Аё сабо хабарӣ кун маро аз он ки ту доне

ایا صبا خبری کن مرا از آن که تو دانی

Бидон замин гузарӣ кун дар он замон ки ту доне

بدان زمین گذری کن در آن زمان که تو دانی

Чу мурғ дар тайрони ой ва чун бар авҷ нишастӣ

چو مرغ در طیران آی و چون بر اوج نشستی

Нузули соз дар он хуррами ошён ки ту доне

نزول ساز در آن خرّم آشیان که تو دانی

Чунон марон ки ғуборӣ бадв расад зи гузорат

چنان مران که غباری بدو رسد ز گذارت

Бидон тараф чу раседӣ чунон барон ки ту доне

بدان طرف چو رسیدی، چنان بران که تو دانی

Чу ҷузи ту ҳечкас онҷои маҷол қурб надорад

چو جز تو هیچ‌کس آن‌جا مجال قرب ندارد

Бирав бмнзли он моҳи меҳрбон ки ту доне

برو به منزل آن ماه مهربان که تو دانی

Ҳамон замон ки раседӣ бидон замин ки ту дидӣ

همان زمان که رسیدی، بدان زمین که تو دیدی

Салому бандагӣ мо бидон расон ки ту доне

سلام و بندگی ما بدان رسان که تو دانی

Ҳикояти шаби ҳиҷрону ҳолу рӯзи ҷдоӣӣ

حکایت شب هجران و حال و روز جدائی

Замин бабўс ва баён кун бидон забон ки ту доне

زمین ببوس و بیان کن، بدان زبان که تو دانی

Бнўки хома ӣ мижгони тҳитӣ ки навиштам

به نوک خامه‌ی مژگان تحیتی که نوشتم

Бадви расон ва бигӯяш чунон бихон ки ту доне

بدو رسان و بگویش، چنان بخوان که تو دانی

Вагар чунонк туоне бигӯӣ к-эии лаби лаълат

و گر چنانک توانی بگوی کای لب لعلت

Давои он дили маҷрӯҳи нотавон ки ту доне

دوای آن دل مجروح ناتوان که تو دانی

Маро магӯӣ чаҳ гўӣӣ ҳар он сухан ки ту хоҳӣ

مرا مگوی چه گوئی، هر آن سخن که تو خواهی

Змн мапурс кҷоӣӣ дар он макон ки ту доне

زمن مپرس کجائی، در آن مکان که تو دانی

Чу аз ту дили талабами гўӣими дилат чаҳ нишон дошт

چو از تو دل طلبم گوئیم دلت چه نشان داشت

Ман ин замон чаҳ нишон гӯям он нишон ки ту доне

من این زمان چه نشان گویم؟ آن نشان که تو دانی

Дили рбоӣӣу гўӣии з мо бигӯ ки чаҳ хоҳӣ

دل ربائی و گوئی ز ما بگو که چه خواهی

зи дарҷи лаъли ту хоҷу чаҳ хоҳад онкии ту доне

ز دُرج لعل تو خواجو چه خواهد؟ آن‌که تو دانی