Шаҳи чин чу аз гуфташ огоҳ шуд

شه چین چو از گفتش آگاه شد

Бадв рӯз гуфтӣ ки кӯтоҳ шуд

بدو روز گفتی که کوتاه شد

зи андӯҳ бар зад ба сар ҳар ду даст

ز اندوه بر زد به سر هر دو دست

Ҳаме гуфт пушти умедами шикаст

همی گفت پشت امیدم شکست

Ҳаме гуфт дастур анда чарост

همی گفت دستور انده چراست

Парии духти худ назд шоҳи хтост

پری دخت خود نزد شاه ختاست

Ҳамоно наёбади азуи соми ком

همانا نیابد ازو سام کام

Ки ӯ бо тмртош гардид ром

که او با تمرتاش گردید رام

Чаҳ шудгар такаш хони зи бут рух битофт

چه شد گر تکش خان ز بت رخ بتافت

Ба ёрии соми Наримони шитофт

به یاری سام نریمان شتافت

Кунун садҳазораст бо ту сипоҳ

کنون صدهزار است با تو سپاه

Ҳамаи размҷуӣу ҳамаи кӣнаи хоҳ

همه رزمجوی و همه کینه‌خواه

Чу рух бар сар корзор оваранд

چو رخ بر سر کارزار آورند

Ҷаҳонро зи бадхоҳ тор оваранд

جهان را ز بدخواه تار آورند

Ҷуз аз ғайри андешаи ?ут пеша нест

جز از غیر اندیشه‌ات پیشه نیست

Ба сом ва такаш хонат андеша нест

به سام و تکش خانت اندیشه نیست

зи андеша бар тоби рухи сӯии ҷанг

ز اندیشه بر تاب رخ سوی جنگ

Ба бадхоҳ кун рӯзро тору танг

به بدخواه کن روز را تار و تنگ

Сипаҳро барангез бар ҳар тараф

سپه را برانگیز بر هر طرف

з анда мазан ҳар замони каф ба каф

ز انده مزن هر زمان کف به کف

Шаҳи чунин чу бишунид бркрди бўр

شه چنین چو بشنید برکرد بور

Хурӯшандаи гашт ва баровард шӯр

خروشنده گشت و برآورد شور

Барангехт лашкар даромад ба ҷанг

برانگیخت لشکر درآمد به جنگ

зи хӯни дашт чин шуд ҳамаи лаъли ранг

ز خون دشت چین شد همه لعل رنگ

Такаш хони ҷангӣу соми далер

تکش خان جنگی و سام دلیر

Накарданд андеша аз теғу тир

نکردند اندیشه از تیغ و تیر

Ниҳоданд рух бар сӯии қалбгоҳ

نهادند رخ بر سوی قلبگاه

Гирифтанд даври гиронмояи шоҳ

گرفتند دور گرانمایه شاه

Бибастанд раҳро ба ҷанги оварон

ببستند ره را به جنگ آوران

зи бас кушта шуд гови моҳии гарон

ز بس کشته شد گاو ماهی گران

Ду рӯз ва ду шаб ҳамчунин ҷанг буд

دو روز و دو شب همچنین جنگ بود

Ҷаҳон бар ҳжброФкнони танг буд

جهان بر هژبرافکنان تنگ بود

Ба рӯзи сим шоҳ шуд чирдст

به روز سیم شاه شد چیردست

Даромад ба сом ва такаш хони шикаст

درآمد به سام و تکش خان شکست

Чу бечора шуд сом лаб баргушод

چو بیچاره شد سام لب برگشاد

зи додар доранда мекард ёд

ز دادار دارنده می‌کرد یاد

Ҳаме гуфт к-эии огаҳ аз ҳар чаҳ ҳаст

همی گفت کای آگه از هر چه هست

Магардон дарин разми пуштами шикаст

مگردان درین رزم پشتم شکست

Агар чанд душман кунад чирагӣ

اگر چند دشمن کند چیرگی

Ммон то кунад ахтарами тирагӣ

ممان تا کند اخترم تیرگی

Дарин бад ки аз фари парвардгор

