Тмртош бо вай нашуд ҳеҷ ром

تمرتاش با وی نشد هیچ رام

Ббрдши ҳмонгаҳ ба наздики сом

ببردش همانگه به نزدیک سام

Сарони сипаҳи зин хабар ёфтанд

سران سپه زین خبر یافتند

Саросари сӯй сом бишитофтанд

سراسر سوی سام بشتافتند

Бидиданд фағфурро бастаи даст

بدیدند فغفور را بسته دست

Бар паҳлуи яли сарафкандаи паст

بر پهلو یل سرافکنده پست

Тмртоши ҷангӣ сухан кард соз

تمرتاش جنگی سخن کرد ساز

Ба парда ҳаме ронад бо соми роз

به پرده همی راند با سام راز

Чу гаштанди номи оварони анҷуман

چو گشتند نام‌آوران انجمن

Тмртош прдхтаҳ шуд аз сухан

تمرتاش پردخته شد از سخن

зи ногуҳи ҷаҳони паҳлуи номвар

ز ناگه جهان‌پهلو نامور

Ба фағфур кард аз сари кини назар

به فغفور کرد از سر کین نظر

Бадв гуфт к-эии шоҳи ворунаи рой

بدو گفت کای شاه وارونه‌رای

Ҳам акнӯн саратро дрорми зи пой

هم اکنون سرت را درآرم ز پای

Ба оташ бисӯзам ҳамаи кишварат

به آتش بسوزم همه کشورت

Нуҳум бар сари мавҷи хӯни афсарат

نهم بر سر موج خون افسرت

Ту доне ки бо ман чаҳ кардӣ ба даҳр

تو دانی که با من چه کردی به دهر

Ҳамаи нӯшам аз кори ту гашти заҳр

همه نوشم از کار تو گشت زهر

Ҳамон гуҳ талаб кард дижхим ро

همان‌گه طلب کرد دژخیم را

Бигуфташ зи дил давр кун бим ро

بگفتش ز دل دور کن بیم را

Сари шоҳи чинро ҷудо кун зи тан

سر شاه چین را جدا کن ز تن

Ки осӯда гардад зи кини анҷуман

که آسوده گردد ز کین انجمن

Сабки марди хўнризи оҳихти теғ

سبک مرد خونریز آهیخت تیغ

Ки хӯни резад аз шоҳи чин бе дареғ

که خون ریزد از شاه چین بی‌دریغ

Пай лоба бикшод фағфури лаб

پی لابه بگشاد فغفور لب

Чу дид он ки рӯзаш шавад тираи шаб

چو دید آن که روزش شود تیره شب

Ба сом диловар хурӯшед ва гуфт

به سام دلاور خروشید و گفت

Казин пас нигарадам ба бади ёру ҷуфт

کزین پس نگردم به بد یار و جفت

Чу коми дил худ наёбам зи бут

چو کام دل خود نیابم ز بت

Ҳамон ба ки рухро битобам зи бут

همان به که رخ را بتابم ز بت

Чу покони даройами сӯии дайни ту

چو پاکان درآیم سوی دین تو

Баронам зи дили яксараи кини ту

برانم ز دل یکسره کین تو

Бихандед азуи соми грднФроз

بخندید ازو سام گردنفراز

Бадв гуфт аз ман наёбӣ ҷавоз

بدو گفت از من نیابی جواز

Кунун кати равон дар дам аждаҳост

کنون کت روان در دم اژدهاست

Рух худ наҳй сӯии додари рост

رخ خود نهی سوی دادار راست

зи баҳри фано чун ки ёбии наҷот

ز بحر فنا چون که یابی نجات

Дигар раҳи худованд ту ҳаст лоат

دگر ره خداوند تو هست لات

зи баҳри фано чун ки ёбии наҷот

ز بحر فنا چون که یابی نجات

Гар раҳи худованд ту ҳаст лоат

گر ره خداوند تو هست لات

Гуҳии дрпзирми ман ин гуфтугӯ

گهی درپذیرم من این گفتگو

