Яке мард буд андари он рӯзгор

یکی مرد بود اندر آن روزگار

зи дашти саворони найзаи гузор

ز دشت سواران نیزه گذار

Гиронмояи ҳам шоҳ ва ҳам неки мард

گرانمایه هم شاه و هم نیک‌مرد

зи тарси ҷаҳондор бо боду сард

ز ترس جهاندار با باد و سرد

Ҳамон гоўдўшон ба фармони барӣ

همان گاودوشان به فرمان‌بری

Ҳамон тозии асбон ҳамчун парӣ

همان‌تازی اسبان همچون پری

Ба шери он касеро ки будӣ ниёз

به شیر آن کسی را که بودی نیاز

Бидон хоста даст кардӣ дар он

بدان خواسته دست کردی در آن

Писари бади мари он поки дайнро яке

پسر بد مر آن پاک‌دین را یکی

Каш аз меҳр баҳра набад андакӣ

کش از مهر بهره نبد اندکی

Ҷаҳони ҷӯйро номи заҳҳок буд

جهان جوی را نام ضحاک بود

Далеру сбксору нопок буд

دلیر و سبکسار و ناپاک بود

( куҷои биўрсбши ҳамеи хонданд

(کجا بیورسبش همی خواندند

Чунин ном бар паҳлавии ронданд )

چنین نام بر پهلوی راندند)

Куҷои биўр аз паҳливонии шумор

کجا بیور از پهلوانی شمار

Ки бад дар замонаши варои даҳ ҳазор

که بد در زمانش ورا ده هزار

зи асбони тозӣ ба заррини стом

ز اسبان تازی به زرین ستام

Варо буд чандон ки бурданди ном

ورا بود چندان که بردند نام

Шабу рӯзи барадӣ ба ҳар раҳи барин

شب و روز بردی به هر ره برین

зи роҳи бузургии зи озори кин

ز راه بزرگی ز آزار کین

Чунон бад ки Иблиси рӯзии пагоҳ

چنان بد که ابلیس روزی پگاه

Биёмад басони яке неки хоҳ

بیامد بسان یکی نیک‌خواه

Дили меҳтар аз роҳи некии бабрад

دل مهتر از راه نیکی ببرد

Ҷавони гӯши гуфтор ӯро супурд

جوان گوش گفتار او را سپرد

Бадв гуфт паймонат хоҳам нахуст

بدو گفت پیمانت خواهم نخست

Пас онгаҳ сухани дргшоими дуруст

پس آنگه سخن درگشایم درست

Бадв гуфт ҷузи ту касе дар сарой

بدو گفت جز تو کسی در سرای

Чаро бошад эй номвари кадхудоӣ

چرا باشد ای نامور کدخدای