Даии сайри баромади дилам аз рӯзи ҷавонӣ
دی سیر برآمد دلم از روز جوانی
Ҷонам ба лаб омад зи ғаму дард наоне
جانم به لب آمد ز غم و درد نهانی
Кардам гилаи зини чархи сияҳ рӯй бдохтр
کردم گله زین چرخ سیه روی بداختر
Каз баҳри ду қурсам ба ҷаҳон чанд дуоне
کز بهر دو قرصم به جهان چند دوانی
Ҷони ман длсўхтаҳро ҳеҷ Муродӣ
جان من دلسوخته را هیچ مرادی
Ҳосил нашавад то ту ба комаш нарасонӣ
حاصل نشود تا تو به کامش نرسانی
Фарёди зи дасти ту ки аз қайди ҳаводис
فریاد ز دست تو که از قید حوادث
Як лаҳза амонам надиҳӣ хосса амоне
یک لحظه امانم ندهی خاصه امانی
Ҳар ков чу қалами гоҳи сухан дар бчконд
هر کاو چو قلم گاه سخن دُر بچکاند
Хӯни сияҳ аз теғи забонаши бчконӣ
خون سیه از تیغ زبانش بچکانی
Кӣ шод шавад хусравӣ аз даври ту каз ту
کی شاد شود خسروی از دور تو کز تو
Бедор ба доро нарасад тахти киёнӣ
بی دار به دارا نرسد تخت کیانی
Султони фалак гарм шуд ва гуфт ки хоҷу
سلطان فلک گرم شد و گفت که خواجو
Бар малики бақои зани илм аз олами фонӣ
بر ملک بقا زن علم از عالم فانی
Зини пери ҷаҳондида ӣ бади рӯз чаҳ хоҳӣ
زین پیر جهاندیده ی بد روز چه خواهی
Бар ваии з чаҳ шнът кунӣ ва даст фишонӣ
بر وی ز چه شنعت کنی و دست فشانی
Ҳар чанд ҷаҳонии зи салотини замона
هر چند جهانی ز سلاطین زمانه
Охир на гадоӣ дар султони ҷаҳонӣ
آخر نه گدای در سلطان جهانی
Дар Мисри маъонии яди Байзои бнмоӣӣ
در مصر معانی ید بیضا بنمائی
Вақте ки чу Мӯсо накашӣ сари зи шабоне
وقتی که چو موسی نکشی سر ز شبانی
Гар нойиби хоқонӣу хоқонӣ вақте
گر نایب خاقانی و خاقانی وقتی
Вари сонии сҳбонӣу ҳисони замонӣ
ور ثانی سحبانی و حسّان زمانی
Чун шамъи макаши сирка ба икдми бкшндт
چون شمع مکش سرکه به یکدم بکشندت
Бо ин ҳамаи гарданкашӣу чарби забонӣ
با این همه گردنکشی و چرب زبانی
Хомӯш ки то дар даҳан халқ науфтӣ
خاموش که تا در دهن خلق نیفتی
Дар малики фасоҳат чу забон ком наронӣ
در ملک فصاحت چو زبان کام نرانی
Зини тайифаи шеърат бшъирӣ нахирад кас
زین طایفه شعرت بشعیری نخرد کس
Гар об ҳаётаст ба покӣу равонӣ
گر آب حیاتست به پاکی و روانی
Бо ин ҳамаи як нукта бигӯям зи сари меҳр
با این همه یک نکته بگویم ز سر مهر
Ҳар чанд ки донам ки ту ин шева ндонӣ
هر چند که دانم که تو این شیوه ندانی
Рӯи масхарагӣ пеша кун ва мутрибӣ омӯз
رو مسخرگی پیشه کن و مطربی آموز
То дод худ аз кеҳтару меҳтари бастоне
تا داد خود از کهتر و مهتر بستانی