Ёди бод онк наёвард зи ман рӯзии ёд

یاد باد آنک نیاورد ز من روزی یاد

Шодӣ онк набудам нафасӣ аз ваии шод

شادی آنک نبودم نفسی از وی شاد

Шарҳи сангини дилӣу қиссаи шарин бояд

شرح سنگین دلی و قصّه شرین باید

Ки бкўаҳ ояд ва бар санг нависад Фарҳод

که بکوه آید و بر سنگ نویسد فرهاد

Гар бмрғон чаман бигузарӣ эй боди сабо

گر بمرغان چمن بگذری ای باد صبا

Гӯи ҳам овои шумо боз гирифтор афтод

گو هم آوای شما باز گرفتار افتاد

Сарв ҳар чанд бболоӣ ту мемонад рост

سرو هر چند ببالای تو می ماند راست

Банда то қад туро дид шуд аз сарви озод

بنده تا قدّ ترا دید شد از سرو آزاد

То чаҳ кардам ки бад-ӣн рӯз нишастам ҳайҳот

تا چه کردم که بدین روز نشستم هیهات

Каси бурузи ман саргашта ӣ бдрўз мабод

کس بروز من سرگشته ی بدروز مباد

Гӯиё дояам аз баҳри ғамат май пурвирд

گوئیا دایه ام از بهر غمت می پرورد

ё магари модарам аз баҳри фироқат май зод

یا مگر مادرم از بهر فراقت می زاد

На ту онӣ ки бФрёди ман хастаи рисӣ

نه تو آنی که بفریاد من خسته رسی

На ман онам ки бкиўони нрсонми фарёд

نه من آنم که بکیوان نرسانم فریاد

То чаҳ ҳоласт ки ҳар чанд казу май пурсам

تا چه حالست که هر چند کزو می پرسم

Ҳоли гесуии кажат рост намегуяд бод

حال گیسوی کژت راست نمی گوید باد

Аикаҳи хоҷуи натавонад ки наёрад ёдат

ایکه خواجو نتواند که نیارد یادت

Ёд май дор ки аз мот намеояд ёд

یاد می دار که از مات نمی آید یاد