Вази он сӯи ҷаҳони пҳли шери нар

وز آن سو جهان پهل شیر نر

Сӯии лашкар хеш шуд раҳи сипар

سوی لشکر خویش شد ره‌سپر

Такаш хону қлўоди шамшерзан

تکش خان و قلواد شمشیرزن

Тмртошу қлўши сафи шикан

تمرتاش و قلوش صف شکن

Барангехтаи абраши тизгом

برانگیخته ابرش تیزگام

Равон гашта яксар ба дунболи сом

روان گشته یکسر به دنبال سام

Бар чашмае аз қазо дар расед

بر چشمه‌ای از قضا در رسید

Яке оҳӯии пари хат ва хол дид

یکی آهوی پر خط و خال دید

На оҳӯ арӯсӣаст гуфтӣ ба ҷой

نه آهو عروسیست گفتی به جای

Ба бандаши ҷаҳон паҳлавон кард рой

به بندش جهان‌پهلوان کرد رای

Барангехт аз ҷо ғроб наванд

برانگیخت از جا غراب نوند

з фитрок бикшод печони каманд

ز فتراک بگشاد پیچان کمند

Рамида шуд он оҳӯии ширФр

رمیده شد آن آهوی شیرفر

Сӯй дашт шуд чун сабои раҳи сипар

سوی دشت شد چون صبا ره‌سپر

Пасаш борагӣ ронад соми далер

پسش بارگی راند سام دلیر

Ба дасташи камандии бад аз чарми шер

به دستش کمندی بد از چرم شیر

Чу омад ба наздики оҳӯи ғроб

چو آمد به نزدیک آهو غراب

Ҳамон дами ҷаҳони паҳлавони комёб

همان دم جهان‌پهلوان کامیاب

Бар оҳӯи биндохтши хами хом

بر آهو بینداختش خم خام

Чу сарсари буруни ҷусти оҳӯи зи дом

چو صرصر برون جست آهو ز دام

Камонро ба зиҳ кард марди далер

کمان را به زه کرد مرد دلیر

зи таркиш бурун кард як чӯбаи тир

ز ترکش برون کرد یک چوبه تیر

Биндохт бар вай наомад савоб

بینداخت بر وی نیامد صواب

Баранд аз пай ӯ дамодами ғроб

براند از پی او دمادم غراب

Ҳаме рафт оҳӯу сом аз пеш

همی رفت آهو و سام از پیش

Ба ҳамроҳ набӯд аз далерони касаш

به همراه نبود از دلیران کسش

Бар он дашт то ҳафт фарсанг ронад

بر آن دشت تا هفت فرسنگ راند

Басии номи яздон бар он роҳ хонд

بسی نام یزدان بر آن راه خواند

Дигар раҳ чу наздик оҳӯ расед

دگر ره چو نزدیک آهو رسید

Ҳисорӣ ба ногоҳ онҷо бидид

حصاری به ناگاه آنجا بدید

Куҷо буд зи оҳани даруни ҳисор

کجا بود ز آهن درون حصار

Хурӯшанда монанди шери шикор

خروشنده مانند شیر شکار

Ки эй соҳиб қалъа бигушоӣ дар

که ای صاحب قلعه بگشای در

Ва ё аз сари бора бар ман нигар

و یا از سر باره بر من نگر

Аз он қалъаи каси посух ӯ надод

از آن قلعه کس پاسخ او نداد

Фурӯд омад аз бора монанди бод

فرود آمد از باره مانند باد

Бузад бар замини найзаи оҳанӣн

بزد بر زمین نیزه آهنین

Бидон сон ки ларзид рӯй замин

بدان سان که لرزید روی زمین

Чу бинишаст бар хоки тираи синон

چو بنشست بر خاک تیره سنان

Бирав басти мари борагиро Аннан

برو بست مر بارگی را عنان

Вази он пас ба тундии ҳамеи кӯфт дар

وز آن پس به تندی همی کوفت در

зи гашт сипеҳрӣ набад бохабар

ز گشت سپهری نبد باخبر

Пас дар зи ногуҳ сдоӣӣ шунид

پس در ز ناگه صدائی شنید

Ҷаҳони паҳлавон чун ба пас бингаред

جهان‌پهلوان چون به پس بنگرید

На найза бидид ва на бар ҷои ғроб

نه نیزه بدید و نه بر جا غراب