درین بد که از فر پروردگار

Яке гирд шуд ногуҳ аз як канор

یکی گرد شد ناگه از یک کنار

Хтоӣии саворони зарринаи чанг

ختائی سواران زرینه چنگ

Ҳамаи ширсўлти абои фару ҳонг

همه شیرصولت ابا فر و هنگ

Диловари сипоҳии ҳамаи номвар

دلاور سپاهی همه نامور

Ҳамаи ҳамчуи шерони прхошхр

همه همچو شیران پرخاشخر

Ҳамаи ҳамчуи нари аждаҳои рӯзи кин

همه همچو نر اژدها روز کین

Ҳамаи дили ниҳода ба якҷо ба чин

همه دل نهاده به یکجا به چین

Куҷои пешрав буд фарҳанги гирд

کجا پیشرو بود فرهنگ گرد

Ки чун ӯ набад дар гуҳи дастбурд

که چون او نبد در گه دستبرد

Пас диўзодаҳи тмртош буд

پس دیوزاده تمرتاش بود

Ки ӯро ба дили рои пархош буд

که او را به دل رای پرخاش بود

Або ӯ ҳамаи сарварони сипоҳ

ابا او همه سروران سپاه

Барангехтаи бораи бодпо

برانگیخته باره بادپا

Чу огоҳи гаштанд аз он доварӣ

چو آگاه گشتند از آن داوری

Бронднди асб аз паии ёварӣ

براندند اسب از پی یاوری

Парии духти пӯшидаи сози набард

پری‌دخت پوشیده ساز نبرد

зи ҳўдҷ ба асб андар омад чу гирд

ز هودج به اسب اندر آمد چو گرد

Хурӯшанда шуд моҳрӯи ҳамчуи меғ

خروشنده شد ماهرو همچو میغ

Паии разму кӣнаи броҳихти теғ

پی رزم و کینه برآهیخت تیغ

Дигар раҳи з ҳар сӯии пайвасти ҷанг

دگر ره ز هر سوی پیوست جنگ

зи баси куштаи раҳ бар аҷал гашта танг

ز بس کشته ره بر اجل گشته تنگ

Хабар шуд ҳмонгаҳ ба фағфури чин

خبر شد همانگه به فغفور چین

Ки гашт дигар гашти чархи барин

که گشت دگر گشت چرخ برین

Париваш нашуд бо тмртоши ром

پریوش نشد با تمرتاش رام

Вале шуд тмртоши яли роми сом

ولی شد تمرتاش یل رام سام

Аз он рӯ биёмад чу нари аждаҳо

از آن رو بیامد چو نر اژدها

Ба ёрии сом аз диёри хто

به یاری سام از دیار ختا

Мари ин фитна фарҳанг ангехта аст

مر این فتنه فرهنگ انگیخته است

Ба ҳанзали даруни туаш омехта аст

به حنظل درون توش آمیخته است

Парии духти он ханҷари обгун

پری‌دخت آن خنجر آبگون

Кунун резад аз сарварони ҷӯии гаван

کنون ریزد از سروران جوی گون

Чу бишунид фағфур шуд пари зи хашм

چو بشنید فغفور شد پر ز خشم

Баборед оби надомати зи чашм

ببارید آب ندامت ز چشم

Аннани бргроӣид аз қалбгоҳ

عنان برگرائید از قلبگاه

Ҷаҳони гашт аз гирди лашкари сиёҳ

جهان گشت از گرد لشکر سیاه

Гузид аз далерони хнҷргзор

گزید از دلیران خنجرگذار

Паии разму хӯни рехтани даҳ ҳазор

پی رزم و خون ریختن ده هزار

Чу аз хашми рухи сӯй пархош кард

چو از خشم رخ سوی پرخاش کرد

Гузари сӯии ҷанг тмртош кард

گذر سوی جنگ تمرتاش کرد

Бидидаш ки бар бод дода Аннан

بدیدش که بر باد داده عنان

Рабӯдаи саронро зи нӯки синон

ربوده سران را ز نوک سنان

