Бигуфташ ки ин захмҳо мурданӣ
بگفتش که این زخمها مردنی
Набошад бигуфто шинав эй ?данӣ
نباشد بگفتا شنو ای دنی
Занам бар тҳигоҳти ин бори теғ
زنم بر تهیگاهت این بار تیغ
Бадарами ҷигаргоҳи ту бе дареғ
بدرم جگرگاه تو بیدریغ
Ҳама равадҳоят бирезам дар об
همه رودهایت بریزم در آب
Кашами ин замонат ба дарду азоб
کشم این زمانت به درد و عذاب
Магар бишинавӣ пандҳоем равон
مگر بشنوی پندهایم روان
Азин баҳри берун рӯй дар замон
ازین بحر بیرون روی در زمان
Ки наздик соҳил раседем мо
که نزدیک ساحل رسیدیم ما
зи ту зарб мардӣ бидидем мо
ز تو ضرب مردی بدیدیم ما
Кунӣ ибни ъмми зи зиндони халос
کنی ابن عمم ز زندان خلاص
Буруновараш ҳамчуи зар аз рсос
برون آورش همچو زر از رصاص
Раҳ хеш гирем ва гирдем боз
ره خویش گیریم و گردیم باز
Ҳамаи кинҳо дар навардем боз
همه کینها در نوردیم باز
Ба шартӣ ки дигар ба фағфури чин
به شرطی که دیگر به فغفور چین
Надории сармояи душвораи кин
نداری سرمایه دشواره کین
Бибастанд аҳд ва гирифтанд роҳ
ببستند عهد و گرفتند راه
Абри китф ӯ буд он рзмхўоаҳ
ابر کتف او بود آن رزمخواه
Ба соҳили раҳ хеш бигирифт пеш
به ساحل ره خویش بگرفت پیش
Ҳаме шуд нҳнколи он зишти кеш
همی شد نهنکال آن زشت کیش
Мари он лашкари зобулии сар ба сар
مر آن لشکر زابلی سر به سر
Ҳаме дар ақаб рафтани оҳиста тар
همی در عقب رفتن آهستهتر
Ба хушкӣ чу омад нҳнколи дев
به خشکی چو آمد نهنکال دیو
Бигуфташ ки эй соми пари макру рию
بگفتش که ای سام پر مکر و ریو
Расонадӣ ба макрами дарин ҷойгоҳ
رساندی به مکرم درین جایگاه
Абои лашкару рояту дастгоҳ
ابا لشکر و رایت و دستگاه
Ба домати гирифторам эй номвар
به دامت گرفتارم ای نامور
Фурӯди ой аз гарданам эй писар
فرود آی از گردنم ای پسر
Ба ҳамроҳ бошем ҳар ду ба ҳам
به همراه باشیم هر دو به هم
Рӯем андарин кӯҳ бедарду ғам
رویم اندرین کوه بی درد و غم
Гушойами зи банди ибни ъмти равон
گشایم ز بند ابن عمت روان
Биорам ба пеши ту эй паҳлавон
بیارم به پیش تو ای پهلوان
Азин ҷой бархезу рӯ то ба чин
ازین جای برخیز و رو تا به چین
Дар он ҷои фағфури шаҳро бибин
در آن جای فغفور شه را ببین
Бигӯӣ аз ман ӯро ки эй шаҳриёр
بگوی از من او را که ای شهریار
зи мо ҷумлаи бадҳо ту маъзӯри дор
ز ما جمله بدها تو معذور دار
Вале мари харобӣ ки кардам зи пеш
ولی مر خرابی که کردم ز پیش
Бидон эй шаҳаншоҳи фархундаи кеш
بدان ای شهنشاه فرخنده کیش
Бидам ошиқи духтат эй шаҳриёр
بدم عاشق دختت ای شهریار
Ки кардам ситеза дар он рӯзгор
که کردم ستیزه در آن روزگار
Кунун ин диловар ки пайдо шудаст
کنون این دلاور که پیدا شدست
зи ишқи парии духт шайдо шудаст
ز عشق پریدخت شیدا شدست
Чгўими шҳо то ба шамшери кин
چگویم شها تا به شمشیر کین