Шуд аз баси шигифтии дилаши пари зи тоб

شد از بس شگفتی دلش پر ز تاب

Ҳаме гуфт кин ҷой аҳрӣман аст

همی گفت کاین جای اهریمن است

Ки ӯ одамии зодаро душман аст

که او آدمی‌زاده را دشمن است

Дар андешаи бади он гӯи сарфароз

در اندیشه بد آن گو سرفراز

Ба ногуҳ дар ҳсн гардид боз

به ناگه در حصن گردید باز

Яке боғи хуррам падедор шуд

یکی باغ خرم پدیدار شد

Казон сомро рух чу гулнор шуд

کزان سام را رخ چو گلنار شد

Дилаш гарчи аз борагӣ дошт доғ

دلش گرچه از بارگی داشت داغ

Валикини зи дашт андар омад ба боғ

ولیکن ز دشت اندر آمد به باغ

Ту гуфтӣ биҳиштӣаст ороста

تو گفتی بهشتی است آراسته

Муҳайёи дарав ҳар чаҳ дили хоста

مهیا درو هر چه دل خواسته

Ба ҳар сӯи гулистони бади он марғзор

به هر سو گلستان بد آن مرغزار

Дарахтони з ҳар гӯнае миваи дор

درختان ز هر گونه‌ای میوه دار

Ба назд чаман дар яке равад об

به نزد چمن در یکی رود آب

Дурахшонтар аз чашмаи офтоб

درخشان‌تر از چشمه آفتاب

Биёмад бар равад марди далер

بیامد بر رود مرد دلیر

Ншстнгҳӣ дид бар обгир

نشستنگهی دید بر آبگیر

зи баси хастагии хост то нӯшади об

ز بس خستگی خواست تا نوشد آب

Чу кард аз паии об хӯрдани шитоб

چو کرد از پی آب خوردن شتاب

Хурӯшии баромади ҳмонгаҳ чу дӯд

خروشی برآمد همانگه چو دود

Ки эй соми бахтат ҳамоно ғунуд

که ای سام بختت همانا غنود

Набинӣ дигар рӯй ёру диёр

نبینی دگر روی یار و دیار

Ҷуз азғм наёбӣ дигар ғмгсор

جز ازغم نیابی دگر غمگسار

Чаҳ сонати расонадами дарин сабзи боғ

چه سانت رساندم درین سبز باغ

Вазин сохтам пари зи хӯнати димоғ

وزین ساختم پر ز خونت دماغ

Ки дигари раҳ рафтанат нест ҳеҷ

که دیگر ره رفتنت نیست هیچ

Фитодӣ дарин уқдаи печи печ

فتادی درین عقده پیچ‌پیچ

Агар худ ндонӣ ки ман кистам

اگر خود ندانی که من کیستم

Сухан гӯш кун аз пай чистам

سخن گوش کن از پی چیستم

Манам олами афрӯзи баргаштаи рӯз

منم عالم افروز برگشته روز

Ки бо ман насозад шаҳи нимрўз

که با من نسازد شه نیمروز

Гар имрӯзи комам барорӣ равост

گر امروز کامم برآری رواست

Вагар на кунам ҳар чаҳ бар ту сазост

وگر نه کنم هر چه بر تو سزاست

Ки гаштами зи чанголи ҳурмони забун

که گشتم ز چنگال حرمان زبون

Маро карда якбори ҳиҷрони забун

مرا کرده یکبار هجران زبون

Чунин чанд хӯн гарем аз даврят

چنین چند خون گریم از دوریت

Беором бошам зи мҳҷурият

بی‌آرام باشم ز محجوریت

Ту ёри парии духт ва ман ёри ғам

تو یار پری‌دخت و من یار غم

Чунин чанд бошам гирифтори ғам

چنین چند باشم گرفتار غم

Вагар бо ман имрӯзи ҷўӣии фироқ

وگر با من امروز جوئی فراغ

Ҳамоно рӯй сӯии лашкари зи боғ

همانا روی سوی لشکر ز باغ

Набинам агар аз ту худ ройу ком

نبینم اگر از تو خود رای و کام

Наёбӣ азин дижи рҳоӣии зи дом

نیابی ازین دژ رهائی ز دام

Ҷаҳонҷу чу бишунид дар шуд ба ғам

جهانجو چو بشنید در شد به غم

Шуд аз ҷавр ӯ дидааш пари зи нам

شد از جور او دیده‌اش پر ز نم

