Чунин дод деҳқони ширини калом
چنین داد دهقان شیرین کلام
зи ФғФўршоаҳу зи фархундаи сом
ز فغفورشاه و ز فرخنده سام
Ки чун номаи сомро хонд шоҳ
که چون نامه سام را خواند شاه
БроФрохт бо сарварони сипоҳ
برافراخت با سروران سپاه
Ҳмонгаҳи яке нома посух навишт
همانگه یکی نامه پاسخ نوشت
Ба боғи ҳияли тоза нахлӣ бикушт
به باغ حیل تازه نخلی بکشت
Сари нома буд аз нахусти офарин
سر نامه بود از نخست آفرین
Бидон кӯи зи деви дижами ҷусти кин
بدان کو ز دیو دژم جست کین
Сипаҳдори Эрони замини соми гирд
سپهدار ایران زمین سام گرد
Ки гӯ аз ҳамаи номдорони бабрад
که گو از همه نامداران ببرد
Дигар гуфт чун нома омад ба ман
دگر گفت چون نامه آمد به من
Шудам шод бо номвари анҷуман
شدم شاد با نامور انجمن
Пас аз номаи зии сом рой оварам
پس از نامه زی سام رای آورم
Ҳамаи аҳду паймон ба ҷой оварам
همه عهد و پیمان به جای آورم
Шаҳаншоҳи чинро набӯд ин хабар
شهنشاه چین را نبود این خبر
Ки ҳаст огаҳ аз макраши он номвар
که هست آگه از مکرش آن نامور
Ҳамаи чангу найрангро дод соз
همه چنگ و نیرنگ را داد ساز
Бидон то сарашро дарорад ба газ
بدان تا سرش را درآرد به گاز
Чу шуд номаи номвари аспр
چو شد نامه نامور اسپری
Ниҳод аз буриши меҳри ангуштарӣ
نهاد از برش مهر انگشتری
Фиристодаро халъат орост шоҳ
فرستاده را خلعت آراست شاه
БроФрохт бо сарварони сипоҳ
برافراخت با سروران سپاه
Чу ӯ шуд дар розро боз кард
چو او شد در راز را باز کرد
Суханҳо бад-ӣни гӯна оғоз кард
سخنها بدین گونه آغاز کرد
Ки эй номдорони ҷангии сарон
که ای نامداران جنگی سران
з лашкар гузинед найзаи варон
ز لشکر گزینید نیزهوران
Бапушед дар зери ҷомаи зира
بپوشید در زیر جامه زره
Занед аз наоне зираро гиреҳ
زنید از نهانی زره را گره
Каз эдар сӯии соми яли рӯи нуҳум
کز ایدر سوی سام یل رو نهم
Ҳамаи доварӣҳо ба як сӯи нуҳум
همه داوریها به یک سو نهم
зи роҳаши сӯии шаҳри бози оварем
ز راهش سوی شهر باز آوریم
Сарашро ба доми гудози оварем
سرش را به دام گداز آوریم
Чу саргарм гардад зи ҷоми шароб
چو سرگرم گردد ز جام شراب
Диҳем аз туфи теғаш онгаҳ кабоб
دهیم از تف تیغش آنگه کباب
Сарашро дрорим дар зери по
سرش را درآریم در زیر پا
Вази он пас броӣим бар бодпо
وز آن پس برآئیم بر بادپا
Дигар сӯии ёронаши кини оварем
دگر سوی یارانش کین آوریم
Сарони яксара бар замини оварем
سران یکسره بر زمین آوریم
Барин бар ниҳоданду бархестанд
برین بر نهادند و برخاستند
Сипоҳ гаронӣ биёростанд
سپاه گرانی بیاراستند
Ниҳон ҳар касе зери ҷомаи зира
نهان هر کسی زیر جامه زره
Бапушеду барзади зираро гиреҳ
بپوشید و برزد زره را گره
Шаҳаншоҳи чин низ чун бонг хост
شهنشاه چین نیز چون بانگ خاست
Бапушед созу ғам аз дили бкост
بپوشید ساز و غم از دل بکاست
Нишаст аз бар бора ки сарин
نشست از بر باره که سرین
Бурун омад онгоҳ аз шаҳри чин
برون آمد آنگاه از شهر چین
Або ӯ яке лашкари бекарон
ابا او یکی لشکر بیکران
Зира карда дар зери ҷомаи ниҳон
زره کرده در زیر جامه نهان
Ба расмпазира ба дарёи канор
به رسم پذیره به دریا کنار
Бронднд бо номвари шаҳриёр
براندند با نامور شهریار
Чу шуд номаи шоҳи чини сӯии сом
چو شد نامه شاه چین سوی سام
Талаб кард номи оваронро тамом
طلب کرد نامآوران را تمام
Мари он номаро хонд фаррухи дабир
مر آن نامه را خواند فرخ دبیر
Шигифтӣ фурӯ монад соми далер