Чаҳ кард ин диловар ба дарёии чин
چه کرد این دلاور به دریای چین
Наёрам баён кардани аҳвол ӯ
نیارم بیان کردن احوال او
Ҳамон мардӣу захми купол ӯ
همان مردی و زخم کوپال او
зи девони ман кишти панҷаи ҳазор
ز دیوان من کشت پنجه هزار
Ба захми дами теғи заҳри оби дор
به زخم دم تیغ زهر آبدار
Басии ғарқаи гаштанд дар баҳри об
بسی غرقه گشتند در بحر آب
Бхўрндшони моҳён дар шитоб
بخورندشان ماهیان در شتاب
Таъм кунадам эй шоҳ аз духтарат
طعم کندم ای شاه از دخترت
Аз он сарви дилҷӯии маи пайкарат
از آن سرو دلجوی مه پیکرت
Ҳаме гӯй мебош онҷо ба чин
همی گوی میباش آنجا به چین
Шабу рӯзи дидори дилдори байн
شب و روز دیدار دلدار بین
Ки қатъ назар кардаам зон парӣ
که قطع نظر کردهام زان پری
Ту бояд казон моҳи рухи брхўрӣ
تو باید کزان ماهرخ برخوری
Ҳаме гуфту ҷонаши хабардор на
همی گفت و جانش خبردار نه
Варои ғайри озори худ кор на
ورا غیر آزار خود کار نه
Ки бошад дар рӯзи ҳиҷоу кин
که باشد در روز هیجا و کین
Кашами сомро оварам рӯ ба чин
کشم سام را آورم رو به چین
Биорам парии духти ма рӯй ро
بیارم پری دخت مه روی را
Нигор самани буии дилҷӯй ро
نگار سمن بوی دلجوی را
Ҷаҳон бигузаронем бо рӯй ӯ
جهان بگذرانیم با روی او
Шаб тира созем бо мӯӣ ӯ
شب تیره سازیم با موی او
Надонист соми он замони макри вай
ندانست سام آن زمان مکر وی
Фурӯд омад аз дӯши он зишти пай
فرود آمد از دوش آن زشت پی
Ба ҳамроҳи ҳам роҳи рафтанди зуд
به همراه هم راه رفتند زود
Нҳнкол дар фикри андӯҳ буд
نهنکال در فکر اندوه بود
Ки чун макр созад абои соми гирд
که چون مکر سازد ابا سام گرد
зи дасташи барад ҷон бидон дастбурд
ز دستش برد جان بدان دستبرد
Дарин гуфтугӯ киштӣ омад падед
درین گفتگو کشتی آمد پدید
Ҳамаи лашкарии сар ба сар дар расед
همه لشکری سر به سر در رسید
зи киштӣ бурун омаданд он замон
ز کشتی برون آمدند آن زمان
Ниҳоданд сар дар паии паҳлавон
نهادند سر در پی پهلوان
Мари он ҳар ду одӣ ба ҳамроҳи ҳам
مر آن هر دو عادی به همراه هم
зи ишқи парӣ духт гашта дижам
ز عشق پریدخت گشته دژم
Бидонаст сом аз раҳи содиқӣ
بدانست سام از ره صادقی
Ки дорад шарикӣ дар он ошиқӣ
که دارد شریکی در آن عاشقی
Ба дил гуфт агар накишмиш хору зор
به دل گفت اگر نکشمش خوار و زار
Дарин давр гардун нагирам қарор
درین دور گردون نگیرم قرار
Бибин инчунин деви воруни зишт
ببین اینچنین دیو وارون زشت
Ки гаштаст ошиқ ба ҳури биҳишт
که گشتست عاشق به حور بهشت
Се рӯз ва се шаби роҳи рафтанди боз
سه روز و سه شب راه رفتند باز
Расиданд дар пои кӯҳи дароз
رسیدند در پای کوه دراز
Фурӯд омаданд он замони лашкарӣ
فرود آمدند آن زمان لشکری
Дар он пои кҳсор бе доварӣ
در آن پای کهسار بیداوری
Чу шаби оҳани рӯзро об дод
