Куҷо боз ояд он мурғӣ ки бо ман ҳамқафас будӣ

کجا باز آید آن مرغی که با من همقفس بودی

Гуҳӣ фарёд хон гаштии гуҳами фарёди рас будӣ

گهی فریاد خوان گشتی گهم فریاد رس بودی

Аз он тарсам ки сайёдии бмкрш сайд гирданд

از آن ترسم که صیادی بمکرش صید گرداند

Ки ӯ парвози натавонад ки доим дар қафас будӣ

که او پرواز نتواند که دائم در قفس بودی

намедонам ки бар бурҷ ки имшаб ошён дорад

نمی دانم که بر برج که امشب آشیان دارد

Бдоми оўрдмӣ ӯро марогар зонк кас будӣ

بدام آوردمی او را مرا گر زانک کس بودی

Чунон сармаст май гаштами зи овозаш ки дар шабҳо

چنان سرمست می گشتم ز آوازش که در شبها

Ки ёдоўрдӣ аз шаҳнаи кробим аз асас будӣ

که یادآوردی از شحنه کرابیم از عسس بودی

Чаҳ мурғии булбули овозӣ чаҳ булбули бози парвозӣ

چه مرغی بلبل آوازی چه بلبل باز پروازی

Ки ин анқои заррини боли пешаш чун магас будӣ

که این عنقای زرّین بال پیشش چون مگس بودی

Бигӯям равшанати моҳии сарири ҳасанро шоҳӣ

بگویم روشنت ماهی سریر حسن را شاهی

Ки сарв ар рост май хоҳӣ бар болоаши хас будӣ

که سرو ار راست می خواهی بر بالاش خس بودی

Бҷонгар дастрас будӣ асири қайди меҳнат ро

بجان گر دسترس بودی اسیر قید محنت را

Равон дар пои шбрнгш фишондани икнФс будӣ

روان در پای شبرنگش فشاندن یکنفس بودی

Дарин водӣ чаҳ ба будӣ зи оҳу нолау зорӣ

درین وادی چه به بودی ز آه و ناله و زاری

Агар хуршеди ҳўдҷро ғам аз бонги ҷарас будӣ

اگر خورشید هودج را غم از بانگ جرس بودی

Глндомии талаби хоҷу ки дар хлўтгаҳи ромин

گلندامی طلب خواجو که در خلوتگه رامین

Агар ҳаргиз набӯдӣ гули ҷамоли виси бас будӣ

اگر هرگز نبودی گل جمال ویس بس بودی