Камарбаста бо фари шоҳаншаҳӣ

کمربسته با فر شاهنشهی

Ҷаҳони сар ба сар гашта ӯро раҳе

جهان سر به سر گشته او را رهی

Замонаи бросўди азуи доварӣ

زمانه برآسود ازو داوری

Ба фармон ӯ мурғу деву парӣ

به فرمان او مرغ و دیو و پری

Ҷаҳонро фузуда ба ӯ обрӯӣ

جهان را فزوده به او آبروی

Фурӯзон шудаи тахти шоҳии бадавӣ

فروزان شده تخت شاهی بدوی

Манам гуфт бо фараи эзадӣ

منم گفت با فره ایزدی

Ҳамми шаҳриёрӣ ва ҳам мӯбадӣ

همم شهریاری و هم موبدی

Бидон то зи бади даст кӯтаҳ кунам

بدان تا ز بد دست کوته کنم

Равонро сӯии равшанӣ раҳ кунам

روان را سوی روشنی ره کنم

Нахусти олати ҷангро дасти барад

نخست آلت جنگ را دست برد

Дар ном ҷустан ба гардани супурд

در نام جستن به گردن سپرد

Ба Фркӣӣ нарм кард оҳно

به فرکئی نرم کرد آهنا

Чу худ ва зира кард ва чун ҷўшно

چو خود و زره کرد و چون جوشنا

Чу хуфтон ва чун дръу бргстўон

چو خفتان و چون درع و برگستوان

Ҳама кард пайдо ба равшани равон

همه کرد پیدا به روشن روان

Бадви андаруни соли панҷоҳ ва панҷ

بدو اندرون سال پنجاه و پنج

Бабрад ӯ азин чанд ва биниҳод ганҷ

ببرد او ازین چند و بنهاد گنج

Дигар панҷаи андеша ҷома кард

دگر پنجه اندیشه جامه کرد

Ки пӯшад ба ҳангоми нангу набард

که پوشد به هنگام ننگ و نبرد

Зктону абрешиму мӯӣу қз

زکتان و ابریشم و موی و قز

Қсб кард пари мояи дебо ва хаз

قصب کرد پر مایه دیبا و خز

Биёмухт шан риштан ва тофтан

بیاموخت‌شان رشتن و تافتن

Ба тори андаруни пудро тофтан

به تار اندرون پود را تافتن

Чу ин карда шуд сози дигари ниҳод

چو این کرده شد ساز دیگر نهاد

Замонаи бадви шод ва ӯ низ шод

زمانه بدو شاد و او نیز شاد

зи пешинагони соз майдон гирифт

ز پیشینگان ساز میدان گرفت

Бад-ӣни андарун низ беҷон гирифт

بدین اندرون نیز بی‌جان گرفت

Гуруҳе ки омӯзён хоняш

گروهی که آموزیان خوانیش

Ба расми парастандагони доняш

به رسم پرستندگان دانیش

Ҷудо кардашон аз миёни гуруҳ

جدا کردشان از میان گروه

Парастандаро ҷойгаҳ кард кӯҳ

پرستنده را جایگه کرد کوه

Бад-ӣн то парастиш буд корашон

بدین تا پرستش بود کارشان

Навони пеши равшани ҷаҳони дорашон

نوان پیش روشن جهان‌دارشان

Сафӣ бар дигар дасти бншонднд

صفی بر دگر دست بنشاندند

Ҳамеи номи нисорёни хонданд

همی نام نیساریان خواندند

Куҷои шермардон ҷанг оваранд

کجا شیرمردان جنگ‌آورند

Фурӯзандаи лашкар ва кишваранд

فروزنده لشکر و کشورند

Каз эшон буд тахти шоҳӣ ба пой

کز ایشان بود تخت شاهی به پای

Вазишон буд номи мардӣ ба ҷой

وزیشان بود نام مردی به جای

Гуруҳеи се дигар казишон сипос

گروهی سه دیگر کزیشان سپاس

Куҷо нест бар кас азишон ҳарос

کجا نیست بر کس ازیشان هراس

Бакоранд ва варзанд ва худ бдрўнд

بکارند و ورزند و خود بدروند

Ба гоҳи хӯриши парвариши бшмрнд

به گاه خورش پرورش بشمرند

зи фармон овоза хӯрд пӯш

ز فرمان آوازه خورد پوش

зи овоз биғораҳ осуд гӯш

ز آواز بیغاره آسود گوش

Тани озоду обод гетӣ бирав

تن آزاد و آباد گیتی برو

Бар осуд аз довар гуфту гӯ

بر آسود از داور گفت و گو

Чу гуфт он сухани гӯии озоди мард