چو شب آهن روز را آب داد
Ба алмоси шаби рӯзро тоб дод
به الماس شب روز را تاب داد
Биҷунбед дар пои кӯҳи он сипоҳ
بجنبید در پای کوه آن سپاه
Гирифтанд болои кҳсори роҳ
گرفتند بالای کهسار راه
Ҳаме рафт сому нҳнколи дев
همی رفت سام و نهنکال دیو
Сиррии пари зи ҷӯшу дилии пари ғарив
سری پر ز جوش و دلی پر غریو
Ба болои он кӯҳсор омаданд
به بالای آن کوهسار آمدند
Вази онҷо ба як марғзор омаданд
وز آنجا به یک مرغزار آمدند
Фурӯд омаданд он замони сар ба сар
فرود آمدند آن زمان سر به سر
Нҳнколи деву яли номвар
نهنکال دیو و یل نامور
Бифармуд базмии нҳнколи зуд
بفرمود بزمی نهنکال زود
Ки бошад дар он базм раваду сурӯд
که باشد در آن بزم رود و سرود
Расиданд дар лаҳзаи ромишгарон
رسیدند در لحظه رامشگران
Бар оростаи соз аз ҳар карон
بر آراسته ساز از هر کران
зи чангу неу нолаи арғунун
ز چنگ و نی و ناله ارغنون
Садо рафт то гунбади нилгун
صدا رفت تا گنبد نیلگون
Ба худ рост карда нҳнколи боз
به خود راست کرده نهنکال باز
Ки чун маст гардад яли сарфароз
که چون مست گردد یل سرفراز
Ба мастӣ кашад мардро дар замон
به مستی کشد مرد را در زمان
Раҳи шаҳр фағфур гирад равон
ره شهر فغفور گیرد روان
Бигирад мар ӯро кашад зери банд
بگیرد مر اورا کشد زیر بند
Биорад парии духтро бе газанд
بیارد پریدخت را بی گزند
Чу се давр аз бодаи андари гузашт
چو سه دور از باده اندر گذشت
Нҳнкол гуфташ ба девӣ ки нашт
نهنکال گفتش به دیوی که نشت
Ки қлўш ки монда ба банди гарон
که قلوش که مانده به بند گران
Гшоиндш аз банди он паҳлавон
گشایندش از بند آن پهلوان
Биёред ӯро ба наздики мо
بیارید او را به نزدیک ما
Ки афрӯзади ин ҷони торики мо
که افروزد این جان تاریک ما
Равон рафт деву мар ӯро зи банд
روان رفت دیو و مر او را ز بند
Бурун кард ва кардаш басии арҷманд
برون کرد و کردش بسی ارجمند
Биоварад ӯро ба наздики сом
بیاورد او را به نزدیک سام
Ба по хост сом ва бадв дод ҷом
به پا خاست سام و بدو داد جام
Нишондаши зи пои он гӯи номдор
نشاندش ز پا آن گو نامدار
Бигуфт ин ҳама бошад аз рӯзгор
بگفت این همه باشد از روزگار
Ба зобул забон гуфт бо соми ял
به زابل زبان گفت با سام یل
Ки ин базм роҳ ҳаст охири ҷадал
که این بزم راه هست آخر جدل
Дарин базм кам хур майу ҳуши дор
درین بزم کم خور می و هوش دار
Ҳамаи сози ҷангат дар оғӯши дор
همه ساز جنگت در آغوش دار
Рақиб ту бошад марин деви нар
رقیب تو باشد مرین دیو نر
Ту бо он хурии бодае номвар
تو با آن خوری باده ای نامور
Мабодои блоӣии даройад ба пеш
مبادا بلائی درآید به پیش
Ки пайчи дар он дам ба аҳволи хеш
که پیچی در آن دم به احوال خویش
Мабодо ки аз мо буд пари зи бим
مبادا که از ما بود پر ز بیم
Занад ин замони табли зери гилӣм