Бидонаст каз вай наомад раҳо

بدانست کز وی نیامد رها

Ки ӯ бандад аз ҷодўӣии аждаҳо

که او بندد از جادوئی اژدها

Чунин посух оросташ ҷангҷӯ

چنین پاسخ آراستش جنگجو

Ки пинҳон машав ҳеҷ ва бинмоӣ рӯй

که پنهان مشو هیچ و بنمای روی

Дарин гуфтугӯи паҳлуи комёб

درین گفتگو پهلو کامیاب

Ки шахсе даромад слҳи пӯши зи об

که شخصی درآمد سلح پوش ز آب

Ниқобӣ ба рӯ андар оварда танг

نقابی به رو اندر آورده تنگ

Гирифтаи синонеи зи оҳан ба чанг

گرفته سنانی ز آهن به چنگ

Нишаста чу кӯҳӣ ба пушти ғроб

نشسته چو کوهی به پشت غراب

Паии разм ва кин дошт гуё шитоб

پی رزم و کین داشت گویا شتاب

Чунин гуфт к-эии соми разми озмо

چنین گفت کای سام رزم‌آزما

Аз он барнишастам ба ин бодпо

از آن برنشستم به این بادپا

Кигар гшни ҷўӣӣ вагар бдхўӣӣ

که گر گشن جوئی و گر بدخوئی

Биҷӯем ба ту разми паии ҷодўӣӣ

بجویم به تو رزم پی جادوئی

Ҷаҳонҷу ба дашном лаб баргушод

جهانجو به دشنام لب برگشاد

Бигуфто ки чун ту парӣ рӯ мабод

بگفتا که چون تو پری رو مباد

Чаҳ хоҳии змн дар ҷаҳони бозгуӣ

چه خواهی زمن در جهان بازگوی

Ки ҳар дам биорӣ марои бад ба рӯй

که هر دم بیاری مرا بد به روی

Парии рӯи бадв хоҳиш оварад боз

پری‌رو بدو خواهش آورد باز

Ки лухтии дарин боғ бо ман бисоз

که لختی درین باغ با من بساز

Вази он пас бар он бора ки сарин

وز آن پس بر آن باره که سرین

Азин боғ хуррам бирав сӯии чин

ازین باغ خرم برو سوی چین

Бадви сом ял гуфт каз ҷодўӣӣ

بدو سام یل گفت کز جادوئی

Ҳамоно наёбӣ зи ман никўӣӣ

همانا نیابی ز من نیکوئی

зи афсунгарӣу зи ойини шер

ز افسون‌گری و ز آئین شیر

Агар рух битобӣ шӯии дил пазир

اگر رخ بتابی شوی دل پذیر

Ба нокоми ёбии зи ман коми хеш

به ناکام‌یابی ز من کام خویش

Агар ёбмти зини нишони роми хеш

اگر یابمت زین نشان رام خویش

Призод аз гуфт ӯ шуд дижам

پریزاد از گفت او شد دژم

занда ба хашм андар оварад нам

ز انده به خشم اندر آورد نم

Бадв гуфт к-эии мард беҳушу рой

بدو گفت کای مرد بی‌هوش و رای

Марои гўӣӣ аз шери сари бргроӣ

مرا گوئی از شیر سر برگرای

зи афсунгарии ҳам мёўр ба ёд

ز افسونگری هم میاور به یاد

Маро то шӯй аз паии васли шод

مرا تا شوی از پی وصل شاد

Чу аз ту набошад марои хуррамӣ

چو از تو نباشد مرا خرمی

Ба нармӣ чаро лаби гушойами ҳаме

به نرمی چرا لب گشایم همی

Ҳамон ба ки гирами раҳи ҷавру кин

همان به که گیرم ره جور و کین

зи афсун ба ту танги созами замин

ز افسون به تو تنگ سازم زمین

Бигуфт ин ва маҳмиз зад бар ғроб

بگفت این و مهمیز زد بر غراب

Чунон чун даромад ниҳони шаҳ дар об

چنان چون درآمد نهان شه در آب

Чу ӯ шуд ниҳони паҳлуи номдор

چو او شد نهان پهلو نامدار

Биёманд ки берун равад аз ҳисор

بیامند که بیرون رود از حصار

Фаровон бигардед ва роҳӣ надид

فراوان بگردید و راهی ندید

Рахши гашт монандаи шнблид

رخش گشت ماننده شنبلید

Дигар раҳ чу сарсар даромад ба боғ