شگفتی فرو ماند سام دلیر
Ҳаме гуфт шаҳ чора ҷӯяд магар
همی گفت شه چاره جوید مگر
Ба домами дарорад дигар бораи сар
به دامم درآرد دگر باره سر
Вале мурғи зирак чу аз доми ҷуст
ولی مرغ زیرک چو از دام جست
Нагардад ба дом дигар пои баст
نگردد به دام دگر پای بست
Дарин бад ки омад савории зи роҳ
درین بد که آمد سواری ز راه
Ҳаме мужда додаш зи фағфури шоҳ
همی مژده دادش ز فغفور شاه
Ки омад шаҳи чинпазира чу бод
که آمد شه چین پذیره چو باد
зи баҳри дили паҳлуи поки зод
ز بهر دل پهلو پاک زاد
Сазадгар пазира шавад соми гирд
سزد گر پذیره شود سام گرد
Ки шаҳи сӯяш аз дили ҳамеи раҳи супурд
که شه سویش از دل همی ره سپرد
Сабки сом нирм даромад чу бод
سبک سام نیرم درآمد چو باد
Абои номдорони фаррухи нажод
ابا نامداران فرخ نژاد
Ки буданд гарданкаши анҷуман
که بودند گردنکش انجمن
Наёраст то боз ронад сухан
نیارست تا باز راند سخن
Сазадгар ҷаҳони паҳлуи сарфароз
سزد گر جهان پهلو سرفراز
Бибояд пажӯҳиши намояди зи роз
بباید پژوهش نماید ز راز
Ба харгоҳ ӯ шуд далер гузин
به خرگاه او شد دلیر گزین
Фиристода бурҷаст ва кард офарин
فرستاده برجست و کرد آفرین
Ки рӯй ҷаҳонҷӯии фархундаи бод
که روی جهانجوی فرخنده باد
Чу фағфури чинати ду сад бандаи бод
چو فغفور چینت دو صد بنده باد
Ғуломи парии нӯши хоқони манам
غلام پرینوش خاقان منم
Яке муҳаррами рози шоҳони манам
یکی محرم راز شاهان منم
Яке нома дорам аз он моҳрӯӣ
یکی نامه دارم از آن ماهروی
Ба назд ҷаҳонҷӯии прхошҷўӣ
به نزد جهانجوی پرخاشجوی
Чу фармони диҳии номаи орми бурун
چو فرمان دهی نامه آرم برون
Ба неки ахтарии грдмти раҳнамӯн
به نیکاختری گردمت رهنمون
Бихандед паҳлу аз ин кома аш
بخندید پهلو از این کامهاش
Талаб кард аз меҳри дили нома аш
طلب کرد از مهر دل نامهاش
Бадв дод номаи парастандаи мард
بدو داد نامه پرستنده مرد
Ҷаҳони паҳлавони номаро боз кард
جهان پهلوان نامه را باز کرد
Чунин буд к-эии соми фархундаи ком
چنین بود کای سام فرخنده کام
Мабод шӯй бо шаҳаншоҳи ром
مباد شوی با شهنشاه رام
Ки чун рӯ наҳодӣ ба пайкори дев
که چون رو نهادی به پیکار دیو
Абои худ ббрдии далерони ню
ابا خود ببردی دلیران نیو
зи паймони ту шаҳ битобед рӯй
ز پیمان تو شه بتابید روی
Даромад ба наздики он моҳрӯӣ
درآمد به نزدیک آن ماهروی
Бузади моҳро тозӣонаи басӣ
بزد ماه را تازیانه بسی
Набӯдаш дар он ғуссаи ёвар касе
نبودش در آن غصه یاور کسی
Аз он пас ба ҳўдҷ баровард ноӣ
از آن پس به هودج برآورد نای
Ба чинаш фиристод сӯии хтоӣ
به چینش فرستاد سوی ختای
Кунун бо ту гардон бҷўшидаҳ анд
کنون با تو گردان بجوشیدهاند
Зираи зери ҷома бпўшидаҳ анд
زره زیر جامه بپوشیدهاند
Ки аз раҳ ба шӯҳрати дрорнди боз
که از ره به شهرت درآرند باز
Сарати пасти созанд дар зери газ
سرت پست سازند در زیر گاز
Чу зини гаштами огоҳ эй покзод
چو زین گشتم آگاه ای پاکزاد
Маро омад аз жанд ва аз банди ёд
مرا آمد از ژند و از بند یاد
Ба сӯят фиристодам ин нома ро
به سویت فرستادم این نامه را
Кунун рози он шоҳи худкома ро
کنون راز آن شاه خودکامه را
Чу бархонад нома бихандед сом
چو برخواند نامه بخندید سام
Ба ханда чунин гуфт бо он ғулом
به خنده چنین گفت با آن غلام
Ки баргӯ ба он маҳваши симбр
که برگو به آن مهوش سیمبر
Ки будам ба он розҳо бохабар
که بودم به آن رازها باخبر
Валикин надонистам ин роз ро
ولیکن ندانستم این راز را