زند این زمان طبل زیر گلیم
Ту худ ҳеҷ доне чаҳ кардем мо
تو خود هیچ دانی چه کردیم ما
Дар он рӯй дарёи бад-ӣни девҳо
در آن روی دریا بدین دیوها
Махӯр май дигар ин замон хуш бихоб
مخور می دگر این زمان خوش بخواب
Ки мо посбонему сари пари шитоб
که ما پاسبانیم و سر پر شتاب
Бихобед аз макри соми он замон
بخوابید از مکر سام آن زمان
Ки яъне ки мастами бахтами равон
که یعنی که مستم بختم روان
Чу қлўоду қлўши ситода ба пеш
چو قلواد و قلوش ستاده به پیش
Ҳамаи воқифи он гӯи поки кеш
همه واقف آن گو پاک کیش
Нҳнкол дар макру талбис буд
نهنکال در مکر و تلبیس بود
Ба ҳила ба кирдори Иблис буд
به حیله به کردار ابلیس بود
Далерони зобули ҳама дар қатор
دلیران زابل همه در قطار
Ситода бар паҳлуи номдор
ستاده بر پهلو نامدار
Ҳазор ва сад шаст деви дмон
هزار و صد شصت دیو دمان
Бифармуд бадастон ки аз ногаҳон
بفرمود بدستان که از ناگهان
Ки то андари онҷо камӣн оваранд
که تا اندر آنجا کمین آورند
Ҳама рӯй худро ба чин оваранд
همه روی خود را به چین آورند
Аз он ҳоли бади соми ял бе хабар
از آن حال بد سام یل بیخبر
Бхўобидаҳи бади он гӯи номвар
بخوابیده بد آن گو نامور
Чу насафӣ зи тираи шаби андари гузашт
چو نصفی ز تیره شب اندر گذشت
Ҳаме гуфт қлўоди як саргузашт
همی گفت قلواد یک سرگذشت
Ки бархест шӯру фиғону ғарив
که برخاست شور و فغان و غریو
Биҷусташ зи ҷои худ нҳнколи дев
بجستش ز جا خود نهنکال دیو
Чу ғавғо шунид он замони соми ял
چو غوغا شنید آن زمان سام یل
зи ҷо андар омад чу тири аҷал
ز جا اندر آمد چو تیر اجل
Бузади дасту брбўди гурзи гарон
بزد دست و بربود گرز گران
Бигуфт ин буд кори тираи равон
بگفت این بود کار تیره روان
Ҳар он кӯ ба девон кунад эътиқод
هر آن کو به دیوان کند اعتقاد
Буд бод дар дасташ эй бднжод
بود باد در دستش ای بدنژاد
Бигуфт ва баровард пас гурзи кор
بگفت و برآورد پس گرز کار
Бузад бар сари дев бе эътибор
بزد بر سر دیو بیاعتبار
Ки як шохи он дев дар ҳам шикаст
که یک شاخ آن دیو در هم شکست
Яке оҳ аз ҷон шавамаш биҷуст
یکی آه از جان شومش بجست
Бузади наъраи соми Наримони равон
بزد نعره سام نریمان روان
Ба қлўоду қлўши ҳам андари замон
به قلواد و قلوش هم اندر زمان
Ки бедор бошеду ҳушёри бед
که بیدار باشید و هشیار بید
зи девони тани худ нигаҳдори бед
ز دیوان تن خود نگهدار بید
Яке наъра зад аз ғазаби соми гирд
یکی نعره زد از غضب سام گرد
Ки ҳуш аз сар нараҳ девони бабрад
که هوش از سر نره دیوان ببرد
Пас он лашкар ва он ду зобули нажод
پس آن لشکر و آن دو زابلنژاد
Ба девон фитоданд чун гирдбод
به دیوان فتادند چون گردباد
зи ғайрати рухонро барафрӯхтанд
ز غیرت رخان را برافروختند
Ду дастии ҳама гурз ме кӯфтанд
