Ёди боди он рӯз каз лаби буи ҷон ме омадат

یاد باد آن روز کز لب بوی جان می‌آمدت

Хати басӯии ховар аз Ҳиндӯстон ме омадат

خط به سوی خاور از هندوستان می‌آمدت

Ҳар замон аз қалби ақраб кавкабӣ ме тофтат

هر زمان از قلب عقرب کوکبی می‌تافتت

Ҳар нафаси сунбули ниқоб арғавон ме омадат

هر نفس سنبل نقاب ارغوان می‌آمدت

Чун хаданги чашми ҷодӯи минҳодӣ дар камон

چون خدنگ چشم جادو مینهادی در کمان

Новаки мижгони якояк бар нишон ме омадат

ناوک مژگان یکایک بر نشان می‌آمدت

Чун зи боғи оризат ҳар дами баҳорӣ май шкФт

چون ز باغ عارضت هر دم بهاری می‌شکفت

Ҳар замони мурғии бтрФ гулистон ме омадат

هر زمان مرغی به طرف گلستان می‌آمدت

Дар чаман ҳар дам ки чун ърър хиромон ме шудӣ

در چمن هر دم که چون عرعر خرامان می‌شدی

Ханда бар болои сарв бӯстон ме омадат

خنده بر بالای سرو بوستان می‌آمدت

Чун ҷаҳониро брхи ором ҷон ме омадӣ

چون جهانی را به رخ آرام جان می‌آمدی

Аз ҷаҳони ҷони Нидои ҷон ва ҷаҳон ме омадат

از جهان جان ندا جان و جهان می‌آمدت

Дар такаллуми лаъли ширинат чу мешуд дирафшон

در تکلم لعل شیرینت چو می‌شد دُر فشان

Чашмаҳои оби ҳайвон аз даҳон ме омадат

چشمه‌های آب حیوان از دهان می‌آمدت

Чун миёни бӯстон аз дӯстон рафтӣ сухан

چون میان بوستان از دوستان رفتی سخن

Гоҳ гоҳе номи хоҷу бар забон ме омадат

گاه گاهی نام خواجو بر زبان می‌آمدت