چو گفت آن سخن گوی آزاد مرد

Ки озодаро коҳилӣ банда кард

که آزاده را کاهلی بنده کرد

Чаҳорум ки хонанд аҳнўхшӣ

چهارم که خوانند اهنوخشی

Ҳамаи дасти варзон бо саркашӣ

همه دست‌ورزان با سرکشی

Куҷои корашони ҳамгинони пеша буд

کجا کارشان همگنان پیشه بود

Равони шан ҳамеша пари андеша буд

روان‌شان همیشه پر اندیشه بود

Бадви андаруни соли панҷоҳ низ

بدو اندرون سال پنجاه نیز

Бихӯрад ва бубахшеду варзеди чиз

بخورد و ببخشید و ورزید چیز

Азин ҳар якеро яке пагоҳ

ازین هر یکی را یکی پگاه

Сазовор багазед ва бинмуд роҳ

سزاوار بگزید و بنمود راه

Бифармуд девони нопок ро

بفرمود دیوان ناپاک را

Ба оби андари омезиши хок ро

به آب اندر آمیزش خاک را

Ҳар онч аз гул омад чу бишнохтанд

هر آنچ از گل آمد چو بشناختند

Сабки хиштро колбуд сохтанд

سبک خشت را کالبد ساختند

Ба санг ва ба гачи дев девор кард

به سنگ و به گچ دیو دیوار کرد

Ба хишт аз буриши ҳандасӣ кор кард

به خشت از برش هندسی کار کرد

Чу гармоба ва кохҳои баланд

چو گرمابه و کاخهای بلند

Чу айвон ки бошад паноҳ аз газанд

چو ایوان که باشد پناه از گزند

зи хорои гуҳари ҷусти як рӯзгор

ز خارا گهر جست یک روزگار

Ҳаме кард азуи равшании хостгор

همی کرد ازو روشنی خواستگار

Ба чанг омадаш чанд гӯнаи гуҳар

به چنگ آمدش چند گونه گهر

Чу ёқӯт ва чун лаъл чун симу зар

چو یاقوت و چون لعل چون سیم و زر

зи хоро ба афсун падед оваред

ز خارا به افسون پدید آورید

Шуд оростаи бандҳоро калид

شد آراسته بندها را کلید

Чу зангору кофур ва чун мшкноб

چو زنگار و کافور و چون مشکناب

Чу авд ва чу анбар чу бўёи гулоб

چو عود و چو عنبر چو بویا گلاب

Пизишкӣу дармон ҳар дардманд

پزشکی و درمان هر دردمند

Дар тандурустӣу роҳи газанд

در تندرستی و راه گزند

Ҳамаи розҳо низ кард ошкор

همه رازها نیز کرد آشکار

Ҷаҳонро наомад чунуи хостор

جهان را نیامد چنو خواستار

Гузар кард аз он пас ба киштӣ бар об

گذر کرد از آن پس به کشتی بر آب

зи кишвар ба кишвар чу омад шитоб

ز کشور به کشور چو آمد شتاب

Чунин сол панҷа баварзед низ

چنین سال پنجه بورزید نیز

Бидид аз ҳунар бар хиради бастаи чиз

بدید از هنر بر خرد بسته چیز

Ҳама карданиҳо чу омад падед

همه کردنی‌ها چو آمد پدید

Ба гетии ҷуз аз хештанро надид

به گیتی جز از خویشتن را ندید

Чу он корҳои вай омад ба ҷой

چو آن کارهای وی آمد به جای

зи ҷои маӣ бартар омад ба пой

ز جای مهی برتر آمد به پای

Ба Фркёнии яке тахти сохт

به فرکیانی یکی تخت ساخت

Чаҳ мояи бадви гавҳари андари ншохт

چه مایه بدو گوهر اندر نشاخت

Ки чун сохтӣ деви бардоштӣ

که چون ساختی دیو برداشتی

зи ҳомӯн ба гардун барафроштӣ

ز هامون به گردون برافراشتی

Чу хуршеди тобони миёни ҳаво

چو خورشید تابان میان هوا

Нишаста бирав шоҳи фармони раво

نشسته برو شاه فرمان‌روا

Ҷаҳон анҷуман шуд бидон тахти ӯй

جهان انجمن شد بدان تخت اوی

Шигифтӣ фурӯ монад аз бахти ӯй

شگفتی فرو ماند از بخت اوی

зи ҷамшед бар гавҳар афшоданад

ز جمشید بر گوهر افشاندند

Мари он рӯзро рӯзи нави хонданд