دو دستی همه گرز میکوفتند
Троқои троқи амӯди гарон
طراقا طراق عمود گران
Ҳаме шуд барин нилгуни осмон
همی شد برین نیلگون آسمان
Шуд аз тири сӯрохҳо синҳо
شد از تیر سوراخها سینها
намемонад дар синҳо кинҳо
نمیماند در سینها کینها
Чу тир аз раҳи ростӣ май шитофт
چو تیر از ره راستی میشتافت
Чу бо ростӣ буд мӯ май шикофт
چو با راستی بود مو میشکافت
Каманд аз камӣни гуҳ гулӯ ме гирифт
کمند از کمینگه گلو میگرفت
Ҳамаро ҳалқ аду ме гирифт
همه را حلق عدو میگرفت
Яке шӯру афғон падедор шуд
یکی شور و افغان پدیدار شد
Наҳифаши сӯии чарх даввор шуд
نهیبش سوی چرخ دوار شد
Яке гуфт гир ва яке гуфт дор
یکی گفت گیر و یکی گفت دار
Яке гашта куштаи яке бе қарор
یکی گشته کشته یکی بیقرار
Далерони зобул чу шерони маст
دلیران زابل چو شیران مست
Ба девон фитоданд карданд паст
به دیوان فتادند کردند پست
Яке наъра зад соми гирд аз ялӣ
یکی نعره زد سام گرد از یلی
Баровард теғ аз раҳи прдлӣ
برآورد تیغ از ره پردلی
Ҳавола ба фарқ нҳнкол кард
حواله به فرق نهنکال کرد
Яке зӯр бар ҳар ду чангол кард
یکی زور بر هر دو چنگال کرد
Чу деви далери ончунон теғ дид
چو دیو دلیر آنچنان تیغ دید
Ту гуфтӣ ба гирди андарун меғ дид
تو گفتی به گرد اندرون میغ دید
Сипар бар сар оварад то рад кунад
سپر بر سر آورد تا رد کند
Ҷаҳони паҳлавони соми он пари хирад
جهانپهلوان سام آن پر خرد
Бузади теғ дар лаҳза бар пои дев
بزد تیغ در لحظه بر پای دیو
Баровард фарёду шӯру ғарив
برآورد فریاد و شور و غریو
Биндохти як пой ӯро зтн
بینداخت یک پای او را زتن
Ба як пои боситод дар анҷуман
به یک پا باستاد در انجمن
Наёвард пой кам он диўбнд
نیاورد پای کم آن دیوبند
На як зарраи тундӣ ӯ гашт кунад
نه یک ذره تندی او گشت کند
Чу сом ончунон дид мари ҳол ро
چو سام آنچنان دید مر حال را
Баровард дар лаҳзаи купол ро
برآورد در لحظه کوپال را
Сипар бар сар оварад деви далер
سپر بر سر آورد دیو دلیر
Бузад бар сипар дар дам он нараҳ шер
بزد بر سپر در دم آن نره شیر
Ки биҳуш гардид он деви нар
که بیهوش گردید آن دیو نر
Дар он биҳшии паҳлуи номвар
در آن بیهشی پهلو نامور
Бирав ҷуст ва дар дами яли ниўзод
برو جست و در دم یل نیوزاد
Фурӯи басти дасти чунон деви зод
فرو بست دست چنان دیو زاد
Чу бо ҳуш омад нҳнколи дев
چو با هوش آمد نهنکال دیو
Баровард зӯру фиғону ғарив
برآورد زور و فغان و غریو
Ки то бандро пора созад равон
که تا بند را پاره سازد روان
Бузади гурз дигар бирав паҳлавон
بزد گرز دیگر برو پهلوان
Се ҷои сарашро ба неруи шикаст
سه جای سرش را به نیرو شکست
Талаб кард занҷирҳо чираи даст
طلب کرد زنجیرها چیره دست
Бибасташ ҳамон дам ба монанди санг
ببستش همان دم به مانند سنگ
Ба гардан фикандаш сабки полҳнг
