Такаш хони ҷангии шаҳи тошкн

تکش خان جنگی شه تاشکن

Ки чун ӯ набад дар ҷаҳони рзмзн

که چون او نبد در جهان رزمزن

Куҷои шоҳро буд меҳтари писар

کجا شاه را بود مهتر پسر

Взўи бади ҳамаи тошкни сар ба сар

وزو بد همه تاشکن سر به سر

Чун он доварӣ дид оҳихти теғ

چون آن داوری دید آهیخت تیغ

Даромад ба хӯни рехтан бе дареғ

درآمد به خون ریختن بی‌ دریغ

Бар лашкар зобул омад фароз

بر لشکر زابل آمد فراز

Бияфканад азишон басии рзмсоз

بیفکند ازیشان بسی رزمساز

Заминро зи хӯни арғавон хез кард

زمین را ز خون ارغوان خیز کرد

Ҳар онгаҳ ки оҳанг овез кард

هر آنگه که آهنگ آویز کرد

Гуҳӣ теғ зад гоҳи печони синон

گهی تیغ زد گاه پیچان سنان

Надидаи касаши ҳеҷ дасту Аннан

ندیده کسش هیچ دست و عنان

Чу чандини саронро сроўрду баст

چو چندین سران را سرآورد و بست

Ба гардон зобул даромад шикаст

به گردان زابل درآمد شکست

Ҳмонгаҳ хабар шуд ба наздики сом

همانگه خبر شد به نزدیک سام

Ки омад сӯии кини яке хўишком

که آمد سوی کین یکی خویشکام

Ту гўӣӣ ки сӯзандатар з озараст

تو گوئی که سوزنده‌تر ز آذرست

Наяндешад ар даҳр пурлашкар аст

نیندیشد ار دهر پرلشکر است

Паии кӣнау разми дил оканда кард

پی کینه و رزم دل آکنده کرد

Сипоҳи гшнро пароканда кард

سپاه گشن را پراکنده کرد

Кунун эй ҷаҳони паҳлавони покдин

کنون ای جهان‌پهلوان پاکدین

Касе нест кӯро дароради зи зин

کسی نیست کو را درآرد ز زین

Шигифтӣ форуманд соми далер

شگفتی فروماند سام دلیر

Барангехти асб аз паии дору гир

برانگیخت اسب از پی دار و گیر

Бидон сони зи ҷо андар омад ғроб

بدان سان ز جا اندر آمد غراب

Ки аз гирд ӯ рух наҳуфт офтоб

که از گرد او رخ نهفت آفتاب

Ба майдон бидон гӯна ҷавлон намӯд

به میدان بدان گونه جولان نمود

Ки гирд самаш шуд ба чархи кабӯд

که گرد سمش شد به چرخ کبود

Чу бод андар омад миёни сипоҳ

چو باد اندر آمد میان سپاه

Ҷаҳон дид аз номдорони сиёҳ

جهان دید از نامداران سیاه

зи хӯни дашт кин равад Ҷайҳун шуда

ز خون دشت کین رود جیحون شده

Дили ҷангӣ аз пардаи берун шуда

دل جنگی از پرده بیرون شده

Фитода тан гашта дар хоку хӯн

فتاده تن گشته در خاک و خون

Аз он гашта номи оварон бе сукӯн

از آن گشته نام‌آوران بی سکون

Такаш хони хурӯшанда чун пели маст

تکش خان خروشنده چون پیل مست

Яке теғи пари хӯни гирифта ба даст

یکی تیغ پر خون گرفته به دست

Чапу ростро оварад ӯ ситез

چپ و راست را آورد او ستیز

Взў буд номи оварон дар гурез

وزو بود نام‌آوران در گریز

Ҷаҳони паҳлавон чун бидидаш чунон

جهان‌پهلوان چون بدیدش چنان

Ба дастии каманд ва ба дастии синон

به دستی کمند و به دستی سنان

Бирав брхрўшиди к-эии номдор

برو برخروشید کای نامدار

Макун трктозии яке пойдор

مکن ترکتازی یکی پایدار

Агар саркашии ҷангҷӯи шӯи зи мард

اگر سرکشی جنگجو شو ز مرد

Бидон то бибинӣ зи мардони мард

بدان تا ببینی ز مردان مرد

Такаш хон нигаҳ кард бар паҳлавон

تکش خان نگه کرد بر پهلوان

Аннани тохт аз разми номи оварон

عنان تاخت از رزم نام آوران

Чу бод андар омад ба наздики сом

چو باد اندر آمد به نزدیک سام

Хурӯшед азуи сому бргФти ном

خروشید ازو سام و برگفت نام

Назар кард бар ваии гӯи номвар

نظر کرد بر وی گو نامور

Ял ширдил дид бозебу фар

یل شیردل دید بازیب و فر

Бунафшаи рамидаи зи барги гулаш

بنفشه رمیده ز برگ گلش

Зада такя бар Настарани сунбулаш

زده تکیه بر نسترن سنبلش

Бабрад аз ҳамаи сози он шери кин

ببرد از همه ساز آن شیر کین

Чу шох гулӣ барнишаста ба зин

چو شاخ گلی برنشسته به زین

Бирав соми ялро биҷунбед меҳр

برو سام یل را بجنبید مهر

Ҳмонгаҳ бадв гуфт к-эии хуби чеҳр

همانگه بدو گفت کای خوب چهر

Змни номи ҷустии шинави номи ман

زمن نام جستی شنو نام من

Валикини зи гуфтори даҳ коми ман

ولیکن ز گفتار ده کام من