Ба пайкор ӯ саракашонро надошт

به پیکار او سرکشان را نداشت

Ҳамаи ?вила аз чарх грўн гузошт

همه ویله از چرخ گرون گذاشت

зи ногуҳи ниқоби афкани арҷманд

ز ناگه نقاب افکن ارجمند

Падедор шуд бо киёнии каманд

پدیدار شد با کیانی کمند

Яке теғи кӣнаи броҳихтаҳ

یکی تیغ کینه برآهیخته

Саманди сабки рӯи барангехта

سمند سبک رو برانگیخته

Ҳаме зад чапу рости теғи ситез

همی زد چپ و راست تیغ ستیز

Взў буд номи оваронро гурез

وزو بود نام‌آوران را گریز

Бадв чун назар кард фағфури чин

بدو چون نظر کرد فغفور چین

Чу шери джогоаҳ дар хашму кин

چو شیر دژآگاه در خشم و کین

Бидонаст кони ҷангҷӯ маҳваш аст

بدانست کان جنگجو مهوش است

Каз эшон ба пайкор чун таш аст

کز ایشان به پیکار چون تش است

Сӯии разм ӯ рафт бо сад ҳазор

سوی رزم او رفت با صد هزار

Фурӯи баст бар ваии раҳи корзор

فرو بست بر وی ره کارزار

Хурӯшед ва гуфташ ки эй тираи бахт

خروشید و گفتش که ای تیره‌بخت

Маро шуд нигун аз ту ин тоҷу тахт

مرا شد نگون از تو این تاج و تخت

Парии духт чун рӯй шаҳро бидид

پری دخت چون روی شه را بدید

Рахши гашт аз бим чун шнблид

رخش گشت از بیم چون شنبلید

Бидонаст коФтоди дигар ба дом

بدانست کافتاد دیگر به دام

Худовандро он замони баради ном

خداوند را آن زمان برد نام

Биндохт бар шоҳи чини теғи тез

بینداخت بر شاه چین تیغ تیز

Гирифташ сари дасти шоҳ аз ситез

گرفتش سر دست شاه از ستیز

Бурун кард теғ аз кафш дар замон

برون کرد تیغ از کفش در زمان

Бузади чанг аз кин гирифташ миён

بزد چنگ از کین گرفتش میان

Парии духт аз хеш шуд ноумед

پری دخت از خویش شد ناامید

Ба ларза даромад чу аз бод , бед

به لرزه درآمد چو از باد، بید

Ҳмонгаҳи шаҳи чини рабӯдаши зи ҷо

همانگه شه چین ربودش ز جا

Барангехт ки пайкари бодпо

برانگیخت که پیکر بادپا

Злшкри буруни барад дасташ бибаст

زلشکر برون برد دستش ببست

Дили нозукашро ба анда бахаст

دل نازکش را به انده بخست

Вази он пас ғуломони худро бихонад

وز آن پس غلامان خود را بخواند

Парии духтро бар ткоўри нишонд

پری‌دخت را بر تکاور نشاند

Ҳамаи нӯши ма рӯйро кард заҳр

همه نوش مه روی را کرد زهر

Чу сарсар фиристод бозаш ба шаҳр

چو صرصر فرستاد بازش به شهر

Худ омад ба наздики дастури боз

خود آمد به نزدیک دستور باز

Бадв гуфт акнӯн яке чораи соз

بدو گفت اکنون یکی چاره ساز

Ки ин разм ва кӣна шавад аспр

که این رزم و کینه شود اسپری

Бросоид аз ҳар ду сӯи лашкарӣ

برآساید از هر دو سو لشکری

Чу дар банд омад марои духтарам

چو در بند آمد مرا دخترم

Ҳамоно фурӯзанда шуд ахтарам

همانا فروزنده شد اخترم

Чу бишунид дастур шуд шудмон

چو بشنید دستور شد شدمان

