Рух дил фурӯз ту моҳӣ хушаст

رخ دل فروز تو ماهی خوشست

Хати ънбринт сиёҳӣ хушаст

خط عنبرینت سیاهی خوشست

Шаб гесуят ҳаст соли дароз

شب گیسویت هست سال دراز

Вале рӯз рӯй ту моҳӣ хушаст

ولی روز روی تو ماهی خوشست

Аз он чини зулф ту шуд ҷои дил

از آن چین زلف تو شد جای دل

Ки Ҳиндӯстон ҷойгоҳӣ хушаст

که هندوستان جایگاهی خوشست

Агар нест заъфӣ дар он чашми маст

اگر نیست ضعفی در آن چشم مست

Чаро гоҳи бемор ва гоҳе хушаст

چرا گاه بیمار و گاهی خوشست

Аз он ма биравӣ ту оради паноҳ

از آن مه بروی تو آرد پناه

Ки рӯй ту пушт ва паноҳӣ хушаст

که روی تو پشت و پناهی خوشست

Сабӯҳӣ гуноҳаст дар пои сарв

صبوحی گناهست در پای سرو

Вале ростиро гуноҳӣ хушаст

ولی راستی را گناهی خوشست

Агарчӣ раҳи ақлу дайн май занӣ

اگرچه ره عقل و دین می زنی

Бизан мутриби ин раҳ ки роҳӣ хушаст

بزن مطرب این ره که راهی خوشست

?герати асб бар сар дуанд равост

گرت اسب بر سر دواند رواست

Бунаи пеш ӯ рух ки шоҳӣ хушаст

بنه پیش او رخ که شاهی خوشست

Бичишам карами сӯии хоҷуи нигар

بچشم کرم سوی خواجو نگر

Ки дар чашми мастат нигоҳӣ хушаст

که در چشم مستت نگاهی خوشست