Абри Нитсаон боғро дар лؤлؤӣ лоло гирифт

ابر نیسان باغ را در لؤلؤی لالا گرفت

Боди бустони даштро дар анбар Соро гирифт

باد بستان دشت را در عنبر سارا گرفت

Чун гули сад барги базми хусравоне соз кард

چون گل صد برگ بزم خسروانی ساز کرد

Булбули хуши нағмаи оҳанги ҳазор ово гирифт

بلبل خوش نغمه آهنگ هزار آوا گرفت

Зоҳид хилват нишин чун ғунча харгаҳ зад ббоғ

زاهد خلوت نشین چون غنچه خرگه زد بباغ

Аз сўомъ рахт барбасту раҳ саҳро гирифт

از صوامع رخت بربست و ره صحرا گرفت

Абрро бингар ки лоф дирафшоне ме занад

ابر را بنگر که لاف درفشانی می زند

Бскаҳ аз чашмами бдомни лؤлؤӣ лоло гирифт

بسکه از چشمم بدامن لؤلؤی لالا گرفت

Дар дилами хӯни ҷигари ҷояши бғоити танг буд

در دلم خون جگر جایش بغایت تنگ بود

Аз раҳи чашмами буруни ҷусту раҳ дарё гирифт

از ره چشمم برون جست و ره دریا گرفت

Аикаҳи пеш қоматат ояд санавбар дар намоз

ایکه پیش قامتت آید صنوبر در نماز

Ростиро кори болояти қавӣ боло гирифт

راستی را کار بالایت قوی بالا گرفت

Чун саводи зулфи шбрнг ту оварадам биёад

چون سواد زلف شبرنگ تو آوردم بیاد

Аз серум то пой чун шамъи оташ савдо гирифт

از سرم تا پای چون شمع آتش سودا گرفت

Мнкаҳ аз кофар шудан тарсӣ надорам лоҷарам

منکه از کافر شدن ترسی ندارم لاجرم

Муъминами кофари шимурду кофарам тарсо гирифт

مؤمنم کافر شمرد و کافرم ترسا گرفت

Чашми хоҷуи байн ки гуяд ҳар дам аз дарёи дилӣ

چشم خواجو بین که گوید هر دم از دریا دلی

К-эии басои гавҳар ки бояд абрро аз мо гирифт

کای بسا گوهر که باید ابر را از ما گرفت