Ҳар ки ӯ дидаи мардуми каши мастати дидаи сет

هر که او دیدهٔ مردم‌کش مستت دیده‌ست

Бас ки бар наргиси махмури чамани хандидаи сет

بس که بر نرگس مخمور چمن خندیده‌ست

Мардум аз ҳар тарафии дида дар онкас доранд

مردم از هر طرفی دیده در آنکس دارند

Ки марои мардуми ин дидаи ҳасрати дидаи сет

که مرا مردم این دیدهٔ حسرت دیده‌ست

эй ки гуфтӣ « сари бибридаи сухан кӣ гуяд ! »

ای‌که گفتی «سر ببریده سخن کی گوید!‌»

Бингар ин калаки сухани гӯ ки сараши бибридаи сет

بنگر این کلک سخن‌گو که سرش ببریده‌ست

Гӯйии он сунбули анбари шикани машки фуруш

گویی آن سنبل عنبر‌شکن مشک‌فروش

Ба хатои машки хутан бар сементи пошидаи сет

به خطا مشک ختن بر سمنت پاشیده‌ست

Зон буд зулфи ту шӯрида ки чу нарафт ба чин

زان بود زلف تو شوریده که چو نرفت به چین

Шудаи занҷирӣ ва бар кӯҳ ва камар гардӣда сет

شده زنجیری و بر کوه و کمر گردیده‌ست

Сари он зулфи нигун сор сазадгар бибаранд

سر آن زلف نگون‌سار سزد گر ببرند

Ки дили риши парешони марои дуздидаи сет

که دل ریش پریشان مرا دزدیده‌ست

Хабарат ҳаст ки ашкам чу равон май гаштӣ

خبرت هست که اشکم چو روان می‌گشتی

Дар қафои ту давидаи сет ва ба сари ғалтидаи сет

در قفای تو دویده‌ست و به سر غلتیده‌ست

Дами зи меҳри ту занам гар назанам то ба абад

دم ز مهر تو زنم گر نزنم تا به ابد

Ки дилами меҳри ту дар аҳди азали варзидаи сет

که دلم مهر تو در عهد ازل ورزیده‌ست

Ҳар чаҳ дар боби лаби лаъл ту гуяд хоҷу

هر‌چه در باب لب لعل تو گوید خواجو

Ҷумла дар гӯш кун эй дӯст ки марворидаст

جمله در گوش کن ای‌دوست که مرواریدست