Чу сарчашма ӣ чашми ман дида аст

چو سرچشمه ی چشم من دیده است

Лаби ғунча бар чашма хандида аст

لب غنچه بر چشمه خندیده است

Бидон ваҷҳам аз дида хӯн ме равад

بدان وجهم از دیده خون می رود

Ки аз рӯй хуби ту бибрида аст

که از روی خوب تو ببریده است

Чаро кӣнаи варзӣ кунун бо касе

چرا کینه ورزی کنون با کسی

Ки меҳри ту пеш аз ту варзида аст

که مهر تو پیش از تو ورزیده است

Ниҳон кӣ кунад хомаи розам ки ӯ

نهان کی کند خامه رازم که او

Тарошида ӣ нотарошида аст

تراشیده ی ناتراشیده است

Маро ғайрат ояд ки мактуби ту

مرا غیرت آید که مکتوب تو

Чунин дар ҳадиси ту печида аст

چنین در حدیث تو پیچیده است

Агар ҷавр бар мо писандӣ равост

اگر جور بر ما پسندی رواست

Писанди ту моро писандида аст

پسند تو ما را پسندیده است

Аз он аз лаби хештан дар хатам

از آن از لب خویشتن در خطم

Ки хатати бҳкм ки бӯсида аст

که خطّت بحکم که بوسیده است

Қаламро қадам зон қалам карда ам

قلم را قدم زان قلم کرده ام

Ки баргарди ном ту гардӣда аст

که برگرد نام تو گردیده است

Дареғ аз хаёлат ки шаб то буруз

دریغ از خیالت که شب تا بروز

Марои мӯниси мардум дида аст

مرا مونس مردم دیده است

Чу номи ту дар нома бинад дабир

چو نام تو در نامه بیند دبیر

Бичишам басирати туро дида аст

بچشم بصیرت ترا دیده است

Аз он чашми хоҷуи гуҳар бор шуд

از آن چشم خواجو گهر بار شد

Ки хати ту бар дида молидаа аст

که خطّ تو بر دیده مالیده است