Наҳуфтаи рухи худ ба зери ниқоб
نهفته رخ خود به زیر نقاب
зи ишвагарӣ наргисаши ҳамчуи об
ز عشوهگری نرگسش همچو آب
Саворӣ ки меронад дар пеши асб
سواری که میراند در پیش اسب
Биёмад бар шаҳ чу озргшсб
بیامد بر شه چو آذرگشسب
Тмртошро гуфт к-эии тоҷўр
تمرتاش را گفت کای تاجور
зи ойин фағфур бартоб сар
ز آئین فغفور برتاب سر
зи бут рӯй бартобу шӯи сарфароз
ز بت روی برتاب و شو سرفراز
Сазадгар бгўӣӣ ба ман номи боз
سزد گر بگوئی به من نام باز
Чунин дод посух ки эй неки ном
چنین داد پاسخ که ای نیکنام
Наримони ҷангӣ маро хонд сом
نریمان جنگی مرا خواند سام
Чунин посухаш дод шоҳи хирад
چنین پاسخش داد شاه خرد
Ки андари замин бехирад нагзарад
که اندر زمین بیخرد نگذرد
Дили ман ба доми париваши дуруст
دل من به دام پریوش درست
Равонам ба сӯзанда оташи дуруст
روانم به سوزنده آتش درست
зи бут рух битобам Аё номвар
ز بت رخ بتابم ایا نامور
Парастандаи гирдами абри додгар
پرستنده گردم ابر دادگر
Бигӯ бо дили пари зи хӯн чун кунам
بگو با دل پر ز خون چون کنم
Чаҳ созам ба худ бар чаҳ афсун кунам
چه سازم به خود بر چه افسون کنم
з гуфташ бихандед фархундаи сом
ز گفتش بخندید فرخنده سام
Бадв гуфт бо эминӣ бош ром
بدو گفت با ایمنی باش رام
Яке дида бигушо бад-ӣни моҳ рӯй
یکی دیده بگشا بدین ماه روی
Ки ҷуз ту наҷуед дигар ҳеҷ шӯй
که جز تو نجوید دگر هیچ شوی
Самани буиу симин бар маҳваш аст
سمن بوی و سیمینبر مهوش است
Валикини зи ишқи ту дар оташ аст
ولیکن ز عشق تو در آتش است
Ту низ аз парӣ духт бурдор дил
تو نیز از پریدخت بردار دل
Самани буиро дили шикастаи мҳл
سمن بوی را دل شکسته مهل
Бигуфт ин ва аз рӯй он дилрабо
بگفت این و از روی آن دلربا
Барафканад бурқаъи яли поки зод
برافکند برقع یل پاکزاد
Тмртош чун кард дар ваии нигоҳ
تمرتاش چون کرد در وی نگاه
Ҳмонгаҳи дарафтод дар хоки роҳ
همانگه درافتاد در خاک راه
Чунон гашти дилдодаи он парӣ
چنان گشت دلداده آن پری
Ки гуфтӣ зи ҷон гашт хоҳад барӣ
که گفتی ز جان گشت خواهد بری
Бурун кард меҳри париваши зи дил
برون کرد مهر پریوش ز دل
Дилаш шуд гирифтори он длгсл
دلش شد گرفتار آن دلگسل
Чунон гашт дар банди он ҳўрзод
چنان گشت در بند آن حورزاد
Ки номи парӣ духт рафташ зи ёд
که نام پریدخت رفتش ز یاد
Бадв гуфт сом ар худоҷӯи шӯй
بدو گفت سام ار خداجو شوی
Чу ман дар ҷони зи аҳли имони шӯй
چو من در جان ز اهل ایمان شوی
Ҳамоно ки ёбии зи дилдори ком
همانا که یابی ز دلدار کام
Агар сар бипечӣ наёбӣ ту ком
اگر سر بپیچی نیابی تو کام
Тмртош шуд шод аз он гуфтугӯӣ
تمرتاش شد شاد از آن گفتگوی
Ҳамоно ки аз лоат бартофт рӯй
همانا که از لات برتافت روی
Ҳамеи хост то номи он нозанин
همی خواست تا نام آن نازنین
Бипурсад зи солори Эрони замин
بپرسد ز سالار ایران زمین
Ки ногоҳ аз хоб бедор шуд
که ناگاه از خواب بیدار شد
Надид он париро дил афкор шуд
ندید آن پری را دلافکار شد
зи ҳурмони дилаш андар омад ба ҷӯш
ز حرمان دلش اندر آمد به جوش
Тмртош аз дарди барзади хурӯш
تمرتاش از درد برزد خروش
Ҳонгаҳ буриш рафту фарҳанги род
هانگه برش رفت و فرهنگ راد
Шҳншаҳи бадв хоб кард ёд
شهنشه بدو خواب کرد یاد
Аз он пас бигардед аз дайни бут
از آن پس بگردید از دین بت
Забон кард гуё ба нафрини бут
زبان کرد گویا به نفرین بت
Худоро бидонаст ва шуд аҳли дайн
خدا را بدانست و شد اهل دین
