Дар боғ чун болои ту сарвӣ надидам ростӣ

در باغ چون بالای تو سروی ندیدم راستی

Биншин ки ошӯб аз ҷаҳон бархест чун бархестӣ

بنشین که آشوب از جهان برخاست چون برخاستی

Чун адли султони ҷаҳони Кайхусрави хусрави нишон

چون عدل سلطان جهان کیخسرو خسرو نشان

Олам бар ваии длстон чун гулистон оростӣ

عالم بر وی دلستان چون گلستان آراستی

эй соиди симини ту хӯни дили мо рехта

ای ساعد سیمین تو خون دل ما ریخته

Гар даъвӣ қатлам кунӣ дории гўо дар остӣ

گر دعوی قتلم کنی داری گوا در آستی

Барчинён ошуфтаи ҳиндӯии ту аз шӯридагӣ

برچینیان آشفته هندوی تو از شوریدگی

Дар ҷовдони пайвастаи абрӯии ту аз норостӣ

در جاودان پیوسته ابروی تو از ناراستی

Рӯй чу ма оростӣ зулф сияҳ перостӣ

روی چو مه آراستی زلف سیه پیراستی

Венаи шахси зори зардро аз меҳр чун бркостӣ

وین شخص زار زرد را از مهر چون برکاستی

Дар тоб мешуд ҷони ма чун чеҳра ме афрӯхтӣ

در تاب می شد جان مه چون چهره می افروختی

Торик мешуд чашми шаб чун турра ме перостӣ

تاریک می شد چشم شب چون طرّه می پیراستی

Хоҷугар аз меҳри рахти оташи парастӣ пеша кард

خواجو گر از مهر رخت آتش پرستی پیشه کرد

Чун парда багушӯдӣ зи рухи узри гуноҳаши хостӣ

چون پرده بگشودی ز رخ عذر گناهش خواستی