به گردن فکندش سبک پالهنگ
Чу девон бидиданд солори хеш
چو دیوان بدیدند سالار خویش
Ба занҷир бар баста ва гашта риш
به زنجیر بر بسته و گشته ریش
Накарданд ҷанги андари он дмдмаҳ
نکردند جنگ اندر آن دمدمه
Ҳазимат бирафтанд бе замзама
هزیمت برفتند بی زمزمه
Далерони зобул ба дунболашон
دلیران زابل به دنبالشان
Ббрднди асбобу партобашон
ببردند اسباب و پرتابشان
Аз он ҷойгаҳи ҷумлаи гаштанди боз
از آن جایگه جمله گشتند باز
Расиданд бар паҳлуи сарфароз
رسیدند بر پهلو سرفراز
Ҷаҳони паҳлавон чун чунон ҳол дид
جهان پهلوان چون چنان حال دید
Ба занҷири баста нҳнкол дид
به زنجیر بسته نهنکال دید
Бғлтид бар хоки он номдор
بغلطید بر خاک آن نامدار
Ба пеши ҷаҳони офарини кирдигор
به پیش جهان آفرین کردگار
Ситоиш ҳаме кард ва хӯн ме гирист
ستایش همی کرد و خون میگریست
Чгўим дар он лаҳза чун ме гирист
چگویم در آن لحظه چون میگریست
Ки эй довари осмону замин
که ای داور آسمان و زمین
Ту кардӣ марои баҳраи манди ин чунин
تو کردی مرا بهرهمند این چنین
Ки ҳамчун нҳнколи девӣ ба зӯр
که همچون نهنکال دیوی به زور
Бибастам дар ӣнҷо ба афғону шӯр
ببستم در اینجا به افغان و شور
Ҳама аз ту медонам эй додгар
همه از تو میدانم ای دادگر
Ҷаҳонгирӣу фару зӯру ҳунар
جهانگیری و فر و زور و هنر
Сар аз хоки бардошт чун паҳлавон
سر از خاک برداشت چون پهلوان
Ба қлўод ва қлўш бигуфто равон
به قلواد و قلوش بگفتا روان
Ки ҷамъ оваред молу асбобашон
که جمع آورید مال و اسبابشان
Ҳамон хаймаи созу партобашон
همان خیمه ساز و پرتابشان
Ки то бозгардем азин ҷойгоҳ
که تا بازگردیم ازین جایگاه
зи шодӣ ба даргоҳи фағфури шоҳ
ز شادی به درگاه فغفور شاه
Вази онҷои хиромам ба Эрони замин
وز آنجا خرامم به ایران زمین
Ки монадем дар шаҳри Мочӣну чин
که ماندیم در شهر ماچین و چین
Бубинем рӯй манӯчеҳри боз
ببینیم روی منوچهر باز
Кашем аз кафи саракашони ҷоми ноз
کشیم از کف سرکشان جام ناز
Бирафтанд қлўоду қлўши далер
برفتند قلواد و قلوش دلیر
Ба ҷамъ овареданд моли касӣр
به جمع آوریدند مال کثیر
зи тиру камону з бар гстўон
ز تیر و کمان و ز بر گستوان
Ҳама ҷамъ карданд перу ҷавон
همه جمع کردند پیر و جوان
Чиҳил киштӣ аз моли пар бор кард
چهل کشتی از مال پر بار کرد
Дар он чанд рӯзи ончунон кор кард
در آن چند روز آنچنان کار کرد
Нҳнколро ва чиҳил деви нар
نهنکال را و چهل دیو نر
Ки бигрифта буданд бидон ҷанг дар
که بگرفته بودند بدان جنگ در
Ба киштии дароварди он номдор
به کشتی درآورد آن نامدار
Бибаста ба занҷирҳо устувор
ببسته به زنجیرها استوار
Сурангу фиғонии зи лашкари бхост
سرنگ و فغانی ز لشکر بخاست
Ки дарёи зи афғони эшон бкост
که دریا ز افغان ایشان بکاست
Бишуд сӯии чини соми нирми нажод
