Корам аз дасти дил фурӯ бастаст

کارم از دست دل فرو بسته‌ست

Ақлам аз ҷоми ишқ сар мастаст

عقلم از جام عشق سر مستست

Зулф ӯ дар тксрст валек

زلف او در تکسّرست ولیک

Дили шӯридаи ҳоли ман хстст

دل شوریده حال من خسته‌ست

Бо дилам кас намекунад пайванд

با دلم کس نمی کند پیوند

Биҷуз аз ҳоҷибаш ки пайвастаст

بجز از حاجبش که پیوسته‌ست

Ҳар куҷо дар замонаи длбндист

هر کجا در زمانه دلبندیست

Дил дар он зулф длгсл бастаст

دل در آن زلف دلگسل بسته‌ست

ё раби ин ҳурӣ аз кадоми биҳишт

یا رب این حوری از کدام بهشت

Ҳамчуи мурғ аз чаман бурун ҷустаст

همچو مرغ از چمن برون جَسته‌ست

Бо маниш ҳар ки дид ме гуяд

با منش هرکه دید می‌گوید

Фитна бингар ки бо ки бинишастаст

فتنه بنگر که با که بنشسته‌ست

Аҷаб аз сунбул ту ме дорам

عجب از سنبل تو می‌دارم

Ки чаҳ шӯрида ӣ зибр дастаст

که چه شوریدهٔ زبردستست

Дили ришам чу дар ғамат хӯн шуд

دل ریشم چو در غمت خون شد

Мардуми дидаи даст азу шастаст

مردم دیده دست ازو شسته‌ست

Гарчи бигусастаи ӣии дил аз хоҷу

گرچه بگسسته‌ای دل از خواجو

Бдрстӣ ки аҳд нишкастаст

به درستی که عهد نشکسته‌ست