Тмртош хондӣ варо ба раванд

تمرتاش خواندی ورا به‌روند

Чу ронадӣ ба нахҷӣри асби саманд

چو راندی به نخجیر اسب سمند

Биҷустӣ ба монанди тундари зи ҷой

بجستی به مانند تندر ز جای

Нмондӣ казу бугзарад боди пой

نماندی کزو بگذرد باد پای

Чу шуд шаҳи зи андешаҳо дили нижанд

چو شد شه ز اندیشه‌ها دل نژند

Даромад з дар ногаҳон ба раванд

درآمد ز در ناگهان به‌روند

Шаҳаншоҳро дид рухсораи зард

شهنشاه را دید رخساره زرد

зи гашти сипеҳрии дилаши пари зи дард

ز گشت سپهری دلش پر ز درد

Дуо кард ва бӯсед рӯй замин

دعا کرد و بوسید روی زمین

Вази он пас бигуфт эй шаҳи покдин

وز آن پس بگفت ای شه پاکدین

Чаро чеҳраи ?ути зини нишон зард шуд

چرا چهره‌ات زین نشان زرد شد

Дили нозукати дарди пар дард шуд

دل نازکت درد پر درد شد

Тмртош бар вай назар кард ва гуфт

تمرتاش بر وی نظر کرد و گفت

Ки рози аёнро нишоед наҳуфт

که راز عیان را نشاید نهفت

Раседем тунд аз диёри хто

رسیدیم تند از دیار ختا

Брондим дар рзмгаҳи бодпо

براندیم در رزمگه بادپا

Парии духт чун андар омад ба кин

پری دخت چون اندر آمد به کین

Ба ногуҳ бибасташ шаҳаншоҳи чин

به ناگه ببستش شهنشاه چین

Чу рафтам ба ногуҳ ба наздики сом

چو رفتم به ناگه به نزدیک سام

Парии духтро ӯ набарди ҳеҷ ном

پری‌دخت را او نبرد هیچ نام

Валикини басӣ буд андӯҳнок

ولیکن بسی بود اندوهناک

Дили ман зи андӯҳ ӯ буд чок

دل من ز اندوه او بود چاک

Пароканда гардид чун анҷуман

پراکنده گردید چون انجمن

БиФзўд бар соми яли меҳри ман

بیفزود بر سام یل مهر من

Наоне шудам сӯии харгоҳ ӯ

نهانی شدم سوی خرگاه او

Шунидам ҳамеи бонги ҷонкоҳ ӯ

شنیدم همی بانگ جانکاه او

зи баҳри париваши Рахши бади дижам

ز بهر پریوش رخش بد دژم

Шудӣ дам ба дами наргисаши пари занам

شدی دم به دم نرگسش پر زنم

Замаи рўӣӣ хеш гуфтӣ сурӯд

زمه‌روئی خویش گفتی سرود

Расонидӣ аз маҳваши худ дуруд

رسانیدی از مهوش خود درود

Диламро чу оташ даромад зи ҷо

دلم را چو آتش درآمد ز جا

Сабки бозгаштами зи пардаи саро

سبک بازگشتم ز پرده سرا

Аз он гашт рухсораам зарди зард

از آن گشت رخساره‌ام زرد زرد

Ки дидам дилу ҷон ӯ пари зи дард

که دیدم دل و جان او پر ز درد

Чаҳ созам кунун ман зи озарми ӯй

چه سازم کنون من ز آزرم اوی

Магари рух ниҳон дорам аз шарми ӯй

مگر رخ نهان دارم از شرم اوی

Чунин дод посухи бадв ба раванд

چنین داد پاسخ بدو به‌روند

Ки аз ғам макун ҷони худро нижанд

که از غم مکن جان خود را نژند

Ҳам акнӯн чу сарсари шитобам ба роҳ

هم‌اکنون چو صرصر شتابم به راه

Яке сари дрорм ба харгоҳи шоҳ

یکی سر درآرم به خرگاه شاه

Бубинам агар чеҳраи моҳрӯ

ببینم اگر چهره ماهرو

Сабк дар рбоимш аз пеш ӯ

سبک در ربایمش از پیش او

Вагар лолаи рухро набинам ба ҷо

وگر لاله رخ را نبینم به جا

Бабандам шаҳаншоҳро дасту по

ببندم شهنشاه را دست و پا

Расонам наонаш ба наздики ту

رسانم نهانش به نزدیک تو

Ки равшан шавад ҷони торики ту

که روشن شود جان تاریک تو

Барии шоҳро чун ба наздики сом

بری شاه را چون به نزدیک سام

Ҳамоно шавад сомро бахти ром

همانا شود سام را بخت رام

Тмртош гуфтӣ ки эй ба раванд

تمرتاش گفتی که ای به‌روند

Сари шоҳрогар кашии зери банд

سر شاه را گر کشی زیر بند

Ту родри ҷаҳони сарфарозии даҳум

تو رادر جهان سرفرازی دهم

зи зару гуҳар бе ниёзии даҳум

ز زر و گهر بی‌نیازی دهم

Чу бишунид гуфтор ӯ чораи соз

چو بشنید گفتار او چاره‌ساز

Бурун шуд з назд шаҳи сарфароз

برون شد ز نزد شه سرفراز