Бузади табли осоиши андари замон

بزد طبل آسایش اندر زمان

Ғўи табли ором чун шуд баланд

غو طبل آرام چون شد بلند

Битобед ҳар як Аннани саманд

بتابید هر یک عنان سمند

Сипаҳи рухи з пайкор бартофтанд

سپه رخ ز پیکار برتافتند

Саросари сӯй шоҳ бишитофтанд

سراسر سوی شاه بشتافتند

Шаҳи чини саропарда бар пой кард

شه چین سراپرده بر پای کرد

Биёмад ба тахти маӣ ҷой кард

بیامد به تخت مهی جای کرد

Далерон ба наздаш шуданд анҷуман

دلیران به نزدش شدند انجمن

Ҳаме аз тмртоши шани бади сухан

همی از تمرتاش‌شان بد سخن

Вазин сӯ даромад ба харгоҳи сом

وزین سو درآمد به خرگاه سام

Нишастанд наздаш бузургони тамом

نشستند نزدش بزرگان تمام

Тмртошу фарҳанги зўрозмоӣ

تمرتاش و فرهنگ زورآزمای

Расиданди зии паҳлуи поки рой

رسیدند زی پهلو پاک رای

Забон баргушоданд номи оварон

زبان برگشادند نام آوران

Ба мо бар бад омад зи ҷангии сарон

به ما بر بد آمد ز جنگی سران

Парии духт аз эдар сӯй ҷанг шуд

پری‌دخت از ایدر سوی جنگ شد

Ҳама рӯй гетӣ ба мо танг шуд

همه روی گیتی به ما تنگ شد

Бадв бозхурдааст фағфури чин

بدو بازخورده است فغفور چین

Ба неруаш бар бӯда аз пушти зин

به نیروش بر بوده از پشت زین

Ндонем бо ӯ чаҳ созад дигар

ندانیم با او چه سازد دگر

Азин кор гаштем мо хӯни ҷигар

ازین کار گشتیم ما خون جگر

зи баҳри дили шаҳриёри хто

ز بهر دل شهریار ختا

Дижам рӯ нашуд шери разми озмо

دژم رو نشد شیر رزم‌آزما

Бигуфто казин ғам мадоред ҳеҷ

بگفتا کزین غم مدارید هیچ

Ба шодӣ кунун барад бояд бсич

به شادی کنون برد باید بسیچ

Дигар бар шаҳи чин шикаст оварам

دگر بر شه چین شکست آورم

Мар ӯро дигар раҳ ба даст оварам

مر او را دگر ره به دست آورم

Чаҳ кардӣ марои яксараи бозгуӣ

چه کردی مرا یکسره بازگوی

Мапӣч аз раҳи ростии ҳеҷ рӯй

مپیچ از ره راستی هیچ روی

Сабки диўзодаҳ забон баргушод

سبک دیوزاده زبان برگشاد

зи кирдори худ яксара кард ёд

ز کردار خود یکسره کرد یاد

Ҳамон ҳам зи хуб тмртош гуфт

همان هم ز خوب تمرتاش گفت

Ҷаҳон паҳлавон шуд басӣ дар шигифт

جهان پهلوان شد بسی در شگفت

Варо бо такаш хон навозиш намӯд

ورا با تکش خان نوازش نمود

Ҳамеи дам ба дами поигаҳи брФзўд

همی دم به دم پایگه برفزود

Чу як баҳра бигузашт аз шаб ба роз

چو یک بهره بگذشت از شب به راز

Ба хоб ва ба осоиш омад ниёз

به خواب و به آسایش آمد نیاز

Тмртош чун шуд ба харгоҳи хеш

تمرتاش چون شد به خرگاه خویش

зи кори париваши дилаш буд риш

ز کار پریوش دلش بود ریش

Маро гуфт зи андешаи дили хӯн буд

مرا گفت ز اندیشه دل خون بود

Дили соми разми озмо чун буд

دل سام رزم‌آزما چون بود

Яке хоб дидам шудам биқрор

یکی خواب دیدم شدم بیقرار

