Шӯридаи ӣисти зулфи ту каз банд ҷуста аст

شوریده ئیست زلف تو کز بند جسته است

Хати ту он набот ки аз қанд руста аст

خطّ تو آن نبات که از قند رسته است

Он ҳиндӯии сияҳ ки тўош банд карда ӣӣ

آن هندوی سیه که تواش بند کرده ئی

Бисёр қалби сафи шиканони кӯ шикаста аст

بسیار قلب صف شکنان کو شکسته است

Гар зонг рӯйу мӯии ту ошӯб оламаст

گر زانگ روی و موی تو آشوب عالمست

Моро шабии мубораку рӯзӣ хуҷаста аст

ما را شبی مبارک و روزی خجسته است

Ҳар чанд нест бо камарати ҳеҷ дар миён

هر چند نیست با کمرت هیچ در میان

Худро бзрнгр ки чунон бар ту баста аст

خود را بزرنگر که چنان بر تو بسته است

Бо ман макун ба писта ӣ ширини мзоиқт

با من مکن به پسته ی شیرین مضایقت

Охир на шаҳри ҷумлаи пар аз қанд ва писта аст

آخر نه شهر جمله پر از قند و پسته است

Доне ки бар изори ту хол сиёҳ чист

دانی که بر عذار تو خال سیاه چیست

Зоғӣ ки бар канора ӣ боғӣ нишаста аст

زاغی که بر کناره ی باغی نشسته است

Ман чун зи доми ишқи рҳоӣӣ талаб кунам

من چون ز دام عشق رهائی طلب کنم

Коникс ки хастааст бтиғи ту руста аст

کانکس که خسته است بتیغ تو رسته است

Гуфтам ки чашми масти ту хӯнам бирехт гуфт

گفتم که چشم مست تو خونم بریخت گفت

Як лаҳза тан бизан ки бхсбд ки хаста аст

یک لحظه تن بزن که بخسبد که خسته است

Хоҷуи чунин ки ашки ту байнами зи тоби меҳр

خواجو چنین که اشک تو بینم ز تاب مهر

Гўӣии магар ки риштаи парвин гусаста аст

گوئی مگر که رشته پروین گسسته است