Ки аз бут битобӣ ба якбора рӯй

که از بت بتابی به یکباره روی

Басони такаш хони шаҳи тошкн

بسان تکش خان شه تاشکن

Киовара бар ҷони бутҳо шикан

که آوره بر جان بتها شکن

зи рҳбони барорӣ ба як раҳи равон

ز رهبان برآری به یک ره روان

Санами пастсозӣ васозӣ фиғон

صنم پست سازی و سازی فغان

Ба пои андари ореи сари бткдаҳ

به پا اندر آری سر بتکده

Бабандӣ дарави пелу асбу дада

ببندی درو پیل و اسب و دده

Чу ин карда бошӣ бидонам нахуст

چو این کرده باشی بدانم نخست

Ки дар тан набошад дилати ҳеҷ суст

که در تن نباشد دلت هیچ سست

Чунин посухаш дод фағфури шоҳ

چنین پاسخش داد فغفور شاه

Ки созам кунун дайру бутро табоҳ

که سازم کنون دیر و بت را تباه

Батонро саросар ба ҳам бар занам

بتان را سراسر به هم بر زنم

Санамро азин ғам ба хоки афканам

صنم را ازین غم به خاک افکنم

Забонаш ҳаме дод зинсони хабар

زبانش همی داد زینسان خبر

Дилаш дошт роз наоне ба сар

دلش داشت راز نهانی به سر

зи гуфтор ӯ сом гардид шод

ز گفتار او سام گردید شاد

Сабки банд аз ёл ӯ баргушод

سبک بند از یال او برگشاد

Шаҳи чин ба ноком шуд зи аҳли дайн

شه چین به ناکام شد ز اهل دین

Биоварад соми диловар ба чин

بیاورد سام دلاور به چین

Ҳамаи дайру бути хона ҳо кард паст

همه دیر و بت‌خانه‌ها کرد پست

Санамро бифармуд то бути шикаст

صنم را بفرمود تا بت شکست

Раҳо кард ма рӯйро ӯ зи банд

رها کرد مه‌روی را او ز بند

Нишондаш бар афрози гоҳи баланд

نشاندش بر افراز گاه بلند

Вази он пас биёмад ба наздики сом

وز آن پس بیامد به نزدیک سام

Бадв гуфт каз дил шудам бо ту ром

بدو گفت کز دل شدم با تو رام

Батонро з гетӣ барандохтам

بتان را ز گیتی برانداختم

Парии духтро ҳам раҳои сохтам

پری‌دخت را هم رها ساختم

Валикини ду ҳафтаи марои даҳ амон

ولیکن دو هفته مرا ده امان

Ки созами азуи мари туро шодмон

که سازم ازو مر تو را شادمان

Хазу лаъл ва дару гуҳар бе фусӯс

خز و لعل و در و گهر بی فسوس

Ба кор оварам аз барои арӯс

به کار آورم از برای عروس

Вази он пас з шоҳон барорам сарат

وز آن پس ز شاهان برآرم سرت

Биорам шабии моҳрӯ дар ?бирт

بیارم شبی ماهرو در برت

Ҷаҳонҷуи пазируфти гуфтор ӯ

جهانجو پذیرفت گفتار او

Валикин набад огаҳ аз кор ӯ

ولیکن نبد آگه از کار او

Чаҳ хуш гуфт ҷамшеди фархундаи баҳр

چه خوش گفت جمشید فرخنده بهر

Каз афъии мҷу дар ҷаҳони ғайри заҳр

کز افعی مجو در جهان غیر زهر

Шаҳи чин дигар раҳ ба ёрии бахт

شه چین دگر ره به یاری بخت

Раҳои гашт ва бар шуд броФрози тахт

رها گشت و بر شد برافراز تخت

Бирав сарварони офарини хонданд

برو سروران آفرین خواندند

Дигар борааш шоҳи чини хонданд

دگر باره‌اش شاه چین خواندند

Чу бинишаст бар тахти фағфури шоҳ

