Ҷони мо бар оташу гесуӣ ҷонон тофтаст

جان ما بر آتش و گیسوی جانان تافتست

Сунбулаш дар печ ва моро ришта ӣ ҷон тофтаст

سنبلش در پیچ و ما را رشته ی جان تافتست

Он ду афъии сиёҳи муҳраи бозаш аз чаҳ рӯй

آن دو افعی سیاه مهره بازش از چه روی

Ҳамчуи събон бар кафи Мӯсо умрон тофтаст

همچو ثعبان بر کف موسی عمران تافتست

Ҷодӯии мардуми фиреб ӯ чу хобам баста аст

جادوی مردم فریب او چو خوابم بسته است

Зулфи ҳиндӯяш чаро наилм бдонсон тофтаст

زلف هندویش چرا نعلم بدانسان تافتست

Гар намехоҳад ки моро ришта ӣ ҷони бугсалад

گر نمی خواهد که ما را رشته ی جان بگسلد

Он таноби чанбарии бҳрчаҳ чандон тофтаст

آن طناب چنبری بهرچه چندان تافتست

Меҳри рухсори ту дар ҷони ман шӯридаи дил

مهر رخسار تو در جان من شوریده دل

Ҳамчуи моҳи чордаҳ дар кунҷ вайрон тофтаст

همچو ماه چارده در کنج ویران تافتست

Он баннои гӯши длоФрўзст ё ма ё чароғ

آن بنا گوش دلافروزست یا مه یا چراغ

Каз шаби зулфи ту чун шамъ шабистон тофтаст

کز شب زلف تو چون شمع شبستان تافتست

Бодаи пешовар ки аз акс майу меҳри рахт

باده پیش آور که از عکس می و مهر رخت

Дар дилами гўӣӣ ки сад хуршед тобон тофтаст

در دلم گوئی که صد خورشید تابان تافتست

Банда то дасти талаб дар домани ишқ ту зад

بنده تا دست طلب در دامن عشق تو زد

Ҳаргизати рӯзии зи ғифлати сари з фармон тофтаст ?

هرگزت روزی ز غفلت سر ز فرمان تافتست؟

Ҳамчуи зулфати кори хоҷуи рӯзу шаби ошуфта буд

همچو زلفت کار خواجو روز و شب آشفته بود

Бо тугар як рӯз рӯй аз меҳр ва паймон тофтаст

با تو گر یک روز روی از مهر و پیمان تافتست