эй лабат мегавану ҷонам май параст

ای لبت میگون و جانم می پرست

Мо хароби афтодау чашми ту маст

ما خراب افتاده و چشم تو مست

Ҳамчуи нақшати хома ӣ нқоси сунъ

همچو نقشت خامه ی نقاس صنع

Сӯратии сӯрат наме бандад ки баст

صورتی صورت نمی بندد که بست

Дайну дунё гар набошад гӯ мабош

دین و دنیا گر نباشد گو مباش

Чун ту ҳастӣ ҳарчӣ мақсӯдаст ҳаст

چون تو هستی هرچه مقصودست هست

Дар сари шохи ту эй сарви баланд

در سر شاخ تو ای سرو بلند

Кӣ расад дастами бад-ӣни болои паст

کی رسد دستم بدین بالای پست

То нгўӣӣ кин замони гаштами хароб

تا نگوئی کاین زمان گشتم خراب

наменабӯд онгаҳ ки будам май параст

می نبود آنگه که بودم می پرست

Масти ишқи Андам ки бархезад самоъ

مست عشق آندم که برخیزد سماع

ИкнФси хомӯш натавонад нишаст

یکنفس خاموش نتواند نشست

Онкӣ аз дасташи зи по афтода ам

آنکه از دستش ز پا افتاده ام

Кӣ бадаст ояд чу ман рафтам зи даст

کی بدست آید چو من رفتم ز دست

Дил дарав бастем ва аз мо дргсст

دل درو بستیم و از ما درگسست

Аҳд нишкастем ва аз мо бар шикаст

عهد نشکستیم و از ما بر شکست

Боз ноед то абади хоҷуи бҳўш

باز ناید تا ابد خواجو بهوش

Ҳар ки сармаст омад аз аҳди аласт

هر که سرمست آمد از عهد الست