دگر ره چو صرصر درآمد به باغ

Сиррии пари зкинаҳи дилии пари зи доғ

سری پر زکینه دلی پر ز داغ

Ҳмонгаҳ бар равад омад фароз

همانگه بر رود آمد فراز

зи бас тишнагӣ омад обаши ниёз

ز بس تشنگی آمد آبش نیاز

Яке даст ногуҳ даромад зи об

یکی دست ناگه درآمد ز آب

Бадви нохунон ҳамчун чанги уқоб

بدو ناخنان همچون چنگ عقاب

Камаргоҳи сом диловар гирифт

کمرگاه سام دلاور گرفت

Ҷаҳон паҳлавон шуд азу дар шигифт

جهان پهلوان شد ازو در شگفت

з неру кашидаш ба оби андарун

ز نیرو کشیدش به آب اندرون

Азу аспр кард сабру сукӯн

ازو اسپری کرد صبر و سکون

Бапушед мижгони гӯи рзмсоз

بپوشید مژگان گو رزمساز

Замонӣ чу шуд дидаро кард боз

زمانی چو شد دیده را کرد باز

На он боғ дид ва на он равад об

نه آن باغ دید و نه آن رود آب

На оромгоҳ ва на маъвои хоб

نه آرامگاه و نه ماوای خواب

Шаҳи қалъаи регаши оромгоҳ

شه قلعه ریگش آرامگاه

Ҷуз аз тобиш хур набӯдаш паноҳ

جز از تابش خور نبودش پناه

з ҳар сӯаш то чашм мекард кор

ز هر سوش تا چشم می‌کرد کار

Ҳамеи оташ тез мезад шарор

همی آتش تیز می‌زد شرار

Ту гуфтӣ магари вай ба дӯзах дар аст

تو گفتی مگر وی به دوزخ در است

Ки зер оташаст ва ба сар бар хур аст

که زیر آتش است و به سر بر خور است

Чунон ташна шуд паҳлуи никном

چنان تشنه شد پهلو نیکنام

Ки шуд рӯз равшан бирав тираи шом

که شد روز روشن برو تیره شام

Бинолед бар довар бе ниёз

بنالید بر داور بی‌نیاز

Ки эй бар ҳамаи бандагони корсоз

که ای بر همه بندگان کارساز

Тўӣии офаринандаи мӯру мор

توئی آفریننده مور و مار

Надорем ғайр аз ту парвардгор

نداریم غیر از تو پروردگار

Бигуфт ва ба хоки сияҳи рӯи ниҳод

بگفت و به خاک سیه رو نهاد

зи додар доранда мекард ёд

ز دادار دارنده می‌کرد یاد

зи гармии чунон аз замин барфурӯхт

ز گرمی چنان از زمین برفروخت

Ки рухсорау даст ва поиш бсухт

که رخساره و دست و پایش بسوخت

зи бечорагӣ андар омад зи пой

ز بیچارگی اندر آمد ز پای

На ҳаш дид бо худ на мардӣу рой

نه هش دید با خود نه مردی و رای

Чу аз по даромад сдоӣӣ шунид

چو از پا درآمد صدائی شنید

Бидон сон билразед бар худ чу бед

بدان سان بلرزید بر خود چو بید

Ки эй сом агар хоҳӣ аз ҳар бало

که ای سام اگر خواهی از هر بلا

Ба неки ахтарии бози ёбии раҳо

به نیک‌اختری باز یابی رها

Ҳамон ба ки тобии рух аз дайни хеш

همان به که تابی رخ از دین خویش

Наёрӣ дигар ёд аз ойини хеш

نیاری دگر یاد از آئین خویش

Парастиш кунӣ шерро ҳамчуи ман

پرستش کنی شیر را همچو من

Ки гардӣ аз он сарвари анҷуман

که گردی از آن سرور انجمن

Дигар аз парӣ духт бурдор дил

دگر از پری‌دخت بردار دل

Ба некии сӯии меҳри ман дори дил

به نیکی سوی مهر من دار دل

Чу ин гуфтаҳо сар ба сар бишинавӣ

چو این گفته‌ها سر به سر بشنوی

Ҳамоно бар хуррамии бдрўӣ

همانا بر خرمی بدروی

Туро шоҳи Эрон ва турон кунам

تو را شاه ایران و توران کنم

Шаҳонро ҳамаи кох вайрон кунам

