эй ки анбари зи сари зулф ту дорад бӯе

ای که عنبر ز سر زلف تو دارد بویی

Ҷаъдат аз машки сияҳ фарқ надорад мӯе

جعدت از مشک سیه فرق ندارد مویی

Оҳўоннд дар он ғамзаи широФкни ту

آهوانند در آن غمزهٔ شیرافکن تو

Гарчи дар чашми ту мумкин набӯд оҳӯе

گرچه در چشم تو ممکن نبود آهویی

Дил ба зулфати ман девона чаро медодам ? !

دل به زلفت من دیوانه چرا می‌دادم؟!

Ҳеҷ оқили надиҳади дил ба чунон ҳиндӯе

هیچ عاقل ندهد دل به چنان هندویی

Муддатӣ гӯша гирифтам з хаданг андозон

مدتی گوشه گرفتم ز خدنگ‌اندازان

Оқибати гашти дилами сайди камони абрӯе

عاقبت گشت دلم صید کمان ابرویی

Айн саҳараст ки пайвастаи прирўён ро

عین سحر است که پیوسته پریرویان را

Тоқи миҳроб буд хўобгаҳи ҷодуӣ

طاق محراب بود خوابگه جادویی

Дили шӯрида ки гум кардам ва додам бар бод

دل شوریده که گم کردم و دادم بر باد

Май барам дар хами он турраи мишкӣни бӯе

می‌برم در خم آن طرّهٔ مشکین‌بویی

Баҳри дафъи сухани душман ва аз бими рақиб

بهر دفع سخن دشمن و از بیم رقیب

Дидаи сӯй дгарӣ дораму хотири сӯе

دیده سوی دگری دارم و خاطر سویی

Булбули сӯхтаи дили бози нмондӣ ба гулӣ

بلبل سوخته‌دل باز نماندی به گلی

Агар огаҳ шудӣ аз ҳасани рухи глрўиӣ

اگر آگه شدی از حسن رخ گلرویی

Дили хоҷуи ҳама дар зулф батон овезад

دل خواجو همه در زلف بتان آویزد

Зон ки девона шуд аз силсилаи гесуе

زآن که دیوانه شد از سلسلهٔ گیسویی