مر آن روز را روز نو خواندند

Сари соли нави ҳурмузи фурӯдин

سر سال نو هرمز فرودین

Бросўд аз ранҷи тани дили зи кин

برآسود از رنج تن دل ز کین

Бузургон ба шодӣ биёростанд

بزرگان به شادی بیاراستند

Майу ҷом ва ромишгарон хостанд

می و جام و رامشگران خواستند

Чунин ҷашни фаррух аз он рӯзгор

چنین جشن فرخ از آن روزگار

Бимонада аз он хусравони ёдгор

بمانده از آن خسروان یادگار

Чунин соли сесад ҳаме рафт кор

چنین سال سیصد همی رفت کار

Надиданд марги андари он рӯзгор

ندیدند مرگ اندر آن روزگار

зи ранҷу з бадашон набӯд огаҳӣ

ز رنج و ز بدشان نبود آگهی

Миёни бастаи девони басони раҳе

میان بسته دیوان بسان رهی

Ба фурмонаши мардони ниҳодаи ду гӯш

به فرمانش مردان نهاده دو گوش

зи ромиши ҷаҳони пари зи овози нӯш

ز رامش جهان پر ز آواز نوش

Чунин то баромади барин солиён

چنین تا برآمد برین سالیان

Ҳаме тофт аз шоҳи Фркён

همی تافت از شاه فرکیان

Чу чандини баромади барин рӯзгор

چو چندین برآمد برین روزگار

Надиданд ҷузи хӯбӣ аз кирдигор

ندیدند جز خوبی از کردگار

Ҷаҳони сурба сар гашта ӯро раҳе

جهان سربه سر گشته او را رهی

Нишаста ҷаҳондор бо Фрҳӣ

نشسته جهاندار با فرهی

Якояк ба Фркӣӣ бингаред

یکایک به فرکئی بنگرید

Ба гетии ҷуз аз хештанро надид

به گیتی جز از خویشتن را ندید

Манӣ кард он шоҳи яздони шинос

منی کرد آن شاه یزدان‌شناس

з яздон бипечед ва шуд носипос

ز یزدان بپیچید و شد ناسپاس

Гиронмоягонро з лашкар бихонад

گرانمایگان را ز لشکر بخواند

Чаҳ мояи сухани пеш эшон баранд

چه مایه سخن پیش ایشان براند

Чунин гуфт бо соли хӯрдаи маон

چنین گفت با سال خورده مهان

Ки ҷузи хештанро надонам ҷаҳон

که جز خویشتن را ندانم جهان

Ҳунар дар ҷаҳон аз ман омад падед

هنر در جهان از من آمد پدید

Чу ман номвари тахт шоҳӣ надид

چو من نامور تخت شاهی ندید

Ҷаҳонро ба хӯбӣ ман оростам

جهان را به خوبی من آراستم

Чунон гашти гетӣ ки ман хостам

چنان گشت گیتی که من خواستم

Хуру хобу ороми шан аз манаст

خور و خواب و آرام‌شان از منست

Ҳамон пӯшишу коми шан аз манаст

همان پوشش و کام‌شان از منست

Бузургӣ ва дияем ва шоҳӣ марост

بزرگی و دیهیم و شاهی مراست

Ки гуяд ки ҷузи ман касе подшост

که گوید که جز من کسی پادشاست

Ҳамаи мӯбадони срФгндаҳи нигун

همه موبدان سرفگنده نگون

Чаро кас наёраст гуфтан на чун

چرا کس نیارست گفتن نه چون

Чу ин гуфта шуд фари яздони азу

چو این گفته شد فر یزدان ازو

Гусаст ва ҷаҳон шуд пар аз гуфтугӯ

گسست و جهان شد پر از گفتگو

Ҳунар чун напайваст бо кирдигор

هنر چون نپیوست با کردگار

Шикаст андар овараду баргашти кор

شکست اندر آورد و برگشت کار

Чаҳ гуфт он сухани гӯй бо тарсу ҳуш

چه گفت آن سخن گوی با ترس و هوش

Чу хусрави шӯии бандагиро бакӯш

چو خسرو شوی بندگی را بکوش

Ба яздон ҳар онкас ки шуд носипос

به یزدان هر آنکس که شد ناسپاس

Ба дилаш андар ояд з ҳар сӯи ҳарос

به دلش اندر آید ز هر سو هراس

Ба ҷамшед бар тираи гавани гашти рӯз

به جمشید بر تیره‌گون گشت روز

Ҳамеи кост зу фар гетӣ фурӯз

همی کاست زو فر گیتی فروز