شهان را همه کاخ ویران کنم

Ба дашном бикшод лаби сом ва гуфт

به دشنام بگشاد لب سام و گفت

Ки бо ту ҳамаи тирагии боди ҷуфт

که با تو همه تیرگی باد جفت

Мабодои марои ҳаргизи ин ҳуш ва ро

مبادا مرا هرگز این هوش و را

Ки рухи бозтобам ба дайни худо

که رخ بازتابم به دین خدا

Дадиро парастандаи гирдам ба даҳр

ددی را پرستنده گردم به دهر

Ки ӯ нӯшро менадонад зи заҳр

که او نوش را می‌نداند ز زهر

Дигар бо париваши дарин чанд рӯз

دگر با پریوش درین چند روز

Қисм хӯрдаам эй дади кӣна туз

قسم خورده‌ام ای دد کینه‌توز

Ки ҷуз вай набошад марои ёри кас

که جز وی نباشد مرا یار کس

Ҳамон худ наёбад ба каси дастрас

همان خود نیابد به کس دسترس

Кунун бо вай аз меҳр ҳамхона ам

کنون با وی از مهر همخانه‌ام

зи кеши ту ва аз ту бегона ам

ز کیش تو و از تو بیگانه‌ام

Чунин посухаш дод афсуни намо

چنین پاسخش داد افسون نما

Ки айдун руховар ба дайни худо

که ایدون رخ آور به دین خدا

Барандат турогар сӯии осмон

برندت تو را گر سوی آسمان

Наёбӣ азин ҷодўӣиҳо амон

نیابی ازین جادوئی‌ها امان

з гуфташ дил сом омад ба дард

ز گفتش دل سام آمد به درد

Рухи худ ба додар доранда кард

رخ خود به دادار دارنده کرد

Ҳамеи хости озодӣ аз ҳар бало

همی خواست آزادی از هر بلا

Ки то бозёбад зи ҷодӯи раҳо

که تا بازیابد ز جادو رها

Ба ногуҳи яке оташи тезу тоб

به ناگه یکی آتش تیز و تاب

Даромад з ҳар сӯ чу тири шаҳоб

درآمد ز هر سو چو تیر شهاب

Ҳамаи даври он хона оташ гирифт

همه دور آن خانه آتش گرفت

Ҳамаи реги тафтида тобиш гирифт

همه ریگ تفتیده تابش گرفت

Чу шуд бар ҷаҳонҷуи ҷаҳони ҳамчуи дӯд

چو شد بر جهانجو جهان همچو دود

Яке дасташ аз ногаҳон дар рабӯд

یکی دستش از ناگهان در ربود

Ббрдш ба рӯй ҳаво дар замон

ببردش به روی هوا در زمان

Чунон брхрўшиду барзади фиғон

چنان برخروشید و برزد فغان

Ки эй соми гуфтори ман гӯш кун

که ای سام گفتار من گوش کن

Май аз соғари бхрдӣ нӯш кун

می از ساغر بخردی نوش کن

Агар на ба оташи дрондозмт

اگر نه به آتش دراندازمت

Ба гетии азин пас ниҳони созмт

به گیتی ازین پس نهان سازمت

НпзрФти гуфтор ӯ пели маст

نپذرفت گفتار او پیل مست

Фусуни соз аз вай раҳо кард даст

فسون‌ساز از وی رها کرد دست

Ба дарёӣ бе бен раҳои сохташ

به دریای بی بن رها ساختش

Ба якбора аз ҳаши ҷудои сохташ

به یکباره از هش جدا ساختش

Ба об андарун шуд ҷаҳони паҳлавон

به آب اندرون شد جهان پهلوان

Наҳанг даманда шуд аз ваии румон

نهنگ دمنده شد از وی رمان

Чу аз пушт омад ба афрози об

چو از پشت آمد به افراز آب

Фусунгар гирифташ ҳам андари шитоб

فسونگر گرفتش هم اندر شتاب

зи баҳраш ба сӯии ҳавои баради боз

ز بحرش به سوی هوا برد باز

Дигар чанг афсунгарӣ кард соз

دگر چنگ افسونگری کرد ساز

намедид ҷузи дастро ҳеҷ сом

نمی‌دید جز دست را هیچ سام

Ҳамеи хост ханҷар кашад аз ниёам

همی خواست خنجر کشد از نیام

Набад ханҷараш низ андари миён