چو بنشست بر تخت فغفور شاه

Ҷаҳон паҳлавон шуд ба сӯии сипоҳ

جهان‌پهلوان شد به سوی سپاه

Такаш хону фарҳангу қлўоди шер

تکش خان و فرهنگ و قلواد شیر

Тмртош ва ҳам қлўши шергир

تمرتاش و هم قلوش شیرگیر

Нишастанд бо номвари паҳлавон

نشستند با نامور پهلوان

Кашиданд бода ба равшани равон

کشیدند باده به روشن‌روان

Тмртош аз он хобаш омад ба ёд

تمرتاش از آن خوابش آمد به یاد

Чунин гуфт к-эии паҳлуи покзод

چنین گفت کای پهلو پاکزاد

зи дилдори ма рӯ наёбам нишон

ز دلدار مه رو نیابم نشان

Чунин чанд чашмам буд ҷонфишон

چنین چند چشمم بود جانفشان

Ба чарбӣ чунин дод сомаши ҷавоб

به چربی چنین داد سامش جواب

Ки бар дил манеҳ ҳеҷ роҳи шитоб

که بر دل منه هیچ راه شتاب

Шкибоӣӣ ар пеша созӣ накӯаст

شکیبائی ار پیشه سازی نکوست

Бидон то намояди туро чеҳраи дӯст

بدان تا نماید تو را چهره دوست

Дар он рӯи шаҳи чин ба дастур гуфт

در آن رو شه چین به دستور گفت

Ки рои накӯ бо дилами гашти ҷуфт

که رای نکو با دلم گشت جفت

Агар тира гардад рухи ахтарам

اگر تیره گردد رخ اخترم

Ки надаҳум бидонадяшро духтарам

که ندهم بداندیش را دخترم

Фалакгар зи ҳам бугсалади банди ман

فلک گر ز هم بگسلد بند من

Набинад дигар соми фарзанди ман

نبیند دگر سام فرزند من

Ҳамон ба ки созем ҳиялат гарӣ

همان به که سازیم حیلت‌گری

Бҷўӣим бо ӯ дигар доварӣ

بجوئیم با او دگر داوری

Бирав хуши броӣим шодӣ кунем

برو خوش برآئیم شادی کنیم

Киу маи дигарбора родӣ кунем

که و مه دگرباره رادی کنیم

Чу ӯ гардад аз ҳар сўӣӣ бе гумон

چو او گردد از هر سوئی بی‌گمان

Барорем овозае ногаҳон

برآریم آوازه‌ای ناگهان

Ки сарви самани буи ранҷур шуд

که سرو سمن بوی رنجور شد

зи баси заъф аз хуррамӣ давр шуд

ز بس ضعف از خرمی دور شد

Чу рӯзии дарин гуфтугӯ бугзарад

چو روزی درین گفتگو بگذرد

Шабии зин шабистон рӯем аз хирад

شبی زین شبستان رویم از خرد

Дрорими он зишти хуро зи гоҳ

درآریم آن زشت‌خو را ز گاه

Гузинем ҷояш наоне зи чоҳ

گزینیم جایش نهانی ز چاه

з ногоҳ бунёд шеван кунем

ز ناگاه بنیاد شیون کنیم

Ҳамаи чини зи мотам чу гулхан кунем

همه چین ز ماتم چو گلخن کنیم

Ки бибрида шуд аз париваши равон

که ببریده شد از پریوش روان

Дариғо аз он срўзоди ҷавон

دریغا از آن سروزاد جوان

зи мотам чун чин андар ояд ба ҷӯш

ز ماتم چون چین اندر آید به جوش

Дижам рӯ шавад соми ял зон хурӯш

دژم رو شود سام یل زان خروش

Пажӯҳиш чу гардад зи ғам ҷон диҳад

پژوهش چو گردد ز غم جان دهد

Ва ё рухи равони сӯии Эрон наад

و یا رخ روان سوی ایران نهد

Дарин гуфтугӯи шоҳро бози дор

درین گفتگو شاه را باز دار

Казу сом хоҳад шудани сӯгвор

کزو سام خواهد شدن سوگوار