Рӯй ин чрҳи сияҳ рӯй ситамкораи сиёҳ

روی این چرح سیه روی ستمکاره سیاه

Ки рухам кард сияҳ дар ғами он рӯй чу моҳ

که رخم کرد سیه در غم آن روی چو ماه

Хома дар нома агар шарҳ диҳад ҳоли дилам

خامه در نامه اگر شرح دهد حال دلم

Аз сари теғи забонаши бчкди хӯни сиёҳ

از سر تیغ زبانش بچکد خون سیاه

Биҷуз аз шамъ касе бар сар болинам нест

بجز از شمع کسی بر سر بالینم نیست

Ки бгриди зи сари сӯзи барин ҳоли табоҳ

که بگرید ز سر سوز برین حال تباه

Гарчи аз заъфи чунонам ки ниёем дар чашм

گرچه از ضعف چنانم که نیایم در چشم

Кист кӯ дар ман мискин кунад аз лутфи нигоҳ

کیست کو در من مسکین کند از لطف نگاه

Бшаҳи чарх барам зини дили пари оҳи фиғон

بشه چرخ برم زین دل پر آه فغان

Бадари марг барам зини тани пари дарди паноҳ

بدر مرگ برم زین تن پر درد پناه

То бибинад ки ки оради хабарӣ аз роҳам

تا ببیند که که آرد خبری از راهم

Май дӯд дам бидамам ашки равон то сари роҳ

می دود دم بدمم اشک روان تا سر راه

На марои огаҳӣ аз ҳоли рафиқони қадим

نه مرا آگهی از حال رفیقان قدیم

На касе аз ман бечора ӣ мискини огоҳ

نه کسی از من بیچاره ی مسکین آگاه

Кор ман ҳаст чу гесуии ту доим дар ҳам

کار من هست چو گیسوی تو دایم در هم

Пушт ман ҳаст чу абрӯии ту пайвастаи ду тоа

پشت من هست چو ابروی تو پیوسته دو تاه

Гар набӯдӣ шаби ман чун сари зулфи ту дароз

گر نبودی شب من چون سر زلف تو دراز

Дастам аз зулфи дароз ту набӯдӣ кӯтоҳ

دستم از زلف دراز تو نبودی کوتاه

Оҳи ман гар накунад дар дили сахти ту асар

آه من گر نکند در دل سخت تو اثر

Зон дили санги ҷафои кори длозори ту оҳ

زان دل سنگ جفا کار دلازار تو‌ آه

Гар азин дарди ҷигари сӯзи бимиради хоҷу

گر ازین درد جگر سوز بمیرد خواجو

Ҳоли дарвеш ки гуяд бсрои парда ӣ шоҳ

حال درویش که گوید بسرا پرده ی شاه