نبد خنجرش نیز اندر میان

Шигифтӣ фурӯ монад азуи паҳлавон

شگفتی فرو ماند ازو پهلوان

Биноледу барзади яке тиздм

بنالید و برزد یکی تیزدم

з чашмаш даромад зи андӯҳи нам

ز چشمش درآمد ز اندوه نم

Ҳмонгаҳи призоди афсун пажӯҳ

همانگه پریزاد افسون پژوه

Ншстнгҳии ҷусти болои кӯҳ

نشستنگهی جست بالای کوه

Ба ҳар сӯ назар кард соми далер

به هر سو نظر کرد سام دلیر

Ҳамаи гули баду сабзау обгир

همه گل بد و سبزه و آبگیر

Чу бар чашмаи андари замони раҳи супурд

چو بر چشمه اندر زمان ره سپرد

Худоро сано гуфт ва обӣ бихӯрад

خدا را ثنا گفت و آبی بخورد

Яке нирўӣӣ ёфт бо хештан

یکی نیروئی یافت با خویشتن

Чмон шуд чу шохи гули андари чаман

چمان شد چو شاخ گل اندر چمن

Биёмад бар обгирии фароз

بیامد بر آبگیری فراز

Нишаст андари онҷои замонии дароз

نشست اندر آنجا زمانی دراز

зи баси ғам ба хоб андар омад сараш

ز بس غم به خواب اندر آمد سرش

Бросўди ороми ҷон дар буриш

برآسود آرام جان در برش

Чу бедор шуд номбурдори сом

چو بیدار شد نامبردار سام

Ба пеши андараш буд хони таом

به پیش اندرش بود خان طعام

Бёзиди даст ва чу шерон бихӯрад

بیازید دست و چو شیران بخورد

Ҳамеи шукри додар доранда кард

همی شکر دادار دارنده کرد

Ба ногуҳи яке пайкарӣ шуд падед

به ناگه یکی پیکری شد پدید

Ҷаҳонҷуи саропоӣ ӯ бингаред

جهانجو سراپای او بنگرید

Надонистовро чигунааст рӯй

ندانستاو را چگونه است روی

Шигифтӣ форуманд лухтии бадавӣ

شگفتی فروماند لختی بدوی

Ҳамон гоҳи он пайкар овоз дод

همان گاه آن پیکر آواز داد

Чунин гуфту чанги сухан соз дод

چنین گفت و چنگ سخن ساز داد

Ки эй сом аз гуфт ман сари мтоб

که ای سام از گفت من سر متاب

Бидон то зи шоҳони шӯии комёб

بدان تا ز شاهان شوی کامیاب

Туро ҳар чаҳ гӯям пазирндаи шӯ

تو را هر چه گویم پذیرنده شو

Марои коми даҳ шерро бандаи шӯ

مرا کام ده شیر را بنده شو

Рабӯдаш дигар бораи афсуни намо

ربودش دگر باره افسون نما

Аз он пас ба кӯй дигар кард ҷо

از آن پس به کوی دگر کرد جا

зи пӯлоди силӣ бар афрози кӯҳ

ز پولاد سیلی بر افراز کوه

Бидид он ҷаҳони паҳлавони шиква

بدید آن جهان‌پهلوان شکوه

Майонаш зи афсунгарии бади тиҳӣ

میانش ز افسونگری بد تهی

Вази он номварро набад огаҳӣ

وز آن نامور را نبد آگهی

Дарав буд сӯрохҳо чун қафас

درو بود سوراخها چون قفس

Надидаи шигифтии бад-ӣни гӯнаи кас

ندیده شگفتی بدین گونه کس

Ҳмонгаҳи призоди афсуни намо

همانگه پریزاد افسون نما

Ҷаҳони паҳлавонро дарон кард ҷо

جهان پهلوان را درآن کرد جا

Бадв гуфт кин ҷои зиндони тест

بدو گفت کاین جای زندان تست

Ҳамон гавҳари бади нигаҳбони тест

همان گوهر بد نگهبان تست

Рҳоӣӣ наёбӣ азин ки дигар

رهائی نیابی ازین که دگر

Магари онкии тобии ту аз меҳри сар

مگر آنکه تابی تو از مهر سر

Бигуфт ин ва пинҳон шуд андари замон

بگفت این و پنهان شد اندر زمان

Ҷаҳон паҳлу шуд зи кораши навон

جهان پهلو شد ز کارش نوان