Назарӣ кун агарат хотири дўришонст

نظری کن اگرت خاطر دوریشانست

Ки ҷамоли ту зи ҳасан назар эшонаст

که جمال تو ز حسن نظر ایشانست

Рӯй азин банда ӣ бечора ӣ дарвеши мтоб

روی ازین بنده ی بیچاره ی درویش متاب

Зонк султони ҷаҳони банда ӣ дрўишонст

زانک سلطان جهان بنده ی درویشانست

Панд хуишон накунам гӯш ки бе хештанам

پند خویشان نکنم گوش که بی خویشتنم

Ошноёни ғаматро чаҳ ғам аз хўишонст

آشنایان غمت را چه غم از خویشانست

Бидиҳ он бода ӣ нӯшин ки надорам сари хеш

بده آن باده ی نوشین که ندارم سر خویش

Конк аз хеш кунад бихбрм хеш онаст

کانک از خویش کند بیخبرم خویش آنست

Ҳосил аз умри биҷузи васл нкўрўён нест

حاصل از عمر بجز وصل نکورویان نیست

Лекини андешаи зи ташвиши бади андишонст

لیکن اندیشه ز تشویش بد اندیشانست

Накунам таркиш агар зонк ба тирам бузанд

نکنم ترکش اگر زانک به تیرم بزند

Хунаки он сайд ки қурбони ҷафои кишонст

خنک آن صید که قربان جفا کیشانست

Марҳамӣ бар дили хоҷу ки наад зонк табиб

مرهمی بر دل خواجو که نهد زانک طبیب

Фориғ аз дарди дили хаста ӣ дили ришонст

فارغ از درد دل خسته ی دل ریشانست