Фиристод як гирди андари замон

فرستاد یک گرد اندر زمان

Ба наздики фағфури равшани равон

به نزدیک فغفور روشن‌روان

Ака инак расидам ба даргоҳи шоҳ

اکه اینک رسیدم به درگاه شاه

Ба банди андаруни ҷумлаи бадхоҳи шоҳ

به بند اندرون جمله بدخواه شاه

Фиристода шуд дар замони ҳамчуи бод

فرستاده شد در زمان همچو باد

Ба даргоҳи фағфури фаррухи нажод

به درگاه فغفور فرخ‌نژاد

Бигуфто ки аз пеши соми далер

بگفتا که از پیش سام دلیر

Расидами ҳамин дам ба монанди шер

رسیدم همین دم به مانند شیر

Бигуфтанд бо шоҳи аҳвол ӯ

بگفتند با شاه احوال او

Даровард ва бинишонад ӯро накӯ

درآورد و بنشاند او را نکو

Бабўсед додаш ба фағфури шоҳ

ببوسید دادش به فغفور شاه

Стоӣидш аз соми гетии паноҳ

ستائیدش از سام گیتی‌پناه

Чу бархонад он номаи фаррухи вазир

چو برخواند آن نامه فرخ وزیر

Сияҳи гашти рӯйиш ба монанди қӣр

سیه گشت رویش به مانند قیر

Ба фағфур гуфт ӯ ки эй шаҳриёр

به فغفور گفت او که ای شهریار

На бар коми мо гашти ин рӯзгор

نه بر کام ما گشت این روزگار

Нҳнколро ва чиҳил деви нар

نهنکال را و چهل دیو نر

Гирифтаи ҷаҳони паҳлуи номвар

گرفته جهان پهلو نامور

Ҳам акнӯн замон то замон ме расад

هم‌اکنون زمان تا زمان می‌رسد

Ба даргоҳи шоҳ ҷаҳон ме расад

به درگاه شاه جهان می‌رسد

Ба умед рӯй парии духти моҳ

به امید روی پری‌دخت ماه

Расад соми нирми гӯи разми хоҳ

رسد سام نیرم گو رزم‌خواه

Чу бишунид фағфури чин дар замон

چو بشنید فغفور چین در زمان

Яке хлътии хост ӯ бе гумон

یکی خلعتی خواست او بی‌گمان

Фиристодаро халъат ва тӯҳфа дод

فرستاده را خلعت و تحفه داد

зи даргоҳи баргашти хандону шод

ز درگاه برگشت خندان و شاد

Ба айвон даромад шаҳаншоҳи чин

به ایوان درآمد شهنشاه چین

Бирав пари зи чину дилии пари зкин

برو پر ز چین و دلی پر زکین

Вазири ҷаҳони дидаро пеш хонд

وزیر جهان‌دیده را پیش خواند

Бирав офарин карду пешаши нишонд

برو آفرین کرد و پیشش نشاند

Бифармуд то хилватӣ сохтанд

بفرمود تا خلوتی ساختند

зи бегона харгаҳ бипардохтанд

ز بیگانه خرگه بپرداختند

Пас онгоҳ рӯ кард фағфури чин

پس آنگاه رو کرد فغفور چین

Ки эй пери равшани дили пеши байн

که ای پیر روشن دل پیش‌بین

Ба соми Наримон кунун фикр чист

به سام نریمان کنون فکر چیست

Ки бар ҳоли хешам бибояд гирист

که بر حال خویشم بباید گریست

Чгўӣӣ чаҳ созами варо чора чист

چگوئی چه سازم ورا چاره چیست

Ки каси мон ҳам оварад ин мард нест

که کس‌مان هم‌آورد این مرد نیست

Ба зери гул ар ман кунам духти хеш

به زیر گل ار من کنم دخت خویش

Ҳамон ба ки сомам буд аҳлу хеш

همان به که سامم بود اهل و خویش

Бризмши хӯн ва сипорам ба хок

بریزمش خون و سپارم به خاک

Каз андӯҳ сомам шавад мағзи пок

کز اندوه سامم شود مغز پاک

Бадв гуфт дастури к-эии шаҳриёр

بدو گفت دستور کای شهریار

Дилати андарин кори ғамгини мадор

دلت اندرین کار غمگین مدار