Ҷуз азғм надорам кунун ғмгсор

جز ازغم ندارم کنون غمگسار

Чаҳ созад дарин тираи шаби паҳлавон

چه سازد درین تیره شب پهلوان

зи даврии дилдори ширини забон

ز دوری دلدار شیرین زبان

Ки бо ӯ фаровон ба сар барда аст

که با او فراوان به سر برده است

Ба меҳраши дили хеш бспрдаҳ аст

به مهرش دل خویش بسپرده است

Бидодам зи кафи ёри дилҷӯй ӯ

بدادم ز کف یار دلجوی او

Кунунам буд шарм аз рӯй ӯ

کنونم بود شرم از روی او

Дилаш чун ба андешаҳо гашти ром

دلش چون به اندیشه‌ها گشت رام

Ниҳони раҳ сипар шуд ба харгоҳи сом

نهان ره سپر شد به خرگاه سام

Сар посбон дид дар хоби хуш

سر پاسبان دید در خواب خوش

Ту гуфтӣ ки дар сар надоранд ҳаш

تو گفتی که در سر ندارند هش

Бар харгаҳ омад шаҳи тезҳӯш

بر خرگه آمد شه تیزهوش

Яке нола зораш омад ба гӯш

یکی ناله زارش آمد به گوش

Ба харгаҳи дарун аз ниҳон бингаред

به خرگه درون از نهان بنگرید

зи нокоми мари соми ялро бидид

ز ناکام مر سام یل را بدید

Ки аз ҳиҷри дилдор хӯн ме гирист

که از هجر دلدار خون می‌گریست

Чаҳ гӯям каз андӯҳ чун ме гирист

چه گویم کز اندوه چون می‌گریست

Замон то замон даст мезад ба сар

زمان تا زمان دست می‌زد به سر

Ҳаме гуфт к-эии маҳваши симбр

همی گفت کای مهوش سیمبر

Надонам зи ҳиҷрат чаҳ чора кунам

ندانم ز هجرت چه چاره کنم

Чигуна зи рӯят канора кунам

چگونه ز رویت کناره کنم

Азин пас нтобам рух аз разму кин

ازین پس نتابم رخ از رزم و کین

Магари сари бабрами зи солори чин

مگر سر ببرم ز سالار چین

Туро аз наоне ба даст оварам

تو را از نهانی به دست آورم

Сар ахтар шавам паст оварам

سر اختر شوم پست آورم

Аз он пас шабу рӯз беғам шавам

از آن پس شب و روز بی غم شوم

Ба буии ду зулфи ту хуррам шавам

به بوی دو زلف تو خرم شوم

Тмртошро чеҳра шуд шнблид

تمرتاش را چهره شد شنبلید

Чу гуфтори сом диловар шунид

چو گفتار سام دلاور شنید

Бидонаст кӯи ғарқи баҳр ғам аст

بدانست کو غرق بحر غم است

Хаёли рухи ҳамдамаш муҳаррам аст

خیال رخ همدمش محرم است

Ҳмонгаҳи зи даҳлези пардаи сарой

همانگه ز دهلیز پرده‌سرای

Тмртош бурҷаст ва шуд бози ҷой

تمرتاش برجست و شد باز جای

Ба пеши андари афканди зи андӯҳи сар

به پیش اندر افکند ز اندوه سر

Баборед аз дидаи хӯни ҷигар

ببارید از دیده خون جگر

Яке тира ӯ мард ҷосус дошт

یکی تیره او مرد جاسوس داشت

Ки аз тундяши бод афсӯс дошт

که از تندیش باد افسوس داشت

Ба ҳиялатгарӣ дар ҷаҳони шуҳра буд

به حیلت‌گری در جهان شهره بود

зи мардонагӣ низ бобаҳра буд

ز مردانگی نیز بابهره بود

Камандаши Зуҳалро кашидӣ ба дом

کمندش زحل را کشیدی به دام

Дижами дев будяш найранги ном

دژم دیو بودیش نیرنگ نام