Ки пӯшидаи зери қабои соз ро
که پوشیده زیر قبا ساز را
Кунун чун шудам огаҳ аз кор ӯ
کنون چون شدم آگه از کار او
Камари танги бандам ба пайкор ӯ
کمر تنگ بندم به پیکار او
Ту акнӯн бирав назд он сарви бен
تو اکنون برو نزد آن سرو بن
Бигӯ ҳар чаҳ бишунидӣ аз ман сухан
بگو هر چه بشنیدی از من سخن
Фиристода баргашт шуд сӯии шаҳр
فرستاده برگشت شد سوی شهر
Чу шуд он ҷаҳонҷӯии фирӯзи баҳр
چو شد آن جهانجوی فیروز بهر
Талаб кард қлўодро назд хеш
طلب کرد قلواد را نزد خویش
Бадв розҳо гуфт аз кам ва беш
بدو رازها گفت از کم و بیش
Вази он пас бигуфташ сипаҳро зи ҷой
وز آن پس بگفتش سپه را ز جای
Сазадгар барангезӣ эй поки рой
سزد گر برانگیزی ای پاک رای
Паии манпазира бёӣии зи роҳ
پی من پذیره بیائی ز راه
Ки бар шоҳ созем гетии сиёҳ
که بر شاه سازیم گیتی سیاه
Бигуфт ва ба харгоҳ шуд бидрнг
بگفت و به خرگاه شد بیدرنگ
Наоне бапушед асбоби ҷанг
نهانی بپوشید اسباب جنگ
Брорости худро ба чинии қабо
برآراست خود را به چینی قبا
Вази он пас нишаст аз бар бодпо
وز آن پس نشست از بر بادپا
Танӣ чанд ҳамроҳи он шери кин
تنی چند همراه آن شیر کین
Пазира бирафтанд зии шоҳи чин
پذیره برفتند زی شاه چین
Фиристода аз пеш шуд ҳамчуи бод
فرستاده از پیش شد همچو باد
Чу омад бар шаҳи замин бӯса дод
چو آمد بر شه زمین بوسه داد
Ки шоҳои туро бахт гардид ром
که شاها ترا بخت گردید رام
Сазадгар дроФтд ба доми ту сом
سزد گر درافتد به دام تو سام
Аз он рӯ ки бо худ зи раҳи яли сипоҳ
از آن رو که با خود ز ره یل سپاه
Пазира наёвард касро ба роҳ
پذیره نیاورد کس را به راه
Чу бишунид фағфур шуд шодмон
چو بشنید فغفور شد شادمان
зи шодии дилаши гашт дар бар навон
ز شادی دلش گشت در بر نوان
Чунин гуфт бо лашкари номҷу
چنین گفت با لشکر نامجو
Ки чун соми рӯи андари орад ба рӯ
که چون سام رو اندر آرد به رو
Бибинед кӯро касе нест ёр
ببینید کو را کسی نیست یار
Бароред шамшери зҳробдор
برآرید شمشیر زهرآبدار
Ба анбӯҳ размӣ бисозед сахт
به انبوه رزمی بسازید سخت
Ба баҳри фанояши дрориди рахт
به بحر فنایش درآرید رخت
Каз эдар чу ронем бора ба шаҳр
کز ایدر چو رانیم باره به شهر
Ба нӯшаши расонем аз заҳри баҳр
به نوشش رسانیم از زهر بهر
Ба зин барниҳоданду ронданди асб
به زین برنهادند و راندند اسب
Сӯии соми яли ҳамчуи озргшсб
سوی سام یل همچو آذرگشسب
Чу гардид бар чарх гарданда шед
چو گردید بر چرخ گردنده شید
Ҷаҳони паҳлавони зии шаҳ чин расед
جهانپهلوان زی شه چین رسید
Ба ҳамроҳ ӯ қлўши номдор
به همراه او قلوش نامدار
Або ӯ зи зобули сипаҳи даҳ ҳазор
ابا او ز زابل سپه ده هزار
Чу омад ба наздики фағфури сом
چو آمد به نزدیک فغفور سام
Фурӯд омад аз бораи тизгом
فرود آمد از باره تیزگام
Ба шоҳаншаҳ чин гирифт офарин
به شاهنشه چین گرفت آفرین
Вази он пас чу бод андар омад ба зин
وز آن پس چو باد اندر آمد به زین
Шаҳи чини зи гардони зобули сипоҳ
شه چین ز گردان زابل سپاه
Надид ҳеҷ кас бо гӯи кӣнаи хоҳ
ندید هیچکس با گو کینهخواه
Ҳамеи хост то баркашад теғи тез
همی خواست تا برکشد تیغ تیز
Намояд бидон ҷангҷӯи растхез
نماید بدان جنگجو رستخیز
Ки ногуҳи баромади ғўӣ ноӣу кӯс
که ناگه برآمد غوی نای و کوس
Ҳаво шуд зи гирди сипаҳи обнӯс
هوا شد ز گرد سپه آبنوس
Яке лашкар оварад қлўоди род
یکی لشکر آورد قلواد راد
Казу дар дару дашт ғавғо фитод
کزو در در و دشت غوغا فتاد