که بی روی تو بر عالم نیاندازد نظر دیده

Ббўии онки ҳам рӯзӣ бар ояд ахтари бахтам

ببوی آنک هم روزی بر آید اختر بختم

зи меҳрам ахтар ифшоанд ҳамаи шаб то саҳари дида

ز مهرم اختر افشاند همه شب تا سحر دیده

Бурун аз ашк рухсорам набошад ва чаҳ сими визр

برون از اشک رخسارم نباشد وجه سیم و زر

Вале ҳаргиз куҷо бошад туро бар симу зари дида

ولی هرگز کجا باشد ترا بر سیم و زر دیده

Гуноҳ ар дида кард аввал чаро тӯҳмати нуҳум бар дил

گناه ار دیده کرد اول چرا تهمّت نهم بر دل

Врози дил дар вуҷӯд омад чаҳ товонаст бар дида

وراز دل در وجود آمد چه تاوانست بر دیده

зи дасти чашми хӯни афшон ва сар бигузашт сайлобам

ز دست چشم خون افشان و سر بگذشت سیلابم

Бибин охир ки хоҷуро чаҳ май орад ба сари дида

ببین آخر که خواجو را چه می‌آرد به سر دیده