Ҳамеи баради номи ҷаҳони офарин
همی برد نام جهانآفرین
Азуи диўзодаҳ ҷудо кард банд
ازو دیوزاده جدا کرد بند
Ки он банд бар вай набӯдӣ писанд
که آن بند بر وی نبودی پسند
зи ақди парӣ духт бартофт сар
ز عقد پریدخت برتافت سر
Дилаш сард гардид аз он симбр
دلش سرد گردید از آن سیمبر
Вази он пас баборед аз дидаи об
وز آن پس ببارید از دیده آب
зи ҳиҷрони он моҳи мишкӣни ниқоб
ز هجران آن ماه مشکین نقاب
Ки ӯро надонам кунун дар куҷост
که او را ندانم کنون در کجاست
Ба чинаст ё дар диёри хтост
به چین است یا در دیار ختاست
Парӣ духт гуфташ ки эй шаҳриёр
پریدخت گفتش که ای شهریار
Макун хештанро чунин сӯгвор
مکن خویشتن را چنین سوگوار
Аз эдар чу руховарӣ сӯии сом
از ایدر چو رخ آوری سوی سام
Ҳамоно биёбӣ зи дидори ком
همانا بیابی ز دیدار کام
Дар он шаб бихобед аз андешаи шоҳ
در آن شب بخوابید از اندیشه شاه
Ҳамеи рехти сайёраи брдўри моҳ
همی ریخت سیاره بردور ماه
Дами субҳ яксар маонро бихонад
دم صبح یکسر مهان را بخواند
зи хоби гузашта суханҳо баранд
ز خواب گذشته سخنها براند
Вази он пас ҳамаи роҳи яздони равед
وز آن پس همه راه یزدان روید
Чу ман сар ба сари аҳл имон шавед
چو من سر به سر اهل ایمان شوید
Ҳар он кас ки пзрФти гуфтори шоҳ
هر آن کس که پذرفت گفتار شاه
Бубахшед шоҳаши басии дастгоҳ
ببخشید شاهش بسی دستگاه
Ҳар он кӯ з гуфташ битобед сар
هر آن کو ز گفتش بتابید سر
Бибаред зу сари шаҳи тоҷўр
ببرید زو سر شه تاجور
Бгштнди зии шаҳр аз дашти шод
بگشتند زی شهر از دشت شاد
Бидоданд як ҳафта дар айш дод
بدادند یک هفته در عیش داد
Сар ҳафта бинишаст шоҳи хто
سر هفته بنشست شاه ختا
Нишастанд гардони разми озмо
نشستند گردان رزمآزما
зи ганҷи ниҳони баҳри фархундаи сом
ز گنج نهان بهر فرخنده سام
Ҳар он чизи конро тавон баради ном
هر آن چیز کان را توان برد نام
зи симу зару гавҳару мшкноб
ز سیم و زر و گوهر و مشکناب
зи ёқӯти румон ва дар хўшоб
ز یاقوت رمان و در خوشاب
з хазу зи зарбафту дебои чин
ز خز و ز زربفت و دیبای چین
зи шамшер ва хуфтону зарринаи зин
ز شمشیر و خفتان و زرینه زین
Шаҳонаи яке ҳадя оростанд
شهانه یکی هدیه آراستند
Вази он низ худро бпиростнд
وز آن نیز خود را بپیراستند
Бибастанд ҳўдҷ ба пушти ҳиўн
ببستند هودج به پشت هیون
Равон шуд сӯии баҳри чини раҳнамӯн
روان شد سوی بحر چین رهنمون
Парии духт дар ҳўдҷ зар нишаст
پری دخت در هودج زر نشست
Тмртоши ҳам бар ткоўр нишаст
تمرتاش هم بر تکاور نشست
Ҳама барнишастанд номи оварон
همه برنشستند نام آوران
Ҷҳонднд бар дашт ки пайкарон
جهاندند بر دشت که پیکران
Расиданди наздики дрёкнор
رسیدند نزدیک دریاکنار
Тмртош пурсед аз бождор
تمرتاش پرسید از باژدار
Ки аз соми нирм чаҳ дории хабар
که از سام نیرم چه داری خبر
Ба ман кору кирдор ӯ баршумур
به من کار و کردار او برشمر
Бадв божбон гуфт к-эии пели маст
بدو باژبان گفت کای پیل مست
Нҳнколро баст аз кӣнаи даст
نهنکال را بست از کینه دست
Сӯии шаҳр чин ронад аз он пас чу бод
سوی شهر چین راند از آن پس چو باد
Абои номдорони фаррухи нажод
ابا نامداران فرخ نژاد
Тмртошро шуд аз он номвар
تمرتاش را شد از آن نامور
зи шодӣ ба гардуни броФрохти сар
ز شادی به گردون برافراخت سر
Вази он пас абои номдорони кин
وز آن پس ابا نامداران کین
Ниҳоданд рухро сӯии шаҳри чин
نهادند رخ را سوی شهر چین