Тан худ биёрост чун шбрўон

تن خود بیاراست چون شبروان

Ба лшкргаҳи шоҳ чин шуд равон

به لشکرگه شاه چین شد روان

Ба ҳар харгаҳии ҷуст ва ҳар сӯи шитофт

به هر خرگهی جست و هر سو شتافت

Нишонеи зи роз париваш наёфт

نشانی ز راز پریوش نیافت

Дижами гашту дршд ба харгоҳи шоҳ

دژم گشت و درشد به خرگاه شاه

Надидаш кас аз посдорон ба роҳ

ندیدش کس از پاسداران به راه

Ба пардаи саро дар яке бингаред

به پرده سرا در یکی بنگرید

Бидон ҷои прирўиро ҳам надид

بدان جا پریروی را هم ندید

Ҳамоно зи ғами бодил хеш гуфт

همانا ز غم بادل خویش گفت

Ки фағфури монои мар ӯро наҳуфт

که فغفور مانا مر او را نهفت

Падедори номад чу он нӯш ханд

پدیدار نامد چو آن نوش خند

Сазадгар кунун шаҳи дрорм ба банд

سزد گر کنون شه درآرم به بند

Бигуфту баромади ҳмонгаҳ ба тахт

بگفت و برآمد همانگه به تخت

Ба хоби андаруни бади шаҳи шӯрбахт

به خواب اندرون بد شه شوربخت

Ба доруии биҳушяши басти даст

به داروی بیهوشیش بست دست

Ба пардаи даровард бар дӯши баст

به پرده درآورد بر دوش بست

Наоне гузар кард аз посбон

نهانی گذر کرد از پاسبان

Сӯии лашкари сом гӯ шуд равон

سوی لشکر سام گو شد روان

Дами субҳ монанди боди сабо

دم صبح مانند باد صبا

Биёмад бар шаҳриёри хто

بیامد بر شهریار ختا

Дуо кард зад пардаро бар замин

دعا کرد زد پرده را بر زمین

Ки бастами шҳо дасти фағфури чин

که بستم شها دست فغفور چین

Биҷустам нишони париваши басӣ

بجستم نشان پریوش بسی

Чу анқо надонист ҷояш касе

چو عنقا ندانست جایش کسی

Тмртош аз кор ӯ шод шуд

تمرتاش از کار او شاد شد

зи андешаҳо ҷонаш озод шуд

ز اندیشه‌ها جانش آزاد شد

Бидодаш басии гавҳару симу зар

بدادش بسی گوهر و سیم و زر

Аз он пас бимолид бар хоки сар

از آن پس بمالید بر خاک سر

Ҳаме гуфт к-эии довари додрас

همی گفت کای داور دادرس

Ҷуз аз ту касе нест фарёдрас

جز از تو کسی نیست فریادرس

зи озарми сомами ҷудои сохтӣ

ز آزرم سامم جدا ساختی

Серумро ба грўни броФрохтӣ

سرم را به گرون برافراختی

Мубини ҳеҷ дар бути парастии ман

مبین هیچ در بت‌پرستی من

Нигаҳ кун бад-ӣни заъфу сустии ман

نگه کن بدین ضعف و سستی من

Ки кеши бут аз каф раҳо карда ам

که کیش بت از کف رها کرده‌ام

Дирафши парастиш ба по карда ам

درفش پرستش به پا کرده‌ام

Чу аз офарини гашти пардохта

چو از آفرین گشت پرداخته

Бар шоҳ шуд теғи кини охта

بر شاه شد تیغ کین آخته

Ба комаши дроФкнди доруии ҳуш

به کامش درافکند داروی هوش

Ҳмонгаҳи шаҳ чин даромад ба ҳуш

همانگه شه چین درآمد به هوش

Тмртошро дид бо теғи тез

تمرتاش را دید با تیغ تیز

Ба ҷонаши дарафтод аз он растхез

به جانش درافتاد از آن رستخیز

Ҳмонгаҳи забонро ба нармии кушод

همانگه زبان را به نرمی گشاد

Суханҳо фаровон бадв кард ёд

سخنها فراوان بدو کرد یاد

Ки бар сом рӯй ҷаҳони тираи соз

که بر سام روی جهان تیره ساز

Ба домодии ман сарати барфароз

به دامادی من سرت برفراز

Тмртош гуфташ ки чунин магӯӣ

تمرتاش گفتش که چونین مگوی

Ки набӯд ба гуфтори ту рангу буи

که نبود به گفتار تو رنگ و بوی

зи бут рӯй бартобу шӯи ёри сом

ز بت روی برتاب و شو یار سام

Вагарнаи ҳам акнӯн шӯии тираи ком

وگرنه هم‌اکنون شوی تیره کام

Кунун бозгу то париваш куҷост

کنون بازگو تا پریوش کجاست

Ки сом аз ғамаш бо сурӯд ва навост

که سام از غمش با سرود و نواست

Бигуфто казу ман надорам нишон

بگفتا کزو من ندارم نشان

Ки омад ба назд ту бо саракашон

که آمد به نزد تو با سرکشان