Марои сом номаст эй арҷманд

مرا سام نام است ای ارجمند

Саромади зи ман макру афсуну банд

سرآمد ز من مکر و افسون و بند

Сазадгар ба ман бргшоӣии ду лаб

سزد گر به من برگشائی دو لب

Насозӣ ниҳони ному гўӣии насаб

نسازی نهان نام و گوئی نسب

Чунин посух оросташ номдор

چنین پاسخ آراستش نامدار

Ки ман ҳастам аз гавҳари шаҳриёр

که من هستم از گوهر شهریار

Бадви сом ял гуфт к-эии навҷавон

بدو سام یل گفت کای نوجوان

Накардӣ чу гуфтам ту науммат ниҳон

نکردی چو گفتم تو نامت نهان

Биё рӯй бартоб аз кеши бут

بیا روی برتاب از کیش بت

Азин пас ситоиш макун пеши бут

ازین پس ستایش مکن پیش بت

Ба яздони рӯзидиҳанда гароӣ

به یزدان روزی‌دهنده گرای

Ки кардаст грндаҳи гардун ба пой

که کردست گرنده گردون به پای

зи бут рӯй бартоб ва ҳам бршкн

ز بت روی برتاب و هم برشکن

Бубахшам ба ту ховару тошкн

ببخشم به تو خاور و تاشکن

Сари шоҳи чинро бабрам ба кин

سر شاه چین را ببرم به کین

Аз он пас туро шоҳи созам ба чин

از آن پس تو را شاه سازم به چین

Такаш хони нпзрФти гуфтори сом

تکش خان نپذرفت گفتار سام

Рух оварад аз кин ба пайкори сом

رخ آورد از کین به پیکار سام

Броўихт бо ӯ ҷаҳони паҳлавон

برآویخت با او جهان پهلوان

Шуд аз гирдашони қиргўни осмон

شد از گردشان قیرگون آسمان

Ба теғу синон ва ба гурзу каманд

به تیغ و سنان و به گرز و کمند

Броўихтнди он ду гирди баланд

برآویختند آن دو گرد بلند

Дил ҳар ду аз дард ҳам гашта хӯн

دل هر دو از درد هم گشته خون

Валикин нагаштанд аз ҳам забун

ولیکن نگشتند از هم زبون

зи ногуҳи ҷаҳони паҳлуи номвар

ز ناگه جهان پهلو نامور

Бузади даст ва бигирифт ӯро камар

بزد دست و بگرفت او را کمر

зи баси меҳри дил дар рабӯдаши зи ҷо

ز بس مهر دل در ربودش ز جا

Такаш хон фиғон кард к-эии покзод

تکش خان فغان کرد کای پاکزاد

Бурун кун замонии сар аз хашму кин

برون کن زمانی سر از خشم و کین

Маро боз бинишон бар афрози зин

مرا باز بنشان بر افراز زین

Ки аз бути рух хеш бартофтам

که از بت رخ خویش برتافتم

Сӯии дайн додар бишитофтам

سوی دین دادار بشتافتم

Ба зини дрншонднши ҷаҳонҷӯии боз

به زین درنشاندنش جهانجوی باز

Такаш хон бадв гуфт к-эии сарфароз

تکش خان بدو گفت کای سرفراز

Чунин буд паймони ман дар ниҳон

چنین بود پیمان من در نهان

Ки ҳар каси бибандади маро аз маон

که هر کس ببندد مرا از مهان

Ҳмонгаҳи шаҳиро гузорам ба ҷой

همانگه شهی را گذارم به جای

Бабандам камар назд он покроӣ

ببندم کمر نزد آن پاکرای

Кунун ту зи мардӣу неруии даст

کنون تو ز مردی و نیروی دست

Марои сохтӣ эй сарфарози паст

مرا ساختی ای سرفراز پست

Ба гетии каминаи ғуломами ту ро

به گیتی کمینه غلامم تو را

Чу бахти нкўхўоаҳи ромами ту ро

چو بخت نکوخواه رامم تو را

Азу шод шуд паҳлуи номвар

ازو شاد شد پهلو نامور

Такаш хони зи бути бози печиди сар

تکش خان ز بت باز پیچید سر

Ҷаҳони офаринандаро ёд кард

جهان آفریننده را یاد کرد

зи ёдаши дили хешро шод кард

ز یادش دل خویش را شاد کرد

Вази он пас барангехти асби набард

وز آن پس برانگیخت اسب نبرد

Бар лашкараш рафт бар сони гирд

بر لشکرش رفت بر سان گرد

Хурӯшед к-эии лашкари номҷўӣ

خروشید کای لشکر نامجوی

Саросари з бут бозтобед рӯй

سراسر ز بت بازتابید روی

Ки дар ман дар ҷаҳони зи аҳл имон шудам

که در من در جهان ز اهل ایمان شدم

Ҳавои хоҳи сом Наримон шудам

هوا خواه سام نریمان شدم

Шумо низ рухро сӯй кин кашид

شما نیز رخ را سوی کین کشید

Ба назд сипоҳи шаҳ чин кашид

به نزد سپاه شه چین کشید

з гуфт такаш хони найзаи гузор

ز گفت تکش خان نیزه‌گذار

Биҷунбед ҷанги оварони чли ҳазор

بجنبید جنگ‌آوران چل هزار

Ҳамаи теғу найза барафрохтанад

همه تیغ و نیزه برافراختند

Сӯии қалби фағфури бртохтнд

سوی قلب فغفور برتاختند