بشد سوی چین سام نیرمنژاد
Ба ойину тартиби он моли шод
به آئین و ترتیب آن مال شاد
Шароби ақиқӣ талаб кард зуд
شراب عقیقی طلب کرد زود
Ки чанд гоҳ аз шари он руста буд
که چند گاه از شر آن رسته بود
Яке ҷом пар кард қлўши равон
یکی جام پر کرد قلوش روان
Бидодаш ба соми ҷаҳони паҳлавон
بدادش به سام جهانپهلوان
Чу бар даст бигирифт озодаи мард
چو بر دست بگرفت آزاده مرد
Ба ёди парии духти ма пора хӯрд
به یاد پریدخت مه پاره خورد
Банушед оҳии з дил баркашид
بنوشید آهی ز دل برکشید
Фиғони он дам аз даст ва дил баркашид
فغان آن دم از دست و دل برکشید
Ки оё парии духт моҳам куҷост
که آیا پریدخت ماهم کجاست
Надонам куҷо ӯ ва роҳам куҷост
ندانم کجا او و راهم کجاست
Ҳаме гуфт ва мехӯрд ҷоми шароб
همی گفت و میخورد جام شراب
зи ҳиҷрони дилбари пар аз печу тоб
ز هجران دلبر پر از پیچ و تاب
Надонам ки моро фаромӯш кард
ندانم که ما را فراموش کرد
Ва ё ҷуръаи бодае нӯш кард
و یا جرعه بادهای نوش کرد
Дариғо ки бе лаъли нӯшин ёр
دریغا که بی لعل نوشین یار
Бгштим дар ҳиҷр ӯ ҳар диёр
بگشتیم در هجر او هر دیار
Дариғо з ҷонон надорам хабар
دریغا ز جانان ندارم خبر
Ки то чанд монами дарин баҳр ва бар
که تا چند مانم درین بحر و بر
Рӯм то бубинами рухи он парӣ
روم تا ببینم رخ آن پری
Ки то чанд бошам зи дилбари барӣ
که تا چند باشم ز دلبر بری
Шаб омад сабк лангар андохтанд
شب آمد سبک لنگر انداختند
Дар он рӯй дарё макон сохтанд
در آن روی دریا مکان ساختند
Кашиданд хон пеши он номдор
کشیدند خوان پیش آن نامدار
Ҳамаи хӯрданиҳо ба ранг ва нигор
همه خوردنیها به رنگ و نگار
Биринҷи мзъФри сроФшон ба қанд
برنج مزعفر سرافشان به قند
Ниҳоданд пеши яли ҳӯшманд
نهادند پیش یل هوشمند
Чунин гуфт он лаҳзаи соми далер
چنین گفت آن لحظه سام دلیر
Ба қлўоди зобул чу ғуррандаи шер
به قلواد زابل چو غرنده شیر
Бабри хӯрдании бандёнро равон
ببر خوردنی بندیان را روان
Ба пеши нҳнколи деви дмон
به پیش نهنکال دیو دمان
Набошад раво аз муруввати маром
نباشد روا از مروت مرام
Ки мо сайр бошем аз ҳар таом
که ما سیر باشیم از هر طعام
Мари эшон ҳамаи гуруснаи зери банд
مر ایشان همه گرسنه زیر بند
зи мо дидаи чандон балоу газанд
ز ما دیده چندان بلا و گزند
Пас онгаҳ ббрднд аз ҳар таом
پس آنگه ببردند از هر طعام
Бар бандёни хосса аз пеши сом
بر بندیان خاصه از پیش سام
Чу рӯз дигар сар баровард ҳўр
چو روز دگر سر برآورد هور
Аз он оби дарё ба афғону шӯр
از آن آب دریا به افغان و شور
Илмҳои заррин барафроштанд
علمهای زرین برافراشتند
Ҳамеи хеш дар лаҳза бардоштанд
همی خویش در لحظه برداشتند
Бронднди киштии ҳамеи рӯз чанд
براندند کشتی همی روز چند
Ба соҳили расиданди хуши бидрнг
به ساحل رسیدند خوش بیدرنگ