Сухан бишинав акнӯн яке гӯши дор
سخن بشنو اکنون یکی گوش دار
Ба неки ахтарии зин сипас ҳуши дор
به نیک اختری زین سپس هوش دار
зи фарҳанги ҷангии фағфури шоҳ
ز فرهنگ جنگی فغفور شاه
Ҳамон ҳам зи номи оварони сипоҳ
همان هم ز نامآوران سپاه
Такаш хону гардони равшани равон
تکش خان و گردان روشن روان
Чу монданди давр аз баҳри паҳлавон
چو ماندند دور از بهر پهلوان
Фаровон дар он дашт бишитофтанд
فراوان در آن دشت بشتافتند
Нишони ҷаҳонҷӯй кам ёфтанд
نشان جهانجوی کم یافتند
Ба нокоми рафтанди сӯии сипоҳ
به ناکام رفتند سوی سپاه
Бар эшон шудаи рӯзи равшани сиёҳ
بر ایشان شده روز روشن سیاه
Чу рафтанди зии диўзодаҳи фароз
چو رفتند زی دیوزاده فراز
Сари ҳуққа роз карданд боз
سر حقه راز کردند باز
Ба нхҷиргаҳ дар камӣни оварон
به نخجیرگه در کمینآوران
Чу прдхтаҳи гаштанди ҷангии сарон
چو پردخته گشتند جنگی سران
зи дидаи ҳамеи гавҳар афшоданад
ز دیده همی گوهر افشاندند
зи сому зи оҳӯи сухани ронданд
ز سام و ز آهو سخن راندند
Ки ронад аз паии оҳӯи асби саманд
که راند از پی آهو اسب سمند
Ҳамеи хости каши сари дарорад ба банд
همی خواست کش سر درآرد به بند
Ба ногуҳ шуд аз чашм ӯ нопадид
به ناگه شد از چشم او ناپدید
Касе ин шигифтӣ ба гетӣ надид
کسی این شگفتی به گیتی ندید
Биҷустем ӯро фаровон ба дашт
بجستیم او را فراوان به دشت
Нишони пеши ҳеҷ пайдо нагашт
نشان پیش هیچ پیدا نگشت
Дижам шуд рухи диўзодаҳи азин
دژم شد رخ دیوزاده ازین
Биёмад бар номвари шоҳи чин
بیامد بر نامور شاه چین
Бадв гуфт к-эии шоҳ беройу ком
بدو گفت کای شاه بی رای و کام
Марои бозгу то чаҳ кардӣ ба сом
مرا بازگو تا چه کردی به سام
Гар он паҳлавон менаёяд падед
گر آن پهلوان مینیاید پدید
Туро созам аз зиндагии ноумед
تو را سازم از زندگی ناامید
Ба фармони ту лашкари ҷангҷӯ
به فرمان تو لشکر جنگجو
Камӣн карда бар шери озодаи ху
کمین کرده بر شیر آزاده خو
Қисм хӯрд шоҳаншаҳи кӣнаи вар
قسم خورد شاهنشه کینهور
Каз он разму кин ман надорам хабар
کز آن رزم و کین من ندارم خبر
Гиронмояи фарҳанги равшани равон
گرانمایه فرهنگ روشن روان
Бурун омад аз назд шаҳ дар замон
برون آمد از نزد شه در زمان
Наоне ба қасри париваши шитофт
نهانی به قصر پریوش شتافت
Мар ӯро занда дижам рӯй ёфт
مر او را ز انده دژمروی یافت
Чу дидаш парӣ духт гуфт эй далер
چو دیدش پریدخت گفت ای دلیر
Чаҳ дории хабар аз ҷаҳонҷӯии шер
چه داری خبر از جهانجوی شیر
Бадви диўзодаҳ баён кард роз
بدو دیوزاده بیان کرد راز
Аз он пас бадв гуфт к-эии длнўоз
از آن پس بدو گفت کای دلنواز
Махӯрандау ғам ки дар дашту кӯҳ
مخور انده و غم که در دشت و کوه
Шавам раҳи сипар бо диловари гуруҳ
شوم رهسپر با دلاور گروه
Чу ёбам нишони гӯи номвар
چو یابم نشان گو نامور
Туро созами азҳол ӯ бохабар
تو را سازم ازحال او باخبر
Бигуфт ва ба лшкргаҳ омад чу бод
بگفت و به لشکرگه آمد چو باد
Ҳамаи кори худ бо сарон кард ёд
همه کار خود با سران کرد یاد
Аз он пас тмртошро пеш хонд
از آن پس تمرتاش را پیش خواند
Ба пардаи фаровон суханҳо баранд
به پرده فراوان سخنها براند
Казин пас сари ин гуруҳи анҷуман
کزین پس سر این گروه انجمن
Тўӣӣ ва такаш хони лшкршкн
توئی و تکش خان لشکرشکن
Ҳшиўор бошед ҳар ду ба ҷо
هشیوار باشید هر دو به جا
Мабодо ки саратони даройад ба по
مبادا که سرتان درآید به پا
Ба қлўш чунин гуфт аз рӯй меҳр
به قلوش چنین گفت از روی مهر
Ки акнӯн з ором бартоб чеҳр
که اکنون ز آرام برتاب چهر
з ҳар сӯ барон бораи тизгом
ز هر سو بران باره تیزگام
Магари огаҳии ёбӣ аз кори сом
مگر آگهی یابی از کار سام
Напечед қлўши зи гуфтор ӯ
نپیچید قلوش ز گفتار او
Ҳамон гоҳ бар роҳ биниҳод рӯ
همان گاه بر راه بنهاد رو
Чу ӯ рафт қлўодро гуфт хез
چو او رفت قلواد را گفت خیز
зи меҳри об бар оташи фитнаи рез
ز مهر آب بر آتش فتنه ریز
Брои ҳамчуи қлўш ба пушти саманд
برآ همچو قلوش به پشت سمند
Битозон абри кӯҳ ва саҳро наванд
بتازان ابر کوه و صحرا نوند
Магари ёбӣ аз соми яли огаҳӣ
مگر یابی از سام یل آگهی
Ки мағзами з андеша бошад тиҳӣ
که مغزم ز اندیشه باشد تهی
Ҳамон гоҳи қлўоди пӯшеди соз
همان گاه قلواد پوشید ساز
Нишаст аз бар бора тез тоз
نشست از بر باره تیز تاز
Сӯии дашт ва кҳсор биниҳод рӯй
سوی دشت و کهسار بنهاد روی
Самандаш чу сарсар шудаи тизпўӣ
سمندش چو صرصر شده تیزپوی
Сухан гӯям аз соми фархундаи боз
سخن گویم از سام فرخنده باز
Магар ёбад аз чанги ҷодӯи ҷавоз
مگر یابد از چنگ جادو جواز